De aarde — Waarom bestaat ze?

Een belangrijke vraag die u zou moeten beschouwen, luidt: Is onze prachtige planeet voortgebracht door een intelligente Schepper die een voornemen met de aarde en de erop levende mensen heeft? Wanneer die kwestie naar uw tevredenheid wordt opgehelderd, kan dit u helpen inzien wat de toekomst voor onze planeet inhoudt.

VEEL geleerden die een grondige studie van het universum en onze aarde hebben gemaakt, zijn op aanwijzingen gestuit dat ze een Schepper hebben, dat ze hun oorsprong vinden bij God. Beschouw eens wat slechts een van hen heeft opgemerkt:

Professor Paul Davies schrijft in The Mind of God: „Het bestaan van een ordelijk, samenhangend universum met stabiele, georganiseerde, complexe structuren vereist zeer specifieke wetten en voorwaarden.”

Na een aantal „toevalligheden” besproken te hebben die astrofysici en anderen hebben opgemerkt, zegt professor Davies vervolgens: „Alles bij elkaar genomen, verschaffen ze indrukwekkende aanwijzingen dat het leven zoals wij het kennen op uiterst gevoelige wijze afhankelijk is van de vorm van de wetten der fysica en van enkele schijnbaar gelukkige uitkomsten in de waarden die de natuur heeft gekozen voor de massa van diverse deeltjes, de sterkte van diverse krachten, enzovoort. . . . Wij kunnen volstaan met te zeggen dat, als wij voor God zouden kunnen spelen en zo maar wat waarden voor deze grootheden zouden kunnen kiezen door aan een aantal knoppen te zitten draaien, wij zouden bemerken dat vrijwel alle afstellingen het universum onbewoonbaar zouden maken. In sommige gevallen schijnen de verschillende knoppen met een enorme precisie afgesteld te moeten staan wil het universum dusdanig zijn dat er leven kan gedijen. . . . Het feit dat zelfs kleine variaties in de bestaande waarden ervoor kunnen zorgen dat er geen universum meer valt waar te nemen, is beslist iets wat een diepe betekenis heeft.”

Voor velen betekent dit alles dat onze aarde, alsook de rest van het universum, door een Schepper met een voornemen is voortgebracht. Als dat zo is, moeten wij te weten zien te komen waarom hij de aarde eigenlijk heeft geformeerd. Wij moeten zo mogelijk ook vaststellen wat zijn voornemen met betrekking tot de aarde is. In dit verband doet zich een vreemde eigenaardigheid voor. Ondanks de wijdverbreide populariteit van het atheïsme gelooft een verbazingwekkend aantal mensen nog steeds in een intelligente Schepper. De meeste kerken van de christenheid geven voor in een almachtige God en Schepper van ons universum te geloven. Toch spreekt vrijwel geen van deze religies met vertrouwen en overtuiging over de toekomst van de aarde in Gods voornemen.

Wat zegt de bijbel?

Het is logisch vertrouwen te stellen in een bron van inlichtingen die door velen als afkomstig van de Schepper wordt aanvaard. Die bron is de bijbel. Een van de eenvoudigste en duidelijkste in de bijbel opgetekende verklaringen over de toekomst van onze aarde wordt aangetroffen in Prediker 1:4. Wij lezen daar: „Het ene geslacht gaat, en het andere geslacht komt; maar de aarde staat in eeuwigheid” (Statenvertaling). De bijbel verklaart duidelijk waarom Jehovah God de aarde heeft geschapen en toont ook aan dat hij haar precies in de juiste positie in het universum en in relatie tot onze zon heeft geplaatst om er leven op te kunnen onderhouden. In de oudheid inspireerde de Almachtige God de profeet Jesaja ertoe te schrijven: „Dit heeft Jehovah gezegd, de Schepper van de hemelen, Hij, de ware God, de Formeerder van de aarde en de Maker ervan, Hij, die haar stevig heeft bevestigd, die haar niet louter voor niets heeft geschapen, die haar geformeerd heeft om ook bewoond te worden: ’Ik ben Jehovah, en er is geen ander.’” — Jesaja 45:18.

Maar wat valt er te zeggen over het feit dat de mens de middelen ontwikkelt om alle leven op aarde te vernietigen? In zijn onvergelijkelijke wijsheid verklaart God dat hij tussenbeide zal komen voordat de mensheid alle leven op onze planeet kan vernietigen. Merk de volgende geruststellende belofte op in het laatste boek van de bijbel, de Openbaring: „De natiën ontstaken in gramschap, en úw gramschap kwam, en de bestemde tijd om de doden te oordelen en om aan uw slaven, de profeten, en aan de heiligen en aan hen die uw naam vrezen, de kleinen en de groten, hun beloning te geven, en om hen te verderven die de aarde verderven.” — Openbaring 11:18.

