Zegeningen of vervloekingen — Voorbeelden voor ons in deze tijd
„Deze dingen . . . bleven hun overkomen als voorbeelden en ze werden opgeschreven tot een waarschuwing voor ons, tot wie de einden van de samenstelsels van dingen gekomen zijn.” — 1 KORINTHIËRS 10:11.
1. Welk onderzoek dienen wij in te stellen, net zoals men een werktuig inspecteert?
ONZICHTBAAR onder een laag verf kan roest een ijzeren werktuig beginnen aan te tasten. Het kan enige tijd duren voordat de roest aan de oppervlakte zichtbaar wordt. Evenzo kunnen iemands hartetoestand en de begeerten van zijn hart beginnen te ontaarden lang voordat dit tot ernstige gevolgen leidt of zelfs door anderen wordt opgemerkt. Net zoals wij er verstandig aan zouden doen een werktuig te inspecteren om te zien of het roestig wordt, kunnen wij door ons hart nauwkeurig te onderzoeken en er altijd op toe te zien dat het in goede staat verkeert, onze christelijke rechtschapenheid bewaren. Met andere woorden, wij kunnen zegeningen van God ontvangen en kunnen goddelijke vervloekingen vermijden. Sommigen denken misschien dat de zegeningen en vervloekingen die over het oude Israël werden uitgesproken, weinig betekenis hebben voor degenen die zich in het besluit van dit samenstel van dingen bevinden (Jozua 8:34, 35; Mattheüs 13:49, 50; 24:3). Maar dat is niet zo. Wij kunnen veel profijt trekken van de in 1 Korinthiërs hoofdstuk 10 opgetekende waarschuwende voorbeelden waarbij Israël betrokken was.
2. Wat staat in 1 Korinthiërs 10:5, 6 over Israëls ervaringen in de wildernis?
2 De apostel Paulus vergelijkt de Israëlieten onder leiding van Mozes met christenen onder leiding van Christus (1 Korinthiërs 10:1-4). Hoewel de Israëlieten het Beloofde Land hadden kunnen binnengaan, bracht God „ten aanzien van de meesten van hen niet zijn goedkeuring tot uitdrukking . . ., want zij werden neergeveld in de wildernis”. Daarom zei Paulus tot medechristenen: „Deze dingen nu zijn voorbeelden geworden voor ons, opdat wij geen mensen zouden zijn die schadelijke dingen zouden begeren, zoals zij die hebben begeerd” (1 Korinthiërs 10:5, 6). Begeerten worden in het hart gevoed, dus moeten wij acht slaan op de waarschuwende voorbeelden die Paulus aanhaalt.
Waarschuwing tegen afgoderij
3. Hoe zondigden de Israëlieten in verband met het gouden kalf?
3 Paulus’ eerste waarschuwing luidt: „Wordt ook geen afgodendienaars, zoals sommigen van hen, gelijk er staat geschreven: ’Het volk ging zitten om te eten en te drinken, en zij stonden op om zich te vermaken’” (1 Korinthiërs 10:7). Dit waarschuwende voorbeeld heeft betrekking op het feit dat de Israëlieten tot de wegen van Egypte terugkeerden en een afgodisch gouden kalf maakten (Exodus hoofdstuk 32). De discipel Stefanus gaf te kennen welk probleem eraan ten grondslag lag: „Onze voorvaders weigerden [Mozes, Gods vertegenwoordiger] gehoorzaam te worden, maar zij stootten hem van zich af en keerden in hun hart terug naar Egypte, door tot Aäron te zeggen: ’Maak ons goden om voor ons uit te gaan. Want deze Mozes, die ons uit het land Egypte heeft geleid — wij weten niet wat er met hem is gebeurd.’ Zo maakten zij dan een kalf in die dagen en brachten een slachtoffer aan de afgod en gingen zich in de werken van hun handen verheugen” (Handelingen 7:39-41). Merk op dat de weerspannige Israëlieten „in hun hart” verkeerde begeerten koesterden waardoor zij tot afgoderij vervielen. ’Zij maakten een kalf en brachten een slachtoffer aan de afgod.’ Bovendien „gingen [zij] zich in de werken van hun handen verheugen”. Er was muziek, zingen, dansen, eten en drinken. Het is duidelijk dat de afgoderij verleidelijk en aangenaam was.
