Pytania czytelników

● Dlaczego pierwsza wojna światowa nie wybuchła na początku października, skoro wtedy zakończyły się „czasy wyznaczone narodom”?

Często już wykazywano na łamach niniejszego czasopisma, że Jezusowi Chrystusowi powierzono władzę królewską nad narodami w roku 1914 n.e., przy dopełnieniu się „czasów pogan”, czyli „czasów wyznaczonych narodom” (Łuk. 21:24, Gd; NW; Dan. 4:13, 14, 28, 29 [16, 17, 31, 32, Gd]). Owe „czasy wyznaczone” rozpoczęły się 2520 lat wcześniej, po zburzeniu Jeruzalem w roku 607 p.n.e. i zamachu na żydowskiego gubernatora Godoliasza. Zamordowanie Godoliasza w miesiącu Tiszri (wrzesień/październik) („przy siódmym nowiu księżyca”, Byington) skłoniło Żydów pozostałych jeszcze w ziemi judzkiej do ucieczki (Jer. 41:1, 2; 43:2-7). Chcąc jednak pomieścić w czasie wydarzenia, jakie według Biblii nastąpiły między tamtym zabójstwem a ucieczką, trzeba założyć, że przejęci strachem Żydzi musieli się udać do Egiptu dopiero około połowy miesiąca Tiszri (Zobacz Księgę Jeremiasza 41:4, 10—42:7). Zatem początek „czasów pogan” przypadł mniej więcej na dzień 15 Tiszri roku 607 p.n.e.

Przy końcu „czasów pogan”, to jest około 15 Tiszri (4/5 października) roku 1914 n.e., spełniły się słowa z Księgi Apokalipsy 11:15: „Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca”. Jehowa Bóg objął władzę królewską nad światem ludzkim, wyniósłszy na tron swego Syna, Jezusa Chrystusa. Rządy wielkiego Przeciwnika, Szatana Diabła, zaczęły dobiegać kresu.

Będąc „władcą tego świata”, to znaczy ludzkości odstręczonej od Boga, Szatan z pewnością nie chciał oglądać chwili, w której by Królestwo objęło pełną kontrolę nad sprawami ziemskimi (Jana 12:31; 14:30; 16:11). Ponad dziewiętnaście stuleci wcześniej starał się tak pokierować wypadkami, że Herod Wielki zabiłby Jezusa jeszcze w wieku niemowlęcym, gdyby nie bezpośrednia ingerencja Boża (Mat. 2:13). Podobnie już przed narodzeniem się niebiańskiego Królestwa także Szatan przysposobił siebie i swoje demony do ataku. Opisano to symbolicznie w Apokalipsie 12:3-5, gdzie czytamy: „Inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów — a na głowie jego siedem diademów — i ogon jego zmiata trzecią część gwiazd niebieskich; i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby, skoro porodzi, pożreć jej dziecię. I porodziła syna — mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało porwane jej Dziecię do Boga i do Jego tronu.”

Zatem nie powinno nikogo dziwić, że pierwsza wojna światowa wybuchła około dwóch miesięcy przed upływem „czasów pogan”, a więc przed narodzeniem się symbolicznego „syna”, czyli niebiańskiego Królestwa. Szatan Diabeł nie potrzebował czekać, aż Jezus Chrystus obejmie władzę królewską nad narodami, by dopiero potem wtrącić je w wojnę prowadzoną na dotąd nie spotykaną skalę. Rozpętanie tego krwawego konfliktu niewątpliwie wchodziło w skład jego niecnego planu zmierzającego do zaślepienia ludzi na to, co się zdarzyło w niebiosach w wyniku spełnienia proroctwa biblijnego, a także w miarę możności do przeszkodzenia Królestwu w sprawowaniu władzy nad światem ludzkim.