Jehovah onthult ons zijn oorspronkelijke voornemen ten tijde van de schepping van de aarde, dit juweel in de ruimte, zoals een astronaut die om de aarde cirkelde, haar heeft beschreven. Het was zijn voornemen dat ze een wereldomvattend paradijs zou zijn, gerieflijk bevolkt door mensen — mannen en vrouwen — die allen in vrede en harmonie zouden leven. Hij trof er regelingen voor de planeet geleidelijk aan te bevolken door het eerste mensenpaar toe te staan nakomelingen voort te brengen. Voor het genoegen en het plezier van het eerste mensenpaar had Jehovah een klein gedeelte van de aarde in een paradijstoestand gebracht. Naargelang er in de loop van de jaren en eeuwen steeds meer menselijke families voortgebracht zouden worden, zou de hof van Eden geleidelijk worden uitgebreid totdat Genesis 1:28 vervuld zou zijn: „God zei tot hen: ’Weest vruchtbaar en wordt tot velen en vult de aarde en onderwerpt haar.’”

Wij zien nu hoe droevig het er met de aarde en haar bewoners voor staat, maar wil dit zeggen dat Gods oorspronkelijke voornemen met betrekking tot de aarde heeft gefaald? Of heeft hij zijn voornemen veranderd en het besluit genomen dat hij wegens de eigenzinnigheid van de mens de planeet totaal zal laten verwoesten en als het ware opnieuw zal beginnen? Nee, wij kunnen er zeker van zijn dat geen van deze situaties waar is. De bijbel licht ons erover in dat wat Jehovah zich voorneemt, uiteindelijk zal gebeuren, dat ongeacht wat hij besluit, niet door een mens en zelfs niet door een onverwachte ontwikkeling gedwarsboomd kan worden. Hij geeft ons de verzekering: „Zo zal mijn woord dat uit mijn mond uitgaat, blijken te zijn. Het zal niet zonder resultaten tot mij terugkeren, maar het zal stellig datgene doen waarin ik behagen heb geschept, en het zal stellig succes hebben in dat waarvoor ik het heb gezonden.” — Jesaja 55:11.

Gods voornemen onderbroken, niet veranderd

Toen Adam en Eva ontrouw werden en uit de hof van Eden werden verdreven, was het duidelijk dat Gods voornemen met betrekking tot een paradijsaarde zonder hen tot stand gebracht zou worden. Maar Jehovah gaf onmiddellijk te kennen dat enkele van hun nakomelingen zijn oorspronkelijke opdracht ten uitvoer zouden brengen. Het is waar dat hier tijd mee gemoeid zou zijn, zelfs vele eeuwen, maar er zijn geen aanwijzingen waaruit blijkt hoeveel tijd er nodig geweest zou zijn om de oorspronkelijke opdracht ten uitvoer te brengen als Adam en Eva beiden in volmaaktheid in leven waren gebleven. Het staat echter vast dat tegen het einde van Christus Jezus’ duizendjarige regering — iets meer dan duizend jaar vanaf nu — de paradijstoestanden van Eden zich over de hele aarde zullen uitstrekken en de planeet Aarde bevolkt zal zijn met vredige en gelukkige nakomelingen van het eerste mensenpaar. Ja, Jehovah zal voor altijd gerechtvaardigd zijn als Degene die in staat is zijn voornemens te verwezenlijken!

Dan zullen de opwindende profetieën vervuld worden die God zo lang geleden onder inspiratie heeft laten optekenen. Schriftplaatsen als Jesaja 11:6-9 zullen op luisterrijke wijze in vervulling gaan: „De wolf zal werkelijk een poosje bij het mannetjeslam vertoeven, en bij het bokje zal de luipaard zelf zich neerleggen, en het kalf en de jonge leeuw met manen en het weldoorvoede dier alle bij elkaar; en een kleine jongen nog maar zal leider over ze zijn. Ja, de koe en de beer zullen weiden; samen zullen hun jongen neerliggen. En zelfs de leeuw zal stro eten net als de stier. En de zuigeling zal stellig spelen bij het hol van de cobra; en op de lichtopening van een giftige slang zal een gespeend kind werkelijk zijn eigen hand leggen. Men zal generlei kwaad doen noch enig verderf stichten op heel mijn heilige berg; want de aarde zal stellig vervuld zijn van de kennis van Jehovah, zoals de wateren ook de zee bedekken.”

Een slechte gezondheid en terminale ziekten zullen tot het verleden behoren, zoals ook de dood zelf. Zou iets duidelijker kunnen zijn dan de volgende eenvoudige woorden die in het laatste boek van de bijbel worden aangetroffen? „De tent van God is bij de mensen, en hij zal bij hen verblijven, en zij zullen zijn volken zijn. En God zelf zal bij hen zijn. En hij zal elke traan uit hun ogen wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn. De vroegere dingen zijn voorbijgegaan.” — Openbaring 21:3, 4.

Ja, wij kunnen moed vatten — onze prachtige planeet Aarde zal blijven bestaan. Moge het uw voorrecht zijn het einde van dit goddeloze samenstel van dingen, met al zijn voor de aarde verderfelijke praktijken, te overleven. De reine nieuwe wereld van Gods makelij is nu nabij. En veel geliefden zullen door het wonder van de opstanding uit de dood ontwaken (Johannes 5:28, 29). Onze aarde zal inderdaad blijven bestaan en wij zullen er eeuwig op kunnen leven en van kunnen genieten.