Bezit u de geest van geven?
HEBT u opgemerkt dat mensen verschillende beweegredenen hebben om te geven? Een geschenk kan een uiting zijn van liefde, van edelmoedigheid of van waardering. Maar is het u niet opgevallen dat het geven van een geschenk ook kan voortkomen uit het verlangen om bij iemand in de gunst te komen? Of het kan eenvoudig uit plichtsgevoel zijn of omdat de gever er iets voor wil terughebben.
Het geschenk kan in een pakje zitten met een mooi lint eromheen. Maar is het niet zo dat een prachtig geschenk ook kan bestaan in een bos bloemen, een maaltijd of een vriendelijke daad? In feite hebben de geschenken die het meest op prijs worden gesteld vaak te maken met iets van zichzelf geven.
Is er iemand wiens gunst u zoekt?
Het is niet ongewoon dat iemand een geschenk geeft aan een ander wiens gunst hij zoekt. In sommige landen zou een jonge man die het hart van een toekomstige bruid wil winnen, bloemen voor haar kunnen meebrengen. Een verstandige vrouw kijkt echter verder dan het geschenk. Zij neemt in aanmerking of de geest achter het geschenk van de jonge man een geest van liefde is waardoor hij ook een goede echtgenoot zal zijn. Zo’n geschenk kan, als het een weerspiegeling is van een godvruchtige geest, tot veel geluk voor zowel de gever als de ontvanger leiden.
De bijbel spreekt over een voorval waarbij Abigaïl, de vrouw van Nabal, snel een edelmoedig geschenk gereedmaakte voor David, die zij erkende als degene die door God was uitgekozen om de toekomstige koning van Israël te zijn. Ook zij zocht gunst. Haar man had David met verachting bejegend en was tegen Davids mannen uitgevaren. Aan het hoofd van een groep van ongeveer 400 gewapende mannen was David op weg gegaan om Nabal en zijn huisgezin in het verderf te storten. Abigaïl kwam tussenbeide door David snel een edelmoedig geschenk van voedselvoorraden voor zijn mannen te zenden. Zijzelf arriveerde na haar geschenk, en na zich nederig te hebben verontschuldigd voor wat haar man had gedaan, gaf zij blijk van een groot onderscheidingsvermogen toen zij met David redeneerde.
Zij had een nobel doel, en het liep goed af. David aanvaardde haar geschenk en zei tot haar: „Ga in vrede op naar uw huis. Zie, ik heb naar uw stem geluisterd om uw persoon in aanmerking te nemen.” Later, toen Nabal gestorven was, deed David Abigaïl zelfs een huwelijksaanzoek, en zij accepteerde dat graag. — 1 Samuël 25:13-42.
In sommige gevallen zou de gunst die iemand zoekt echter te maken kunnen hebben met het tonen van partijdigheid, zelfs met het verdraaien van het recht. In zo’n geval is het geven van een geschenk omkoperij. De gever denkt dat hij er voordeel van zal trekken, maar hij berooft zichzelf van gemoedsrust. Het gevaar bestaat altijd dat anderen erachter zullen komen, dat hij ter verantwoording geroepen zal worden. Zelfs als de verlangde gunst wordt verleend, merkt degene die er moeite voor heeft gedaan wellicht dat hij nu de reputatie heeft van iemand wiens motieven dubieus zijn. De bijbel, een boek dat goddelijke wijsheid weerspiegelt, waarschuwt voor zulke geschenken. — Deuteronomium 16:19; Prediker 7:7.
Spruit het geschenk voort uit een bereidwillig hart?
Ongetwijfeld schenkt geven aan iemand van wie u houdt omdat u dat wilt doen, veel meer vreugde dan geven omdat anderen vinden dat u dat zou moeten doen.
