Pytania czytelników

● „Przekład Nowego Świata” w Psalmie 104:3 podaje o Jehowie Bogu: „Budujesz swoje górne komnaty promieniami wprost na wodach. Czynisz obłoki swoim rydwanem.” Z jakiej racji można powiedzieć o Bogu, że buduje „wprost na wodach”?

Psalm 104:3 wraz z całym kontekstem odnosi się do rzeczy będących w górze, czyli wyżej niż ziemia‚ a więc w niebiosach. Stąd werset ten opiewa Jehowę jako budującego swe górne komnaty promieniami. Można o nich powiedzieć, że się znajdują na wodach, ponieważ chmury niosące przecież wodę unoszą się właśnie w górnych warstwach atmosfery, czyli z punktu widzenia człowieka mieszkającego nisko na ziemi — w górnych komnatach Jehowy. Dlatego też dodano przenośnię poetycką, że Jehowa jeździ na obłokach jak w rydwanie.

● Dlaczego można mówić, że widzialna społeczność ludu Bożego stała się w roku 1938 ściśle teokratyczna albo otrzymała strukturę w pełni teokratyczną, skoro od czasu do czasu następują zmiany we wskazówkach organizacyjnych?

Przede wszystkim trzeba się zorientować, w jakim znaczeniu mówimy, że widzialnej organizacji Bożej nadano formę ściśle lub w pełni teokratyczną. Wyraz „teokracja” znaczy tyle, co „Bóg rządzi” albo „rząd Boży”. A w takim razie, jeśli organizacja ma być w pełni teokratyczna, to musi być prowadzona i nadzorowana przez Boga czy też przez siły, którymi Bóg kieruje. Oczywiście Jehowa przewodził swojej organizacji także przed rokiem 1938 i służyła ona Jego zamierzeniom przewidzianym na owe czasy, lecz w kwestii sprawowania nadzoru w organizacji dawał swoim sługom dość dużą swobodę, dopuszczając nawet, by demokratyczną metodą głosowania wybierali swoich przedstawicieli. Ale wczesnochrześcijański zbór za dni apostołów nie posługiwał się taką metodą. Wówczas nie zbór, lecz sami apostołowie wyznaczali na stanowiska służby i również przez apostołów przekazywana była czynna moc Boża. (Dzieje 14:23; 19:6) Tak samo grono zarządzające, złożone z apostołów i starszych w Jeruzalem, kierowane duchem Bożym podejmowało decyzje w kwestii zachowania się zborów. (Dzieje 15:28) Stąd też gdy Jehowa przyszedł w roku 1918 do swojej świątyni, zaczął przywracać ten czysto teokratyczny porządek rzeczy i wprowadzać ściślejszy nadzór nad widzialną społecznością swego ludu. Odbywało się to stopniowo; na przykład dopiero w roku 1932 została zarzucona nieteokratyczna, bo demokratyczna metoda wybierania starszych przez głosowanie.

Umacnianie teokratycznego nadzoru następowało stopniowo w okresie dwudziestu lat, od roku 1918 do 1938, co było odpowiednikiem dwudziestoletniego programu budownictwa przedsięwziętego przez Salomona, w którym to czasie dokończył budowę świątyni Jehowy, a nadto wzniósł swój własny pałac, gmach sądów i Dom Lasu Libańskiego, czyli zbrojownię. W roku 1938 Jehowa objawił swoim sługom prawdę o tej współzależności i została ona opublikowana na łamach „Strażnicy” w dwuczęściowym artykule zatytułowanym „Organizacja”. Zarazem wykazano tam dobitnie, że odtąd organizacja Jehowy musi być prowadzona i kierowana duchem Jehowy za pośrednictwem widzialnego grona zarządzającego, złożonego ze sług, których wyznaczać będzie sam Jehowa. Końcowy paragraf tej serii artykułów stwierdził: „Obecnie całkowity nadzór nad ludem Bożym sprawuje teokratyczny rząd Jehowy.”

Nie znaczyło to jednak, że organizacja dozna zastoju, że nie będą wysuwane żadne nowe projekty ani podejmowane nowe metody pełnienia służby. Przeciwnie, w tym samym artykule pod tytułem „Organizacja” czasopismo „Strażnica” skierowało naszą uwagę na fakt, że Salomon po ukończeniu swego dwudziestoletniego planu budowy przystąpił do ogólnonarodowego programu budownictwa. W jaki sposób ten pierwowzór znajdzie swe dopełnienie, czyli co jeszcze będzie przedsięwzięte, tego wówczas nie wiedziano, lecz „Strażnica” oświadczyła: „Z pełną ufnością będziemy oczekiwać i sami się przekonamy.” Dzisiaj już widzimy niektóre wyniki ogólnoświatowego programu budownictwa Większego Salomona, Jezusa Chrystusa, i oglądając, czego zdołano dokonać, uświadamiamy sobie, że to wszystko mogło się stać tylko za sprawą ducha Bożego oraz przez rozrost i rozwój samego ludu Bożego. Nowe działy pracy wymagały nowych metod, co z konieczności wiązało się z przeprowadzaniem od czasu do czasu rewizji wskazówek organizacyjnych i dokonywaniem w nich pewnych zmian, ale przyczyniało się to do dalszego postępu teokratycznie nadzorowanej organizacji Jehowy Boga i działo się pod Jego bezpośrednim kierownictwem. Dlatego też owe zmiany i nowe posunięcia są same w sobie całkowicie teokratyczne i żadną miarą nie podważają w pełni teokratycznej struktury zorganizowanej społeczności Jego ludu.