Wprowadzenie do 2 Listu do Tesaloniczan

Ciekawe informacje:

• Chrześcijanie w Tesalonice zasługiwali na pochwałę. ‛Niezwykle rosła’ ich wiara i wzrastała wzajemna miłość. Wytrwale też znosili prześladowania i inne trudności. Podobnie jak w pierwszym liście Paweł pochwalił ich i zachęcił, żeby dalej niezachwianie trwali (2Ts 1:3-12; 2:13-17).

• Wydaje się, że 2 List do Tesaloniczan Paweł napisał krótko po pierwszym. Jednym z jego celów było skorygowanie błędnego poglądu na temat obecności Chrystusa. Niektórzy w zborze twierdzili, że ta obecność jest już bardzo bliska (2Ts 2:1, 2). Paweł nie chciał, żeby bracia dali się zwieść, dlatego wykazał, że nadejście dnia Jehowy poprzedzą pewne wydarzenia (2Ts 2:3-10).

• List ten jest jedyną księgą biblijną, która wspomina o „człowieku bezprawia” (2Ts 2:3, 8, 9).

• List ten zawiera cenne wskazówki, jak traktować osoby, które postępują nieporządnie. Pomimo rad otrzymanych w pierwszym liście (1Ts 4:10-12) niektórzy Tesaloniczanie w dalszym ciągu mieszali się w nie swoje sprawy i nie chcieli pracować. Paweł nakazuje im, „żeby w spokoju pracowali i jedli pokarm, na który sami zarobili”. Gdyby ktoś nie był posłuszny natchnionym radom przekazywanym w listach takich jak ten, współwyznawcy mieli zwrócić na niego szczególną uwagę, czyli ‛naznaczyć go sobie’, ograniczając z nim kontakty towarzyskie (2Ts 3:10-15).

• W tym krótkim liście kilka razy podkreślono znaczenie modlitwy (2Ts 1:3, 11; 2:13; 3:1).

• Autentyczność tego listu, podobnie jak 1 Listu do Tesaloniczan, jest bardzo dobrze potwierdzona. Cytuje z niego Ireneusz (II w. n.e.), Justyn Męczennik (również II w.) — który najwyraźniej nawiązuje do 2Ts 2:3, gdy pisze o „człowieku bezprawia [„grzechu”]” — a także Klemens Aleksandryjski i Tertulian (II i III w.). Oba listy do Tesaloniczan wymieniono w tych samych wczesnych katalogach natchnionych ksiąg biblijnych.