Rozrządzenie na rzecz rozszerzenia dzieła w Dominikanie
JESZCZE kilka lat temu uważano by to za rzecz niemożliwą. Tyrania reżimu Trujillo zmusiła świadków Jehowy do kontynuowania działalności w podziemiu i wielu spośród nich cierpiało wówczas w więzieniach dominikańskich, gdzie traktowano ich okropnie. A oto 12 października 1963 roku zebrało się 550 gorliwych świadków, aby uczestniczyć w uroczystości oddania do użytku pięknego, nowego budynku biura oddziału. Jak do tego doszło?
Najpierw w roku 1960 został zniesiony zakaz skierowany przeciw świadkom Jehowy. Następnie w maju 1961 roku został zamordowany dyktator Trujillo i władzę objął nowy rząd. Po wznowieniu swobodnego głoszenia przez świadków i po powrocie misjonarzy Strażnicy liczba aktywnych kaznodziejów świadków Jehowy w Dominikanie zaczęła szybko wzrastać. Podczas gdy w roku 1960 średnia liczba głosicieli wynosiła 460, to w roku 1963 oni osiągnęli najwyższą 1155 głosicieli.
W kwietniu 1962 roku odwiedził Dominikanę prezes Towarzystwa Strażnica. Doszedł wtedy do wniosku, że rozszerzenie dzieła głoszenia wymaga większego budynku. Postanowiono zakupić odpowiednią parcelę oddaloną zaledwie o trzy bloki od zarządu miasta Santo Domingo. Z tej wielkiej parceli przy skrzyżowaniu Francia-Avenue, ulicy Galwan, roztacza się widok aż na morze.
Jednak dopiero po miesiącu rząd udzielił zezwolenia na zakupienie tej parceli. W listopadzie 1962 roku został zatwierdzony plan budowy i wkrótce potem ją rozpoczęto. 1 lipca 1963 roku dwupiętrowy budynek był już o tyle gotowy, że można się było wprowadzać, chociaż tu i ówdzie brakowało jeszcze ostatniego szlifu.
I oto w sobotnie popołudnie 12 października zebrało się kilkaset osób w celu obejrzenia gotowego budynku. Jak pięknie odcina się od swego otoczenia ten dwupiętrowy budynek w kształcie litery L! Fasada aż do wysokości zaledwie kilku centymetrów poniżej pierwszego piętra jest w kolorze ciemnomahoniowym, a powyżej jasnopiaskowym. Parcela jest otoczona niskim murkiem. Przez bramę od ulicy Galwan goście przechodzą do wejścia Sali Królestwa.
Szerokie wejście o podwójnych drzwiach, którego fasada jest ładnie wyłożona cegłą i naturalnym kamieniem, znajduje się od strony skrzyżowania. Sala mieści 200 osób, a łagodny powiew od strony morza rozwiązuje sprawę koniecznej wentylacji.
Główne wejście znajduje się przy Avenida Francia. Gość wchodzi najpierw do sali recepcyjnej o podłodze opadającej szerokimi a płytkimi stopniami. Po lewej stronie znajduje się biuro oddziału i magazyn literatury. Przez drzwi w głębi sali recepcyjnej wchodzi się do długiej jadalni i nowoczesnej kuchni. Po lewej stronie sali recepcyjnej, za biurem, prowadzą schody na pierwsze piętro do małego salonu, z którego można się udać do sześciu dobrze wentylowanych sypialni w dwu skrzydłach budynku oraz do łazienki i toalety. Umieszczony na dachu zbiornik wodny o pojemności prawie 2000 litrów zapewnia zaopatrzenie w wodę w przypadku, gdyby zabrakło wody z wodociągów miejskich.
O godz. 1900 550 osób szczelnie zapełniło Salę Królestwa, aby skorzystać z dwugodzinnego programu. Jeden ze świadków, który osiem lat spędził w więzieniach Trujillo, wygłosił pasjonujące przemówienie na temat rozwoju dzieła świadków Jehowy w Dominikanie. Właściwy punkt kulminacyjny uroczystości stanowiło przemówienie z okazji oddania budynku do użytku. Przemówienie to wygłosił wiceprezes Towarzystwa Strażnica, F.W. Franz.
Już sam budynek spełnia pewne zadanie: zwraca uwagę ludziom na Królestwo Boże. Zamieszczone nad wejściem do Sali Królestwa słowa złożone z liter wykonanych z kutego żelaza: Salon del Reino de los Testigos de Jehova [Sala Królestwa świadków Jehowy] są codziennie czytane i komentowane przez przechodniów. Pewien mały chłopiec, który nie mógł oderwać oczu od budynku, powiedział do misjonarki: „Proszę pani, to długo trwało zanim ten budynek ukończono, ale proszę popatrzeć, jaki teraz piękny!”
Świadkowie Jehowy w Dominikanie bardzo się cieszą z tego pięknego budynku. Oni pragną, aby jego posiadanie przyczyniło się do zaznajomienia dalszych tysięcy ich współobywateli z imieniem i zamysłem Jehowy Boga.