Miód z dawno padłego zwierzęcia

Niejednemu czytelnikowi może trudno zrozumieć tekst biblijny z Księgi Sędziów 14:8, 9, gdzie powiedziano, że Samson znalazł miód w lwiej padlinie i go stamtąd wydobył. Jak mogą pszczoły zagnieździć się w padłym lwie? Takie pytanie nadesłano swego czasu do wydawanego w Melbourne (Australia) czasopisma Age; w piśmie tym ukazała się też potem odpowiedź pod nagłówkiem „Notatki pewnego przyrodnika”. Autor, niejaki H. A. Lindsay, napisał w niej:

„Mogę w tej sprawie jedynie wyjaśnić, że najprawdopodobniej chodzi przy tym o autentyczny fakt. W Palestynie rzadkością były i są nadal drzewa z dziuplami, w których mogłyby się zagnieździć dzikie pszczoły. Wskutek tego do zakładania gniazd wyzyskują szczeliny skał, pieczary, a nawet otwory wygrzebane w ziemi.

„W tamtejszym suchym klimacie, szczególnie latem, nie zakopane padłe zwierzę mające mocną skórę szybko przemienia się w szkielet obciągnięty stwardniałą powłoką. Dzikie pszczoły, nie znalazłszy lepszego miejsca na założenie gniazda, mogą się wprowadzić do jamy piersiowej martwego zwierzęcia.

„Nie jest to bynajmniej jałowa teoria, gdyż mogę przytoczyć analogiczny wypadek. Południowoaustralijskie ‛booborowie’ to wielka bezleśna równina z licznymi polami lucerny. Rośliny te są w ciągu miesięcy letnich obfitym źródłem pokarmu dla pszczół.

„W roku 1927 przechodziłem spacerem przez pagórek na południe od upraw lucerny i natknąłem się na padlinę konia, który zdechł zapewne parę miesięcy wcześniej. Był to już tylko szkielet wysuszony przez słońce i obciągnięty skórą. Zdawało mi się, że obsiadła go chmara plujek, ale okazało się to rojem pszczół. (...) Dlatego mogłem wziąć przykład z tego, co uczynił Samson przed trzema tysiącami lat. Zjadłem trochę miodu pszczołom zagnieżdżonym w resztkach dawno padłego zwierzęcia”. (Wydanie z 21 listopada 1960, strona 17).