ଗୀତ ୧୬୨
ମୋ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆବଶ୍ୟକତା
(ମାଥିଉ ୫:୩)
୧. କାହିଁକି ଏ ଜୀବନ ?
ଆସେ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ।
ଜାଣିବାକୁ କେତେ କଥା,
ଆରମ୍ଭରୁ ଇଚ୍ଛା ।
ଲେଖାଅଛି ବାକ୍ୟରେ,
ପଢ଼ିଲେ ମିଳେ ଆଶା ।
ନ ଶିଖିଲେ, କେତେ ଲୋକେ,
ପାଆନ୍ତି ନିରାଶା ।
(ଘୋଷା)
ପିତା, ଚାଲିବି ସଦା,
ସତ୍ୟ ପଥେ, ପ୍ରତିଦିନ
ପିତା, ଜୀବନ ମୋର,
ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ।
ହେବ ପୂରଣ,
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ।
୨. ଶିଖିବି ସବୁଦିନ,
ସତ୍ୟତାର ବଚନ ।
କରେ ମୋତେ ହଁ ସ୍ୱାଧୀନ,
ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ।
ଯେ ଖୋଲେ ମନ ଦ୍ୱାର,
ପାଏ ସେ ମନ ଶାନ୍ତି ।
ଶୁଣେ ଯିଏ ଶାନ୍ତି ସ୍ୱର,
ପାଏ ସଦା ଖୁସି ।
(ଘୋଷା)
ପିତା, ଚାଲିବି ସଦା,
ସତ୍ୟ ପଥେ, ପ୍ରତିଦିନ
ପିତା, ଜୀବନ ମୋର,
ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ।
ହେବ ପୂରଣ,
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ।
ପିତା, ଚାଲିବି ସଦା,
ସତ୍ୟ ପଥେ, ପ୍ରତିଦିନ
ପିତା, ଜୀବନ ମୋର,
ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ।
ହେବ ପୂରଣ,
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ।
ପିତା, ଚାଲିବି ସଦା,
ସତ୍ୟ ପଥେ, ପ୍ରତିଦିନ
ପିତା, ଜୀବନ ମୋର,
ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ ।
ହେବ ପୂରଣ,
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ।
(ମାଥି. ୫:୬; ୧୬:୨୪; ଯିଶା. ୪୦:୮; ଗୀତ. ୧:୧, ୨; ୧୧୨:୧; ୧୧୯:୯୭; ୨ ତୀମ. ୪:୪ ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ ।)