4, 5. Welke afgodische praktijken dienen wij te vermijden?
4 Het tegenbeeldige Egypte — Satans wereld — aanbidt amusement praktisch (1 Johannes 5:19; Openbaring 11:8). Ze verafgoodt acteurs, zangers en sportsterren, alsook hun dansen, hun muziek, hun opvattingen omtrent plezier en vermaak. Velen zijn in de verleiding gekomen volledig op te gaan in amusement, terwijl zij nog steeds beweren Jehovah te aanbidden. Wanneer een christen wegens kwaaddoen moet worden terechtgewezen, is zijn verzwakte geestelijke toestand vaak terug te voeren op het drinken van alcoholische dranken, dansen en het zich vermaken op een wijze die wellicht enigszins aan afgoderij grenst (Exodus 32:5, 6, 17, 18). Sommige vormen van amusement zijn heilzaam en plezierig. Toch is het tegenwoordig zo dat de meeste wereldse muziek, dansen, films en video’s inspelen op verdorven vleselijke begeerten.
5 Ware christenen zwichten niet voor afgodenaanbidding (2 Korinthiërs 6:16; 1 Johannes 5:21). Moge ieder van ons er net zo zorgvuldig op toezien niet verslaafd te raken aan afgodisch amusement en het risico te lopen de nadelige uitwerking van het volledig opgaan in werelds vermaak te ondervinden. Als wij ons aan wereldse invloeden blootstellen, kunnen schadelijke begeerten en houdingen bijna onmerkbaar in de geest en het hart post vatten. Wanneer ze niet worden gecorrigeerd, kan het er uiteindelijk toe leiden dat wij worden „neergeveld in de wildernis” van Satans samenstel.
6. Welke positieve stappen moeten wij misschien met betrekking tot amusement doen?
6 Net als Mozes in de tijd van het voorval met het gouden kalf, zegt „de getrouwe en beleidvolle slaaf” in feite: „Wie staat aan Jehovah’s zijde? Die kome tot mij!” Positieve stappen doen om te tonen dat wij pal staan voor de ware aanbidding, kan levenreddend zijn. Mozes’ stam Levi handelde prompt om verderfelijke invloeden uit te bannen (Mattheüs 24:45-47; Exodus 32:26-28). Onderzoek dus zorgvuldig uw keuze van amusement, muziek, video’s en dergelijke. Als die keus op de een of andere wijze verdorven is, neem dan uw standpunt voor Jehovah in. Breng met oprecht vertrouwen in God veranderingen aan in uw keuze van amusement en muziek, en vernietig het geestelijk schadelijke materiaal, net als Mozes het gouden kalf vernietigde. — Exodus 32:20; Deuteronomium 9:21.
7. Hoe kunnen wij het figuurlijke hart beschermen?
7 Hoe kunnen wij corrosie van het hart tegengaan? Door Gods Woord ijverig te bestuderen en de daarin opgetekende waarheden diep in onze geest en ons hart te laten doordringen (Romeinen 12:1, 2). Natuurlijk moeten wij geregeld christelijke vergaderingen bezoeken (Hebreeën 10:24, 25). Het passief bezoeken van vergaderingen zou vergeleken kunnen worden met het aanbrengen van wat verf op een roestige plek. Dit kan ons wellicht een tijdje opfleuren, maar het lost het onderliggende probleem niet op. Door ons op vergaderingen voor te bereiden, erover te mediteren en er een actief aandeel aan te hebben, kunnen wij veeleer corrosieve elementen die misschien in de schuilhoeken van ons figuurlijke hart huizen, krachtdadig te lijf gaan. Dit zal ons helpen aan Gods Woord vast te houden en zal ons sterken om geloofsbeproevingen te verduren en „in alle opzichten ongeschonden” te worden. — Jakobus 1:3, 4; Spreuken 15:28.
Waarschuwing tegen hoererij
8-10. (a) Naar welk waarschuwende voorbeeld wordt in 1 Korinthiërs 10:8 verwezen? (b) Hoe kunnen Jezus’ woorden in Mattheüs 5:27, 28 met veel profijt worden toegepast?