In verband met het verzamelen van hulpgoederen voor medechristenen die in materieel opzicht behoeftig waren, zette de apostel Paulus enkele voortreffelijke beginselen uiteen met betrekking tot godvruchtig geven. „Indien de bereidheid er eerst is,” schreef hij, „dan is ze vooral aanvaardbaar naar hetgeen men heeft, niet naar hetgeen men niet heeft.” Hij voegde eraan toe: „Laat een ieder doen zoals hij in zijn hart heeft besloten, niet met tegenzin of onder dwang, want God heeft een blijmoedige gever lief” (2 Korinthiërs 8:12; 9:7). Veel hangt dus van u af. Blijft u binnen uw budget, in plaats van u in de schulden te steken door buitensporig veel te geven? Doet u wat u in uw hart hebt besloten, in plaats van u hoofdzakelijk door sociale of commerciële druk verplicht te voelen te geven? Over vroege christenen die zulke goddelijke beginselen toepasten, schreef Paulus: „Zij [bleven] ons uit eigen beweging met grote aandrang . . . smeken om het voorrecht op weldadige wijze te geven en een aandeel te hebben aan de bediening bestemd voor de heiligen.” — 2 Korinthiërs 8:4.
In tegenstelling hiermee zegt de Royal Bank Letter van november/december 1994 over de weken voor Kerstmis: „De kersttijd zou beschouwd kunnen worden als een toestand van kunstmatige opwinding die door zakenbelangen is opgewekt om de consumenten ertoe te drijven dingen te kopen die zij anders niet zouden kopen.” Als men op krediet koopt, kan alle eventuele voldoening die voortspruit uit het geven van de geschenken snel overschaduwd worden wanneer de rekeningen betaald moeten worden.
Waar gaat het u om — Om de gelegenheid? Of om een uiting van liefde?
Merkt u dat u hoofdzakelijk geschenken geeft bij gelegenheden die dat lijken te vereisen? Zo ja, dan mist u wellicht veel van de vreugde die spontaan geven kan schenken.
Er zijn veel mensen die niet tevreden zijn over de uitwerking van het geven van geschenken op specifieke dagen. Een moeder die tevens schrijfster is, erkende dat hebzucht bij haar kinderen de kop opstak als de dag dichterbij kwam waarop zij cadeaus verwachtten. Zij gaf toe dat haar eigen plezier over een mooi geschenk werd bedorven omdat zij op iets anders had gehoopt. Talloze rapporten geven te kennen dat feestdagen waarbij festiviteiten en het uitwisselen van geschenken een belangrijke plaats innemen, ook tijden zijn waarin veel neerslachtigheid en alcoholmisbruik voorkomt.
Een in The New York Times aangehaalde hoogleraar in de psychologie die had waargenomen dat de nadruk op het geven van geschenken tijdens feestdagen soms een ongunstige uitwerking op kinderen heeft, adviseert: „Overweeg eens enkele geschenken op andere dagen te geven, als een manier om de stress te verminderen.” Denkt u dat dit een goede uitwerking zou hebben?
Tammy, een twaalfjarige uit een gezin dat geen Kerstmis en geen verjaardagen viert, schreef: „Het is leuker een cadeau te krijgen wanneer je het helemaal niet verwacht.” Ze zei dat haar ouders, in plaats van slechts een of twee keer per jaar geschenken te geven, haar en haar broer het hele jaar door cadeautjes geven. Maar er is iets wat voor haar belangrijker is dan die geschenken. Zoals zij het onder woorden brengt: „Ik leef in een heel gelukkig gezin.”
In het boek Secrets of Strong Families wordt openhartig verklaard: „De meesten van ons besteden er verscheidene keren per jaar tijd en geld aan om voor verjaardagen en andere vieringen of feestdagen het ideale geschenk te kiezen voor de mensen van wie wij houden. Voor het beste geschenk dat er bestaat, zou u uw bankrekening niet hoeven aanspreken. En u zou het niet hoeven inpakken. Als u, zoals de meeste mensen, van mening bent dat uw leven het kostbaarste bezit is dat u hebt, dan is een stukje van uw leven het kostbaarste geschenk dat u kunt geven. Wij geven dat kostbare geschenk door middel van de brokjes tijd die wij aan onze geliefden geven.”
