Miejsce Boga w twoim życiu
WIELE osób modli się, kiedy przeżywają głęboką boleść wewnętrzną lub cierpią fizycznie, jednak są skłonni zapominać o Bogu, kiedy są szczęśliwi i mają dobre samopoczucie. Tylko wówczas, gdy czegoś potrzebują, dają Bogu miejsce w swoim życiu. Inni znowu mają w życiu ustalone miejsce dla Boga, mianowicie myślą o Nim, kiedy się zbierają w miejscach kultu. Ograniczenie wielbienia do takich rzadkich rozważań z pewnością nie daje się pogodzić z rozsądną radą zawartą w Słowie Bożym, w Biblii. Jezus Chrystus określił miejsce, które Bóg powinien zajmować w twoim życiu, mówiąc: „Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej.” (Mat. 22:37) Osobę miłowaną darzy się jak największą uwagą. A więc żywiąc pełną miłość do Boga i wyrażając tę miłość w czynach, będziesz w stanie dać Bogu pierwsze miejsce w swoim życiu.
Piętnaście stuleci przedtem, zanim Syn Boży wypowiedział powyższe przykazanie, te same wskazówki przekazał narodowi izraelskiemu sługa Boży Mojżesz. Aby być pewnym, że dzieci tych Izraelitów po osiągnięciu wieku dojrzałego dadzą Bogu pierwsze miejsce w swym życiu, ojcowie mieli dzieciom wpajać w umysły prawo Boże, „siedząc w domu (...) i będąc w drodze, i kładąc się i wstawając”. Chrześcijański apostoł Paweł podał radę, że „cokolwiek przedtem napisano, ku naszej nauce napisano”, a więc dla pouczenia prawdziwych chrześcijan. Chcąc oddać Bogu pierwsze miejsce w swoim życiu, pójdziesz za pięknym przykładem tych Izraelitów, którzy usłuchali powyższego prawa. Postarasz się odłożyć czas na studiowanie sprawiedliwych wymagań Bożych, aby się utrwaliły w twoim umyśle i były w pogotowiu, kierując cię ku utrzymaniu Boga na pierwszym miejscu w życiu. — 5 Mojż. 6:7; Rzym. 15:4.
Biblia zawiera przykłady ludzi, którzy dali Bogu pierwsze miejsce w swoim życiu. Kiedy Mojżesz stanął w obliczu wyboru, czy pozostać uznawanym za „syna córki faraonowej”, czy „wespół z ludem Bożym znosić niedolę”, musiał się na coś zdecydować. Co byś ty wybrał? Czy dałbyś pierwszeństwo Bogu przed bogactwem i światową sławą? Mojżesz przejawił prawdziwą mądrość, gdyż zniewagi Chrystusowe „wydały mu się większym bogactwem niż skarby Egiptu, bo oczy swe skierował na nagrodę”. A jaka to miała być nagroda? Nie polegała tylko na wzmiance w Biblii wśród tych, którzy stanowią obłok świadków, wspaniałych przykładów dla dzisiejszych chrześcijan, ale również na uznaniu za jednego z tych, „którzy dobrze czynili”, a o których Jezus powiedział, że zmartwychwstaną do życia. — Hebr. 11:24-27; 12:1; Jana 5:28, 29, Kow.
Wierny Daniel również należał do tych, którzy ustępowali Bogu pierwsze miejsce w swoim życiu. Nie jeden raz w tygodniu, ale trzykrotnie na dzień modlił się do Boga. Nawet gdy rząd medoperski przejściowo zabronił takich praktyk religijnych, on nie przesunął Boga na drugie miejsce, by się przypodobać ludziom. Czy jesteś w swym wielbieniu tak wytrwały, jak Daniel? — Dan. 6:4-11.
Które miejsce dajesz Bogu w swym życiu? Czy biblijne zasady i nakazy kierują tobą tak, że wszystko, co czynisz, podoba się Bogu? Czy można powiedzieć, że Bóg ma w twoim życiu pierwszeństwo?
Przy podejmowaniu decyzji w sprawach życiowych chrześcijanie, którzy stawiają Boga na pierwszym miejscu w życiu, zastanawiają się najpierw, jak te decyzje będą wpływały na ich wielbienie Boga. Na przykład kiedy rozpatrują, w jakiej świeckiej pracy się zatrudnić, bogobojni chrześcijanie w pierwszej kolejności nie biorą pod uwagę wielkości pensji ani możliwości awansu; raczej rozważają skrupulatnie, co za sobą pociągnie podjęcie takiej pracy. Jeśliby w grę wchodziła nieuczciwość albo wątpliwe interesy, to chrześcijanie nie zgodzą się na przyjęcie takiej pracy, świadomi, że zaangażowanie w niej nie podobałoby się Bogu i byłoby pogwałceniem ich sumienia, które sami wyszkolili, aby ich prowadziło w harmonii z zasadami Bożymi wyłuszczonymi w Biblii.
Podobnie ma się rzecz z dziedziną rozrywek. Chrześcijanie wybierają tylko takie, które są budujące i pozostają w harmonii ze zbożnymi zasadami. Słusznie unikają literatury, programów telewizyjnych, widowisk scenicznych i innych rozrywek, uwypuklających niemoralność, nieuczciwość, przemoc, morderstwo i cokolwiek innego, co Biblia potępia. Zamiast psuć swój umysł, pracują raczej nad przeobrażeniem go w harmonii z wolą Bożą. — Rzym. 12:2.
Myśli chrześcijanina muszą więc być czyste, jeśli chce dawać Bogu pierwsze miejsce w swoim życiu. Demaskując zły sposób myślenia, Jezus Chrystus powiedział: „Bo z wnętrza serca ludzkiego wychodzą złe myśli, cudzołóstwa, wszeteczeństwa, zabójstwa, kradzieże, łakomstwa, złości, zdrady, bezwstyd, zawiść.” Kto hoduje taki sposób myślenia, ten nie ustępuje Bogu pierwszego miejsca w swym życiu, bo chrześcijanie pielęgnują myśli, które są czyste, miłe, sprawiedliwe i niewinne. Czynią to zwłaszcza przez przyjmowanie w siebie drogocennych myśli Bożych. Potem mogą powiedzieć za Dawidem, który Boga umieścił na pierwszym miejscu w swoim życiu: „Jak niezgłębione [cenne, NW] są dla mnie Twe myśli, Boże, jak wielka ich liczba! Badaj mnie, Boże, i poznaj me serce, doświadcz mnie i poznaj myśli moje!” — Marka 7:21, 22, NT; Filip. 4:8; Ps. 139:17, 23, Szer.
Bóg zasługuje na wybitne miejsce w twym życiu ze względu na to, kim jest i czego dokonał. Kiedy sobie ten fakt uświadomisz, będziesz w stanie powtórzyć następujące słowa najwyższego szacunku: „Godzien jesteś Panie i Boże nasz, odbierać chwałę i cześć, i dzierżyć moc. Ty stworzyłeś wszystko; z woli Twojej powstało i stworzone zostało.” — Obj. 4:11, Kow.
Uważnie studiując Słowo Boże, przyswajając sobie zasady Boże, stosując je w swoim życiu, korzystając z przykładów wiernych ludzi dawnych czasów, nauczysz się stawiać Boga na pierwszym miejscu w życiu. Analizuj swoje myśli i postępowanie. Upewniaj się, czy są przyjemne Bogu. Wynik końcowy jest wart zachodu: Wiecznotrwałe życie, w którym pierwsze miejsce zawsze będzie miał Bóg.