8 In Paulus’ volgende voorbeeld krijgen wij de raad: „Laten wij ook geen hoererij beoefenen, zoals sommigen van hen hoererij hebben bedreven, met als enig resultaat dat zij vielen, drieëntwintigduizend van hen op één dag” (1 Korinthiërs 10:8).a De apostel verwees naar de tijd dat de Israëlieten zich voor valse goden neerbogen en „immorele betrekkingen . . . met de dochters van Moab” hadden (Numeri 25:1-9). Seksuele immoraliteit is doodaanbrengend! Immorele gedachten en begeerten welig laten tieren, is als het laten „roesten” van het hart. Jezus zei: „Gij hebt gehoord dat er werd gezegd: ’Gij moogt geen overspel plegen.’ Ik zeg u echter dat een ieder die naar een vrouw blijft kijken ten einde hartstocht voor haar te hebben, in zijn hart reeds overspel met haar heeft gepleegd.” — Mattheüs 5:27, 28.
9 Waartoe het leidt wanneer men ’naar een vrouw blijft kijken ten einde hartstocht voor haar te hebben’, blijkt uit datgene wat het gevolg was van de verdorven denkwijze die de ongehoorzame engelen er vóór de vloed van Noachs dagen op na hielden (Genesis 6:1, 2). Bedenk ook dat een van de meest tragische voorvallen uit koning Davids leven op gang werd gebracht doordat hij op ongepaste wijze naar een vrouw bleef kijken (2 Samuël 11:1-4). In tegenstelling daarmee had de rechtvaardige gehuwde man Job ’een verbond gesloten met zijn ogen opdat hij zich niet opmerkzaam zou betonen ten opzichte van een maagd’, waardoor hij immoraliteit vermeed en een rechtschapenheidbewaarder bleek te zijn (Job 31:1-3, 6-11). De ogen zouden vergeleken kunnen worden met de vensters van het hart. En uit een verdorven hart komen veel goddeloze dingen voort. — Markus 7:20-23.
10 Wanneer wij Jezus’ woorden toepassen, zullen wij verkeerde gedachten niet de vrije loop laten door pornografisch materiaal te bekijken of door immorele gedachten omtrent een medechristen, een collega of iemand anders te koesteren. Roest wordt niet van metaal verwijderd door alleen maar de corrosie weg te borstelen. Schuif immorele gedachten en neigingen daarom niet slapjes van u af alsof ze van weinig betekenis zouden zijn. Neem krachtige maatregelen om immorele neigingen uit te bannen. (Vergelijk Mattheüs 5:29, 30.) Paulus spoort medegelovigen aan: „Doodt . . . uw lichaamsleden die op de aarde zijn ten aanzien van hoererij, onreinheid, seksuele begeerte, schadelijke verlangens en begerigheid, welke afgoderij is. Wegens die dingen komt de gramschap van God.” Ja, wegens dingen als seksuele immoraliteit „komt de gramschap van God” als de uiting van zijn vervloeking. Wij dienen onze lichaamsleden dus ten aanzien van deze dingen te ’doden’. — Kolossenzen 3:5, 6.
Waarschuwing tegen opstandig geklaag
11, 12. (a) Welke waarschuwing wordt in 1 Korinthiërs 10:9 gegeven, en naar welk voorval wordt verwezen? (b) Welke invloed dient Paulus’ waarschuwing op ons te hebben?
11 Paulus waarschuwt vervolgens: „Laten wij ook niet Jehovah op de proef stellen, zoals sommigen van hen hem op de proef hebben gesteld, met als enig resultaat dat zij omkwamen door de slangen” (1 Korinthiërs 10:9). Terwijl de Israëlieten bij de grens van Edom door de wildernis trokken, bleven zij „tegen God en Mozes spreken: ’Waarom hebt gij ons uit Egypte opgevoerd om in de wildernis te sterven? Want er is geen brood en geen water, en onze ziel heeft een afschuw gekregen van het verachtelijke brood’”, het door een wonder verschafte manna (Numeri 21:4, 5). Denkt u zich eens in! Die Israëlieten ’bleven tegen God spreken’ en noemden zijn voorzieningen verachtelijk!
