Vragen van lezers

Uit de jaarberichten blijkt dat in sommige jaren het aantal van degenen die van de Gedachtenissymbolen gebruiken, iets gestegen is. Valt hieruit op te maken dat er veel nieuwelingen met heilige geest worden gezalfd?

Er is goede reden om aan te nemen dat het aantal van de 144.000 gezalfde christenen tientallen jaren geleden voltallig was.

In Handelingen 2:1-4 lezen wij over de eersten in die beperkte groep: „In de loop van de dag van het pinksterfeest nu waren zij allen op dezelfde plaats bijeen, en plotseling kwam er uit de hemel een gedruis als van een voortgestuwde, stevige bries, en het vervulde het gehele huis waarin zij zaten. En hun werden tongen als van vuur zichtbaar, die werden verdeeld, en op ieder van hen zette zich er één, en zij werden allen met heilige geest vervuld en begonnen in verschillende talen te spreken, zoals de geest het hun gaf zich te uiten.”

Daarna koos Jehovah nog anderen uit, en hij zalfde hen met zijn heilige geest. Er werden in de beginjaren van het christendom duizenden toegevoegd. Op de Gedachtenisviering in onze tijd vestigt de spreker vaak de aandacht op de woorden van de apostel Paulus in Romeinen 8:15-17, waar staat dat de gezalfden „een geest van aanneming als zonen ontvangen”. Paulus voegde eraan toe dat de heilige geest die zij ontvangen, ’getuigenis aflegt met hun geest dat zij Gods kinderen zijn, medeërfgenamen met Christus’. Degenen die werkelijk deze zalving met de geest bezitten, weten het met zekerheid. Het is niet louter een verlangen of een weerspiegeling van een emotionele en onrealistische kijk op zichzelf.

Wij begrijpen dat deze hemelse roeping door de eeuwen heen voortgang heeft gevonden, hoewel het aantal gezalfden gedurende de zogenaamde donkere middeleeuwen soms wellicht heel klein is geweest.a Toen tegen het einde van de vorige eeuw het ware christendom werd hersteld, werden er meer geroepen en uitgekozen. Maar het lijkt erop dat het aantal van de 144.000 in het midden van de jaren ’30 van deze eeuw in hoofdzaak voltallig was. Bijgevolg begon er een groep van loyale christenen met de aardse hoop te verschijnen. Jezus noemde hen „andere schapen”, die zich in aanbidding bij de gezalfden aansluiten tot één goedgekeurde kudde. — Johannes 10:14-16.

De feiten van de afgelopen tientallen jaren geven te kennen dat de roeping van de gezalfden voltooid is en dat Jehovah’s zegen op de in omvang toenemende „grote schare” rust, die „de grote verdrukking” hoopt te overleven (Openbaring 7:9, 14). Op de Gedachtenisviering in 1935 bijvoorbeeld, die door 63.146 personen werd bijgewoond, waren er 52.465 die van de symbolen gebruikten als bewijs dat zij beleden gezalfd te zijn. Dertig jaar later, ofte wel in 1965, bedroeg het bezoekersaantal 1.933.089, terwijl het aantal deelnemers tot 11.550 was gedaald. Nog eens dertig jaar later, in 1995, was het bezoekersaantal omhooggeschoten naar 13.147.201, maar slechts 8645 personen gebruikten van het brood en de wijn (1 Korinthiërs 11:23-26). Het is duidelijk dat het aantal van degenen die belijden tot het overblijfsel te behoren in de loop van tientallen jaren aanzienlijk is gedaald — zo’n 52.400 in 1935, 11.500 in 1965 en 8600 in 1995. Anderzijds zijn degenen met een aardse hoop gezegend, en hun aantal is sterk gestegen.

Het meest recente gepubliceerde bericht is dat over het jaar 1995, en het laat zien dat er 28 deelnemers meer waren dan het jaar daarvoor, hoewel het aantal deelnemers in verhouding tot de bezoekers in feite daalde. Dat er alles wel beschouwd enkelen meer van de symbolen besloten te gebruiken, vormt geen reden tot bezorgdheid. Door de jaren heen zijn sommigen, zelfs pasgedoopten, plotseling van de symbolen gaan gebruiken. In een aantal gevallen zagen zij na enige tijd in dat dit een vergissing was. Sommigen hebben erkend dat zij van de symbolen gebruikten als een emotionele reactie op mogelijk fysieke of mentale spanningen. Maar zij gingen inzien dat zij in werkelijkheid niet tot hemels leven waren geroepen. Zij vroegen om Gods barmhartige begrip. En zij gaan ermee voort hem te dienen als voortreffelijke, loyale christenen die de hoop op eeuwig leven op aarde hebben.

Niemand van ons hoeft zich zorgen te maken als iemand van de symbolen gaat gebruiken of daarmee ophoudt. Het is echt niet aan ons om te bepalen of iemand werkelijk met heilige geest is gezalfd en tot hemels leven is geroepen of niet. Denk aan Jezus’ vaste verzekering: „Ik ben de voortreffelijke herder, en ik ken mijn schapen.” Even zeker is het dat Jehovah degenen kent die hij als geestelijke zonen heeft gekozen. Er is alle reden om te geloven dat het aantal gezalfden zal blijven afnemen naarmate zij door gevorderde leeftijd en onvoorziene omstandigheden hun aardse leven beëindigen. Maar net zoals deze ware gezalfden zich tot de dood getrouw betonen, met de kroon des levens in het vooruitzicht, kunnen de andere schapen, die hun lange gewaden hebben gewassen in het bloed van het Lam, ernaar uitzien de ophanden zijnde grote verdrukking te overleven. — 2 Timotheüs 4:6-8; Openbaring 2:10.

[Voetnoot]