हामीले गर्न सक्ने सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण निर्णय भनेको यहोवालाई आफ्नो जीवन समर्पण गरेर उहाँको विश्‍वव्यापी परिवारको भाग बन्‍नु हो। यहोवा सबैले त्यस्तो निर्णय गरेको चाहनुहुन्छ। किन? तिनीहरूले उहाँसित मित्रता गाँसेको र अनन्त जीवन पाएको उहाँ चाहनुहुन्छ। (व्यव. ३०:१९, २०; गला. ६:७, ८) यहोवा कसैलाई पनि उहाँको सेवा गर्न जबरजस्ती गर्नुहुन्‍न। उहाँको सेवा गर्ने कि नगर्ने भनेर प्रत्येकले आफै निर्णय गर्नुपर्छ। तर बप्तिस्मा गरेको व्यक्‍तिले परमेश्‍वरको आज्ञा उल्लङ्‌घन गरेर गम्भीर पाप गरे भने एल्डरहरूले के गर्नुपर्छ? तिनले पश्‍चात्ताप गरेनन्‌ भने तिनलाई मण्डलीबाट हटाउनुपर्छ। (१ कोरि. ५:१३) तर यहोवा त्यो व्यक्‍तिले पश्‍चात्ताप गरेर उहाँकहाँ फर्केको चाहनुहुन्छ। वास्तवमा यहोवाले फिरौतीको प्रबन्ध मिलाउनुको एउटा मुख्य कारण भनेको नै पश्‍चात्ताप गर्ने व्यक्‍तिले क्षमा पाओस्‌ भनेर हो। यहोवा मायालु परमेश्‍वर हुनुहुन्छ। त्यसैले उहाँ पाप गर्ने व्यक्‍तिलाई पश्‍चात्ताप गर्न आग्रह गर्नुहुन्छ।—जक. १:३; रोमी २:४; याकु. ४:८. w२४.०८ पृ. १४ अनु. १-२

प्रेषित युहन्‍नाले तेस्रो पत्र लेख्दा मण्डलीमा कसै-कसैले झूटा शिक्षाहरू फैलाइरहेका थिए र फुट गराइरहेका थिए। तर अरू भने “सत्यमा हिँडिरहेका” थिए। तिनीहरूले “उहाँका आज्ञा” पालन गरिरहेका थिए। (२ युह. ४, ६) ती वफादार ख्रिष्टियनहरू देख्दा युहन्‍ना मात्र होइन, यहोवा पनि खुसी हुनुहुन्थ्यो। (हितो. २७:११) हाम्रो लागि पाठ: वफादारीले खुसी बनाउँछ। (१ युह. ५:३) जस्तै: हामीले यहोवालाई खुसी बनाइरहेका छौँ भन्‍ने कुरा थाह पाउँदा हामी खुसी हुन्छौँ। हामीले संसारले दिने प्रलोभनहरू तिरस्कार गरेर सत्य स्विकारेको देख्दा यहोवा रमाउनुहुन्छ। स्वर्गदूतहरू पनि रमाउँछन्‌। (लुका १५:१०) हाम्रा भाइबहिनी वफादार रहिरहेको देख्दा हामी खुसी हुन्छौँ। (२ थिस्स. १:४) अहिले सैतानले शासन गरिरहेको संसारमा हामी यहोवाप्रति वफादार रहिरह्‍यौँ भने यस दुष्ट युगको अन्त हुँदा हामी बच्नेछौँ अनि आफू वफादार रहिरहेकोमा साँच्चै खुसी हुन सक्नेछौँ। w२४.११ पृ. १२ अनु. १७-१८

कुनै व्यक्‍तिलाई डेटिङको प्रस्ताव राख्नुअघि तपाईँले कति समयसम्म तिनलाई अवलोकन गर्नुपर्छ? यदि तपाईँले हतार गर्नुभयो भने तिनलाई तपाईँ सोचविचारै नगरी निर्णय गर्ने व्यक्‍ति हुनुहुन्छ जस्तो लाग्न सक्छ। (हितो. २९:२०) अर्कोतर्फ यदि तपाईँ तिनलाई मन पराउनुहुन्छ भनेर तिनले सुइँको पाइसकेका छन्‌ तर आफ्नो मनको कुरा बताउन तपाईँले लामो समय लगाउनुभयो भने तपाईँ निर्णय गर्नै नसक्ने व्यक्‍ति हुनुहुन्छ जस्तो तिनलाई लाग्न सक्छ। (उप. ११:४) त्यसैले कुनै व्यक्‍ति तपाईँको जीवनसाथी हुन सुहाउँदो छन्‌ भनेर तपाईँ पूर्णतया विश्‍वस्त भइसकेपछि मात्रै तपाईँले तिनलाई डेटिङको प्रस्ताव राख्नुपर्छ भन्‍ने होइन। बरु तपाईँ विवाह गर्न तयार हुनुहुन्छ र ती व्यक्‍ति तपाईँको लागि सुहाउँदो जोडी हुन सक्छन्‌ भन्‍ने कुरामा चाहिँ विश्‍वस्त हुनुपर्छ। तर कुनै व्यक्‍तिले तपाईँलाई मन पराउँछन्‌ भनेर थाह पाउनुभयो भने नि? यदि तपाईँ तिनलाई मन पराउनुहुन्‍न भने आफ्नो व्यवहारद्वारा त्यो कुरा स्पष्ट पार्नुहोस्‌। तपाईँ तिनलाई मन पराउनुहुन्‍न तैपनि मन पराएको जस्तो भान पार्नुहुन्छ भने त्यो पटक्कै दयालु कुरा होइन।—एफि. ४:२५. w२४.०५ पृ. २२-२३ अनु. ९-१०