12 Door hun klachten stelden de Israëlieten Jehovah’s geduld op de proef. Dit bleef niet ongestraft, want Jehovah zond giftige slangen onder hen, en velen stierven tengevolge van de slangebeten. Nadat het volk blijk had gegeven van berouw en Mozes voor hen had bemiddeld, werd de plaag gestuit (Numeri 21:6-9). Dit voorval moet beslist als een waarschuwing voor ons dienen om geen opstandige, klagende geest aan de dag te leggen, vooral niet jegens God en zijn theocratische regelingen.
Waarschuwing tegen murmureren
13. Waartegen waarschuwt 1 Korinthiërs 10:10, en welke opstand had Paulus in gedachten?
13 Wanneer Paulus zijn laatste voorbeeld aanhaalt waarbij de Israëlieten in de wildernis betrokken waren, schrijft hij: „Zijt ook geen murmureerders, zoals sommigen van hen hebben gemurmureerd, met als enig resultaat dat zij omkwamen door de verdelger” (1 Korinthiërs 10:10). Er brak opstand uit toen Korach, Dathan, Abiram en hun metgezellen ontheocratisch handelden en de autoriteit van Mozes en Aäron aanvochten (Numeri 16:1-3). Nadat de opstandelingen waren verdelgd, gingen de Israëlieten murmureren. Dit kwam doordat zij begonnen te redeneren dat de verdelging van de opstandelingen onrechtvaardig was. In Numeri 16:41 staat: „Direct de daaropvolgende dag ging de gehele vergadering der zonen van Israël tegen Mozes en Aäron murmureren, door te zeggen: ’Gijlieden, gij hebt Jehovah’s volk ter dood gebracht.’” Dat zij aldus aanmerkingen maakten op de wijze waarop er bij die gelegenheid recht was verschaft, had tot gevolg dat 14.700 Israëlieten stierven aan een door God gezonden gesel. — Numeri 16:49.
14, 15. (a) Wat was een van de zonden van de „goddeloze mensen” die heimelijk de gemeente binnendrongen? (b) Wat kan uit het voorval betreffende Korach geleerd worden?
14 In de eerste eeuw G.T. bleken „goddeloze mensen” die heimelijk de christelijke gemeente binnendrongen, zowel valse leraren als murmureerders te zijn. Deze mensen ’minachtten heerschappij en spraken schimpend over heerlijken’, gezalfde mannen die destijds met het geestelijke opzicht over de gemeente belast waren. Over de goddeloze afvalligen zei de discipel Judas ook: „Deze mensen zijn murmureerders, klagers over hun levenslot, die overeenkomstig hun eigen begeerten te werk gaan” (Judas 3, 4, 8, 16). In deze tijd worden sommige personen murmureerders omdat zij in hun hart een houding tot ontwikkeling laten komen waardoor hun geestelijke gezindheid wordt aangetast. Dikwijls concentreren zij zich op de onvolmaaktheden van degenen die een positie van opzicht in de gemeente bekleden en beginnen tegen hen te murmureren. Hun gemurmureer en geklaag kan zelfs zover gaan dat zij de publikaties van de ’getrouwe slaaf’ bekritiseren.
15 Het is juist om oprechte vragen over een schriftuurlijk onderwerp te stellen. Maar als wij nu eens een negatieve houding zouden ontwikkelen die aan het licht zou treden in kritische discussies binnen een intieme vriendenkring? Wij zouden er goed aan doen ons af te vragen: ’Waar zal dit waarschijnlijk op uitlopen? Zou het niet veel beter zijn om met murmureren op te houden en nederig om wijsheid te bidden?’ (Jakobus 1:5-8; Judas 17-21) Korach en zijn aanhangers, die tegen de autoriteit van Mozes en Aäron in opstand kwamen, kunnen er zo van overtuigd zijn geweest dat hun zienswijze gerechtvaardigd was dat zij hun beweegredenen niet onderzochten. Niettemin waren zij volkomen fout. Dat was ook het geval met de Israëlieten die murmureerden over de verdelging van Korach en de andere opstandelingen. Het is beslist verstandig ons er door zulke voorbeelden toe te laten bewegen onze motieven te onderzoeken, gemurmureer of geklaag uit te bannen en ons door Jehovah te laten louteren! — Psalm 17:1-3.
