Budowanie z myślą o przyszłości podkreślone przy zakończeniu nauki w Szkole Galaad

DZIEŃ 7 lutego był w tym roku dniem zakończenia w Szkole Galaad nauki trzydziestej czwartej klasy misjonarzy. Zgromadziło się 2476 osób w celu skorzystania z duchowych błogosławieństw tej uroczystości.

Program rozpoczął się o godz. 9 rano, kiedy prezes Towarzystwa, N. H. Knorr, poprosił sługę Farmy Królestwa i kolejno wszystkich czterech wykładowców Szkoły, żeby jeszcze udzielili klasie krótkich rad. Potem prezes Knorr przemawiał ponad godzinę na temat: „Budowanie z myślą o przyszłości.”

Mówca wykazał swoim uważnym słuchaczom, że Mojżesz skutecznie przeprowadził teokratyczne dzieło budowania, gdyż był mężem wiary i miłował sprawiedliwość. Jezus zbudował zbór chrześcijański. Ci, których wyszkolił, kontynuowali właściwego rodzaju dzieło budowy, bo troskliwie budowali na odpowiednim fundamencie, na Jezusie Chrystusie jako głównym kamieniu węgielnym. „Obecnie”, powiedział, „dzieło budowania odbywa się w dalszym ciągu. (...) Misjonarzy posyła się na nowe tereny i placówki, gdzie dzieło się dopiero zaczyna. Dlaczego? Aby tam rozbudowywali dzieło Jehowy i założyli miejscową organizację. Pamiętajcie jednak zawsze o tym, że w rzeczywistości budowniczym jest Bóg. Wprawdzie wy musicie wykonać pracę, ale ‚Bóg wzrost da.’”

Dalej N. H. Knorr wskazał, że misjonarze mają zawsze pamiętać o tym, by ‚mówili Słowo Boże’, a nigdy nie rozpowszechniali własnych idei. Powołując się na 2 Koryntian 5:20 przypomniał im przy tym, że są wysyłani jako ‚posłowie zastępujący Chrystusa’. (NW) W związku z tym mogą obwieszczać tylko „święte wypowiedzi Boże”. „Mówić jednak musicie! Bez głowa niczego nie zbudujecie.”

Potem omówił piąty rozdział Listu do Galatów, zatrzymując się nad sprawą owoców ducha. Wpierw określił każdy z nich, a następnie szerzej go roztrząsał, łącząc z innymi tekstami biblijnymi. „Jeżeli będziecie posiadali te owoce ducha,” powiedział, „potraficie budować z myślą o przyszłości.”

Na zakończenie studenci w liczbie siedemdziesięciu siedmiu udali się na podium, gdzie wręczono im dyplom i dar od Towarzystwa. Wielu z nich otrzymało przydział terenu w Ameryce Środkowej i Południowej, inni natomiast w tak odległych miejscach jak: Japonia, Korea, Kambodża, Pakistan, Tajwan i Guam, aby się tam oddawali chrześcijańskiemu dziełu budowania.