U kunt die manier van geven uitbreiden tot mensen buiten uw eigen gezin. Spontaan geven om in een duidelijke behoefte van anderen te voorzien, kan bijzonder veel voldoening schenken. Jezus Christus spoorde ons ertoe aan zo’n liefdevolle zorg voor de armen, de kreupelen en de blinden te tonen, en voegde eraan toe: „Gij zult gelukkig zijn, omdat zij niets hebben waarmee zij u kunnen terugbetalen.” — Lukas 14:12-14.
In de Rockland Journal-News (VS) stond onlangs een bericht over een voorbeeld van dat soort van geven. Toen het huis van een bejaarde blinde vrouw instortte, bouwden vrienden een nieuw huis voor haar. Verschillende plaatselijke bedrijven deden schenkingen, en een plaatselijke overheidsinstantie schonk een geldbedrag. „Maar wat het belangrijkste was,” zei de krant, „zo’n 150 mensen, van wie de meesten de Gemeente Haverstraw van Jehovah’s Getuigen bezoeken, gaven hun tijd om het huis te bouwen.”
Het artikel vervolgde: „Op het bouwterrein stonden stapels materiaal naast tafels vol voedsel. In twee dagen bouwden de werkers een tweegezinswoning van drie verdiepingen. . . . Jehovah’s Getuigen staan erom bekend snel gebouwen te kunnen optrekken. . . . Die snelheid vormt echter een contrast met de duurzaamheid van hun missie: liefdewerk een bestendig karakter te geven. Mevrouw Blakely kan haar nieuwe huis misschien niet zien, maar haar handen kunnen het voelen, en haar hart weet hoe diep het is geraakt door deze onbaatzuchtige actie.”
Het hele jaar door een geest van edelmoedigheid
Zij die een werkelijk edelmoedige geest hebben, wachten niet op speciale dagen. Hun leven is niet eenvoudig rond henzelf opgebouwd. Wanneer zij iets goeds ontvangen, delen zij het graag met anderen. Dat betekent niet dat zij dwangmatig geschenken geven. Het betekent niet dat zij zo veel geven dat hun gezin tekort komt. Het betekent niet dat zij geven zonder na te denken over de uitwerking op de ontvanger. Toch zijn zij mensen die ’het geven beoefenen’, zoals Jezus zijn discipelen leerde te doen. — Lukas 6:38.
Zij zijn zich bewust van de omstandigheden van vrienden en medemensen die bejaard of ziek zijn, of anderszins aanmoediging nodig hebben. Hun „geschenk” kan bestaan in een boodschap doen of bij huishoudelijk werk helpen. Het kan houthakken zijn of sneeuwruimen. Het kan een maaltijd zijn of een uurtje van hun tijd, wanneer zij iemand opzoeken en samen wat lezen. Zij hebben het misschien zelf druk, maar niet te druk om te helpen. Zij hebben uit ervaring geleerd dat het werkelijk „gelukkiger [is] te geven dan te ontvangen”. — Handelingen 20:35.
De allergrootste Gever is natuurlijk onze Schepper, Jehovah God. Hij „[geeft] aan allen leven en adem en alle dingen” (Handelingen 17:25). In de bijbel verschaft hij ons ook inzicht in zijn voornemen om een eind te maken aan goddeloosheid, ziekte en de dood, en deze aarde in een paradijs te veranderen (Psalm 37:10, 11; Openbaring 21:4, 5). Wanneer personen die edelmoedig van geest zijn dit te weten komen, houden zij dat goede nieuws niet voor zichzelf. Een van hun grootste genoegens is dat nieuws met anderen te delen. Zij hebben werkelijk een godvruchtige geest van geven. Is dat de geest die u aankweekt?
[Illustraties op blz. 7]
Enkele van de kostbaarste geschenken kosten geen geld