Leer van bijbelse voorbeelden en verheug u in de zegeningen
16. Wat is de essentie van de vermaning in 1 Korinthiërs 10:11, 12?
16 Onder goddelijke inspiratie besluit Paulus de opsomming van waarschuwingsboodschappen met de vermaning: „Deze dingen nu bleven hun overkomen als voorbeelden en ze werden opgeschreven tot een waarschuwing voor ons, tot wie de einden van de samenstelsels van dingen gekomen zijn. Wie daarom denkt te staan, moet oppassen dat hij niet valt” (1 Korinthiërs 10:11, 12). Mogen wij onze positie in de christelijke gemeente niet als iets vanzelfsprekends beschouwen.
17. Wat dienen wij te doen als wij een onjuiste beweegreden in ons hart bespeuren?
17 Net als ijzer een neiging heeft om te roesten, zo hebben wij als nakomelingen van de zondige Adam een neiging tot slechtheid geërfd (Genesis 8:21; Romeinen 5:12). Daarom dienen wij niet ontmoedigd te zijn als wij een onjuiste beweegreden in ons hart bespeuren. Laten wij veeleer resolute stappen doen. Wanneer ijzer wordt blootgesteld aan vochtige lucht of een omgeving waarin zich bijtende stoffen bevinden, verloopt de corrosie ervan veel sneller. Wij moeten het vermijden blootgesteld te worden aan de „lucht” van Satans wereld, met haar walgelijke amusement, wijdverbreide immoraliteit en hang naar het slechte. — Efeziërs 2:1, 2.
18. Wat heeft Jehovah met betrekking tot de verkeerde neigingen van de mensheid gedaan?
18 Jehovah heeft voor de mensheid in een middel voorzien waardoor wij de verkeerde neigingen die wij hebben geërfd, kunnen bestrijden. Hij gaf zijn eniggeboren Zoon opdat degenen die geloof in hem oefenen, eeuwig leven zouden kunnen hebben (Johannes 3:16). Als wij nauwkeurig in Jezus’ voetstappen treden en een christelijke persoonlijkheid uitstralen, zullen wij een zegen voor anderen zijn (1 Petrus 2:21). Ook zullen wij in plaats van vervloekingen, goddelijke zegeningen ontvangen.
19. Hoe kunnen wij er baat bij hebben bijbelse voorbeelden te beschouwen?
19 Hoewel wij in deze tijd net zo ontvankelijk zijn voor dwaling als de Israëlieten uit de oudheid, hebben wij Gods volledige geschreven Woord om ons te leiden. Daaruit leren wij over Jehovah’s bemoeienissen met de mensheid, alsook over zijn hoedanigheden die tot uiting komen in Jezus, ’de weerspiegeling van Gods heerlijkheid en de nauwkeurige afdruk van zijn wezen’ (Hebreeën 1:1-3; Johannes 14:9, 10). Door middel van gebed en ijverige studie van de Schrift kunnen wij „de zin van Christus” hebben (1 Korinthiërs 2:16). Wanneer wij met verleidingen en andere beproevingen op ons geloof worden geconfronteerd, kunnen wij er baat bij hebben bijbelse voorbeelden uit de oudheid en vooral het allesovertreffende voorbeeld van Jezus Christus te beschouwen. Als wij dit doen, zullen er geen goddelijke vervloekingen over ons hoeven te komen. In plaats daarvan zullen wij thans Jehovah’s gunst genieten en ons voor eeuwig in zijn zegeningen verheugen.
[Voetnoot]
Wat zou u antwoorden?
◻ Hoe kunnen wij Paulus’ raad toepassen om geen afgodendienaars te worden?
◻ Wat kunnen wij doen om acht te slaan op de waarschuwing van de apostel tegen hoererij?
◻ Waarom dienen wij murmureren en klagen te vermijden?
◻ Hoe kunnen wij in plaats van vervloekingen, goddelijke zegeningen ontvangen?
[Illustratie op blz. 18]
Als wij goddelijke zegeningen willen ontvangen, moeten wij afgoderij vermijden
[Illustraties op blz. 20]
Laten wij, net zoals roest verwijderd moet worden, positieve stappen doen om onjuiste begeerten uit ons hart te verwijderen