Pytania czytelników
● Apostoł Paweł przytacza w Rzymian 10:18 słowa Psalmu 19:4 i zastosowuje je chyba do ludzi, ale kontekst Psalmu 19:4 mówi o tworach niebiańskich. Jak mamy rozumieć zastosowanie tego tekstu przez apostoła Pawła?
Werset z Rzymian 10:18 brzmi: „Czyż go nie słyszeli? Zapewne. ‚Po wszystkiej ziemi rozszedł się ich głos, aż po krańce ziemi słowo ich’” (Kow). Z tekstu towarzyszącego wynika, że apostoł Paweł opisywał tu naród żydowski. Żydzi znali wyroki Boże, a ich wielki kapłan zachowywał w pamięci umiejętność właściwego wymawiania imienia Jehowa. Wiedzieli, że Jehowa jest Bogiem, Stwórcą nieba i ziemi. W 16 wierszu apostoł Paweł pisze: „Lecz nie wszyscy dali posłuch Dobrej Nowinie. Mówi przecież Izajasz: ‚Panie, któż uwierzył przepowiadaniu naszemu?’” (Kow) Potem przytoczył Psalm 19:4. Chodzi tu więc o to, że nawet jeśli cieleśni Żydzi odrzucili kazanie apostołów Chrystusa, to mimo wszystko istniało coś, co im świadczyło, mianowicie świadectwo stworzenia, ciała niebieskie. Chociaż same nie składają żadnego słownego ani pisemnego oświadczenia, świadczą one przecież o mocy twórczej Boga. Skoro Żydzi nie przyjmują kaznia apostołów, świadczy przeciw nim same stworzenie. A jak wskazują słowa z Rzymian 1:20, niewidzialne przymioty Boże uwidoczniają się jasno w rzeczach stworzonych i widzialnych. Zatem jeśli Żydzi nie chcą wierzyć temu co słyszą, to jednak nieme niebiosa głoszą im o Bogu i świadczą o Jego zwierzchnictwie nad całym wszechświatem.
● Czy to prawda, że nauki świadków Jehowy opierają się na „Przekładzie Nowego Świata”?
Fakt, iż „Przekład Nowego Świata” potwierdza nauki świadków Jehowy, nie dowodzi, że ich nauki opierają się na tym przekładzie Biblii. Czasopismo „Strażnica”, które wyłuszcza wszystko, w co świadkowie Jehowy wierzą i czego nauczają, ukazuje się już od roku 1879. Tymczasem „Przekład Nowego Świata”, który wydawnictwo Watchtower Bible and Tract Society otrzymało w darze od Komitetu Nowego Świata do Tłumaczenia Biblii (New World Bible Translation Committee), rozpoczęto publikować w roku 1950, kiedy ukazała jego pierwsza część. Od czasu do czasu ukazują się dalsze tomy tego przekładu. Świadkowie Jehowy nie czekali więc ze sformułowaniem swych nauk na „Przekład Nowego Świata” i nie przystąpili do tego dopiero w roku 1950.
Do roku 1950 nauki świadków Jehowy, publikowane przez Watchtower Bible and Tract Society w języku angielskim, opierały się głównie na przekładzie biblijnym „King James Version” (Biblia Króla Jakuba), lecz z biegiem lat w samych tylko wydawnictwach angielskich cytowano z przeszło siedemdziesięciu różnych przekładów Biblii, dokonanych w chrześcijaństwie. Poza tym trzeba jeszcze wziąć pod uwagę okoliczność, że nasza literatura jest wydawana ogółem w ponad 125 językach i że w tych językach nie ma angielskiego „Przekładu Nowego Świata Pisma Świętego” (New World Translation of the Holy Scriptures). We wszystkich częściach świata świadkowie Jehowy udowadniają ludziom swe oparte na Biblii nauki na podstawie tego jej egzemplarza, który właściciel danego mieszkania sam posiada albo uznaje za miarodajny. Tak więc „Przekład Nowego Świata” stanowi jedyne potwierdzenie poprawności nauk świadków Jehowy, ale nie jest fundamentem, na którym ich nauki się opierają.
● Czy przy głośnym czytaniu Psalmów należy też odczytywać na głos słowo „Sela”?
Wydaje się, że nie ma powodu, aby przy publicznym czytaniu psalmów biblijnych odczytywać też słowo „Sela”. W „Przekładzie Nowego Świata” podano w wadze marginesowej do Psalmu 3:2, że „Sela” jest hebrajskim terminem technicznym dotyczącym muzyki lub recytacji. Ścisłe znaczenie jego nie dochowało się naszych czasów. Dlatego w „Przekładzie Nowego Świata” wydrukowano je kursywą. Ponieważ ani czytający, ani słuchający nie wie, co to słowo znaczy, więc przez wypowiadanie go nie przekazuje się słuchaczowi żadnej myśli. Wobec togo można je opuścić bez jakiegokolwiek uszczerbku dla tekstu Psalmów.