Pytania czytelników

● Czy brat należący do ostatka, który był kiedyś wykluczony ze społeczności, ale został już przyjęty z powrotem do zboru i znajduje się w okresie próbnym, może posłużyć modlitwą podczas Pamiątki?

Jeżeli brat po wykluczeniu został znowu przyjęty do społeczności zboru, to chociaż znajduje się w okresie próbnym, można mu udostępnić spożywanie emblematów Wieczerzy Pańskiej, aby jako namaszczony duchem naśladowca Pana Jezusa Chrystusa okazał przez to posłuszeństwo wobec jego przykazania o uczestniczeniu w ten sposób w uroczystości na jego pamiątkę. Jednak skoro takiemu przyjętemu z powrotem do społeczności bratu wyznaczono okres próbny, oznacza to, że nałożono mu pewne ograniczenia. Nie może występować w roli przedstawiciela, nie może przemawiać ani czynić nic innego w imieniu całego zboru. Z tego powodu — chociażby nawet był jedynym pomazańcem w zborze — nie powinien być proszony o służenie modlitwą na otwarcie czy zakończenie tego zebrania ani do wypowiadania modlitwy nad którymś z emblematów, ani też do omówienia tematu Wieczerzy Pańskiej. Jeśli wyznaczony mu okres próbny skończyłby się przed datą uroczystości, wówczas może być proszony o posłużenie modlitwą.

● Czy byłoby słuszne, żeby oddany Bogu chrześcijanin pozwolił sobie pobrać nieco własnej krwi, aby później przy operacji wprowadzić ją z powrotem do swego ciała, chociaż przyjmowanie cudzej krwi drogą transfuzji jest sprzeczne z Pismem Świętym?

Według przepisów Biblii krew, którą wypuszczono z ciała, musiała być wylana na ziemię jak woda i zasypana. (3 Mojż. 17:13, 14; 5 Mojż. 12:16, 23, 24; 15:23; 1 Kron. 11:18, 19) Miało tak być dlatego, że we krwi jest życie i że przelana krew jest świętą w oczach Jehowy Boga. Przymierze co do świętości krwi, które zostało ustanowione po potopie, obowiązuje po dziś dzień i odnosi się zarówno do krwi zwierząt, jak i ludzi, niezależnie od tego, czy chodzi o krew własną, czy cudzą. Wobec tego pobieranie komuś krwi, przechowywanie jej i ponowne wpuszczenie jej potem w krwiobieg nawet tej samej osoby byłoby naruszeniem zasad biblijnych co do sposobu postępowania z krwią. — 1 Mojż. 9:4-6.

Jeżeli natomiast podczas operacji nastąpi upływ krwi i krew ta zostanie w jakikolwiek sposób natychmiast wprowadzona z powrotem do ciała, nie można mieć nic przeciwko temu. Ze stanowiska biblijnego byłoby również dozwolone, by podczas zabiegu chirurgicznego na pewien czas przy pomocy jakiegoś urządzenia wyłączyć z krwiobiegu część ciała lub poszczególny organ, ponieważ w tym wypadku krew puszczona poza organizm pacjenta płynie przez aparat natychmiast z powrotem do jego ciała. Gdyby jednak krew miała być przechowywana — choćby tylko przez krótki czas — byłoby to już naruszeniem prawa.

Podobnie nie można się zgodzić na użycie cudzej krwi do wprawienia w ruch jakiegokolwiek aparatu, który ma być zastosowany przy operacji, ponieważ w tym wypadku w układzie krwionośnym pacjenta krążyłaby obca krew, która zmieszałaby się z jego własną. Tak samo odciąganie sobie krwi co pewien czas i przechowywanie jej, aż się nagromadzi ilość wystarczająca do uruchomienia aparatu, jest objęte zakazem biblijnym. Osoby, które czeka zabieg chirurgiczny, najlepiej zrobią, gdy się najpierw upewnią, jak będzie się postępować z ich krwią. Ponoszą one przed Jehową odpowiedzialność za troszczenie się o to, aby w ich wypadku nie postąpiono sprzecznie z Pismem Świętym.

● Adwentyści często powołują się w dyskusjach na Izajasza 66:23, aby wykazać, że w nowym śmiecie będzie się obchodzić sabat. Jak należy rozumieć ten werset Pisma Świętego?

Gdyby tym tekstem można było udowodnić, że sabaty będą obowiązywać chrześcijan aż do nieokreślonej przyszłości, wówczas adwentyści dnia siódmego musieliby również przestrzegać nowi księżyca, gdyż i o nich wspomniano w tym tekście. One także były objęte zarządzeniami dawnego Przymierza Prawa. (4 Mojż. 10:10; 28:11; 1 Kron. 23:31) Dlatego też apostoł Paweł wskazując, że chrześcijanie nie są dłużej związani wymaganiami Przymierza Prawa, wspomniał o jednym i drugim: „Zachowujecie dni i miesiące i pory roku i lata. Boję się o was, czy nie na próżno pracowałem około was.” „Niech tedy nikt was nie sądzi dla pokarmu, albo dla napoju, albo dla święta, albo dla nowiu księżyca, albo dla sabatów.” — Gal. 4:10, 11; Kol. 2:16, NT.

Za czasów, kiedy obowiązywało Prawo, liczono według sabatów tygodnie, a miesiące według nowi księżyca. Możemy się spodziewać, że i w nowym świecie będzie jakiś system liczenia czasu; dlatego właściwie powiedziano tu, że wtedy tydzień po tygodniu i miesiąc po miesiącu, czyli stale i wciąż, mieszkańcy nowego świata będą się zbliżać do Jehowy w celu wielbienia. Jeżeli rozumiemy zasadniczą myśl Izajasza 66:23, to widzimy też, że ona się bynajmniej nie przeciwstawia i zresztą nie mogłaby się przeciwstawiać temu, co inne miejsca natchnionego Pisma Świętego podają o Przymierzu Prawa i o uwolnieniu chrześcijan od jego przepisów.