Het goede nieuws aanbieden — Vrijmoedig, maar met tact
1 Toen Petrus en Johannes werd bevolen met prediken op te houden, antwoordden zij: „Maar wat ons betreft, wij kunnen niet ophouden te spreken over de dingen die wij gezien en gehoord hebben” (Hand. 4:20). Wat stelde hen in staat met zo’n vrijmoedigheid te spreken? Zij zonden „smekingen” op en werden „met de heilige geest vervuld en spraken het woord van God met vrijmoedigheid” (Hand. 4:31). Wij kunnen beslist eveneens met moed vervuld worden om te prediken indien wij hun voorbeeld navolgen.
2 Maar hoe kunnen wij met vrijmoedigheid spreken en terzelfder tijd tactvol zijn? Eén woordenboekdefinitie van tact is ’een fijn gevoel voor wat men kan doen of zeggen zonder aanstoot te geven’. Het leggen van een gemeenschappelijke basis zal ons helpen tactvol te zijn. Leren hoe met mensen te redeneren, zal ons ook in staat stellen tactvol te zijn. En welk beter hulpmiddel zouden wij kunnen gebruiken dan Redeneren aan de hand van de Schrift om ons te helpen zowel vrijmoedig als tactvol te zijn
EVENWICHTIG ZIJN
3 Het bewaren van evenwicht tussen vrijmoedigheid en tact is belangrijk om het predikingswerk op succesvolle wijze gedaan te krijgen. Wat zouden wij bijvoorbeeld kunnen zeggen tegen degenen die de vraag opwerpen: ’Is het niet zo dat er in alle religies iets goeds schuilt?’ Een rechtstreeks maar tactvol antwoord wordt gevonden op bladzijde 360 van het Redeneren-boek. Ook als iemand de vraag opwerpt waarom wij herhaaldelijk naar mensen gaan die geen getuige van Jehovah zijn en hun eigen geloof hebben, kunnen wij een vrijmoedig maar tactvol antwoord geven, zoals wordt uiteengezet op bladzijde 223 van het Redeneren-boek. Sommige mensen vragen waarom Jehovah’s Getuigen niet betrokken zijn bij dingen die helpen om de maatschappij leefbaarder te maken. Op de bladzijden 224 en 225 worden verscheidene voortreffelijke punten naar voren gebracht die ons in staat zullen stellen vrijmoedig maar met tact te spreken.
VOORBEELDEN
4 Petrus zei dat wij ’altijd gereed dienen te zijn ons te verdedigen voor een ieder die van ons een reden verlangt voor de hoop die in ons is’. Vervolgens voegde hij eraan toe dat wij dit „met zachtaardigheid en diepe achting” dienen te doen (1 Petr. 3:15). Ja, Petrus erkende de noodzaak vrijmoedig te zijn, maar ook tact te gebruiken. Het succes van verkondigers die deze methode volgden, staat vermeld in de publikaties van het Genootschap. — w86 1/4 blz. 6, 7; w86 1/8 blz. 21, 24; yb87 blz. 53, 54.
5 Door ons in gebed op Jehovah te verlaten, zullen wij, zoals veel voorbeelden aantonen, de hulp van de heilige geest kunnen ontvangen, die ons zal sterken om met vrijmoedigheid en tact te spreken. — Hand. 5:29.