Misdaad in een chaotische wereld
MISDAAD is niets nieuws. De eerste moord werd duizenden jaren geleden begaan toen Kaïn zijn broer Abel vermoordde. In de oude Hebreeuwse Geschriften wordt melding gemaakt van verkrachting en homoseksualiteit (Genesis 4:8; 19:4, 5; 34:1-4). Zoals de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan te kennen geeft, werden er in de eerste eeuw van onze gewone tijdrekening mensen beroofd (Lukas 10:29-37). Maar er is tegenwoordig wel een verschil.
Mensen in veel grote steden van de wereld, of het nu New York, Londen, Calcutta of Bogotá is, zijn van mening dat de misdaad hand over hand toeneemt en dreigender is. In een verslag in India Today, met als kop „Anarchie als cultus”, wordt verklaard: „Een verontrustende ontwikkeling die het tere morele en sociale weefsel dat het land bijeenhoudt dreigt te verscheuren, is de verheffing van geweld, uitdagende bandeloosheid en wetteloosheid tot een cultus.” Zelfs de politie komt in haar strijd tegen de misdaad soms in de verleiding de grenzen van de ordehandhaving te overschrijden en zelf misdadige methoden te gebruiken. In het genoemde verslag uit India wordt gezegd: „Steeds weer komen er sterfgevallen tijdens voorarrest in het nieuws.” En dat geldt ook voor andere landen.
De kans dat men het slachtoffer wordt van een misdrijf lijkt groter te worden. Een rapport uit de Verenigde Staten vermeldt dat „een op de vier Amerikaanse gezinnen in 1988 getroffen werd door een geweldmisdrijf of diefstal”. Bovendien plegen personen nu op jongere leeftijd geweldmisdrijven. In het Latijnsamerikaanse tijdschrift Visión werd verklaard dat „negen op de tien sicarios [beroepsmoordenaars] minderjarig zijn. [Zij zijn] in genetisch opzicht ’kinderen’ en genieten wettelijke bescherming.” En ook dit, het plegen van geweldmisdrijven door minderjarigen, is een wereldwijde trend.
De bijbel profeteerde bijna 2000 jaar geleden: „Maar weet dit, dat er in de laatste dagen kritieke tijden zullen aanbreken, die moeilijk zijn door te komen. Want de mensen zullen zichzelf liefhebben, het geld liefhebben, . . . deloyaal [zijn], zonder natuurlijke genegenheid, . . . zonder zelfbeheersing, heftig, zonder liefde voor het goede, verraders, onbezonnen, opgeblazen van trots . . . Goddeloze mensen en bedriegers zullen van kwaad tot erger voortgaan, terwijl zij misleiden en worden misleid.” — 2 Timotheüs 3:1-4, 13.
Sinds 1914, zo blijkt uit een veelheid van bewijzen, leven wij in die kritieke laatste dagen. De wereld, die twee wereldoorlogen en andere grote conflicten te verduren heeft gehad, is in vele opzichten onbestuurbaar, chaotisch geworden. De misdaad viert hoogtij. In veel stadsgebieden hebben de misdadigers het heft in handen genomen en zo de levensstijl van de ordelievende meerderheid veranderd. Zoals een vooraanstaand lid van de Amerikaanse Senaat verklaarde: „Er zijn nu zo veel dingen waar wij ons zorgen over maken, dingen waar wij vroeger nooit bang voor waren. Soms zijn wij zo bevreesd dat wij gevangenen worden, terwijl zij die opgesloten zouden moeten worden vrij rondlopen.”
Bijgevolg nemen mensen heden ten dage voorzorgsmaatregelen die twintig of dertig jaar geleden niet nodig waren. Deuren hebben dubbele of driedubbele sloten en worden met staal versterkt. In veel plaatsen hebben mensen genoeg geld bij zich om een roofovervaller tevreden te stellen en zij hopen hierdoor te vermijden dat zij in elkaar geslagen worden omdat zij dieven niets te overhandigen hebben. Veel straten zijn na zonsondergang bijna verlaten; alleen de naïeven en roekelozen en degenen die door de omstandigheden gedwongen zijn wagen zich er nog — een gemakkelijk doelwit voor de rovers die rondzwerven in de jungle van de stad.
Wat kunnen wij doen om het te vermijden het slachtoffer van de misdaad te worden in deze chaotische en wetteloze wereld? Hoe kunnen wij er het hoofd aan bieden?