Abraham: Hij had geloof

Abraham staat buiten in de stilte van de nacht. Als hij omhoogkijkt naar de heldere sterrenhemel denkt hij automatisch aan Gods belofte dat zijn nageslacht zo ontelbaar zal zijn als die hemellichten (Genesis 15:5). Voor Abraham zijn de sterren een zichtbare herinnering aan Jehovah’s belofte. Ze zijn ook een garantie. Als Jehovah de kracht heeft om het enorme heelal met alles wat daarin is te maken, dan kan hij er toch ook voor zorgen dat Abraham en Sara een kind krijgen? Zo’n geloof heeft Abraham.

WAT IS GELOOF? In de Bijbel is „geloof” een vaste overtuiging van het bestaan van iets wat niet te zien is. Zo’n geloof is gebaseerd op concrete bewijzen. Iemand met geloof in God is er zo van overtuigd dat Gods beloften in vervulling zullen gaan, dat ze voor hem eigenlijk al uitgekomen zijn.

HOE TOONDE ABRAHAM GELOOF? Abraham liet zien dat hij op Gods beloften vertrouwde. Uit geloof verliet hij zijn geboorteland, ervan overtuigd dat Jehovah zich aan zijn belofte zou houden en hem de weg zou wijzen naar een ander land. Uit geloof trok hij door Kanaän, ervan overtuigd dat zijn nageslacht dat land uiteindelijk zou krijgen. En uit geloof probeerde hij gehoorzaam Isaäk te offeren, ervan overtuigd dat Jehovah hem zo nodig uit de dood zou opwekken (Hebreeën 11:8, 9, 17-19).

Abraham concentreerde zich op de toekomst, niet op het verleden. Hoewel hij en Sara in Ur misschien wel meer luxe hadden dan in Kanaän, bleven ze niet denken aan de plaats waar ze vandaan kwamen (Hebreeën 11:15). Ze dachten juist aan de zegeningen die God hun en hun afstammelingen beloofd had (Hebreeën 11:16).

Was Abrahams geloof terecht? Absoluut. Jehovah hield zich aan al zijn beloften. Abrahams nageslacht groeide uit tot het volk Israël. Uiteindelijk kregen ze het land Kanaän, precies zoals Jehovah Abraham beloofd had (Jozua 11:23).

WAT KUNNEN WIJ ERVAN LEREN? We kunnen ervan overtuigd zijn dat Jehovah doet wat hij belooft. Zelfs als iets menselijk gezien onmogelijk lijkt, weten we dat ’bij God alle dingen mogelijk zijn’ (Mattheüs 19:26).

Abrahams voorbeeld laat ook zien dat we ons niet op het verleden moeten concentreren maar op de toekomst. Dat heeft Jason bijvoorbeeld geleerd. Hij lijdt aan een ernstige ziekte waardoor hij volledig verlamd is geraakt. „Ik moet toegeven dat ik soms toch aan vroeger denk”, zegt hij. „Het zijn de kleine dingen die ik het meest mis, zoals Amanda, mijn vrouw, knuffelen.”

Toch is Jason er absoluut van overtuigd dat Jehovah zich aan zijn beloften zal houden, inclusief de belofte dat de aarde binnenkort een paradijs wordt waar gelovige mensen eeuwig zullen leven en volmaakt gezond zullen zijn (Psalm 37:10, 11, 29; Jesaja 35:5, 6; Openbaring 21:3, 4).a „Ik zeg steeds tegen mezelf dat het beste nog moet komen”, zegt Jason. „Binnenkort is dit allemaal voorgoed voorbij: de stress, de angst, het verdriet, het schuldgevoel.” Wat een prachtig voorbeeld van geloof zoals dat van Abraham!

[Voetnoot]