Engeland, bloed en AIDS
NOG GEEN twee jaar geleden publiceerde De Wachttoren het artikel „Jehovah’s maatstaven helpen ons” (Psalm 20:4). Een van de voorbeelden die in dat artikel gegeven werden van de hulp die door Jehovah’s veilige en betrouwbare richtlijnen wordt verschaft, was de bescherming die christenen ontvangen die Gods wet tegen het nuttigen van bloed gehoorzamen. In die tijd kwam in de Verenigde Staten juist een nieuwe bedreiging voor de gezondheid in de belangstelling — AIDS. Er waren vermoedens dat dit fatale syndroom via bloedtransfusies werd overgedragen. Lezers in Europa en elders kunnen toen echter nog gedacht hebben dat deze dreiging, die voortsproot uit het overtreden van Gods wet, zich beperkte tot verafgelegen oorden. Laten wij, na bijna twee jaar, de huidige stand van zaken eens beschouwen aan de hand van de volgende recente inlichtingen uit Groot-Brittannië.
„MIJN zuster moet geopereerd worden, maar is doodsbang om AIDS op te lopen. Wij zijn geen Jehovah’s Getuigen, maar zoudt u alstublieft kunnen helpen door een chirurg aan te bevelen die zou willen opereren zonder bloed te gebruiken?” Dat was slechts een van de vele hartekreten die Jehovah’s Getuigen in Engeland de laatste tijd op hun hoofdbureau in Londen ontvangen hebben. Wat is de achtergrond van deze verzoeken om hulp?
De Britse bloedtransfusiedienst is er sedert haar oprichting prat op gegaan dat haar bloedvoorraad afkomstig is van vrijwillige donors. „Na de donatie [van een hoeveelheid bloed] even rusten, een drankje en een paar koekjes, en dan weer aan het werk. Waarom zou u het niet eens proberen?” luidt de aanmoediging in hun wervingsprospectus. Het resultaat is dat elk jaar 3 procent van de bevolking twee miljoen vrijwillige donaties doet.
„Het bloed dat, zoals in Engeland, van onbetaalde donors wordt afgenomen, is van betere kwaliteit dan het bloed dat wordt afgenomen van mensen die ervoor betaald worden”, beweert The Guardian. Met andere woorden, men heeft lang in de mening verkeerd dat Engeland zich had weten te hoeden voor het risico van infectie door bloed dat was gekocht van alcoholisten of anderen die weinig anders te verkopen hebben. Maar recente gebeurtenissen hebben ernstige onjuistheden in dit beeld aan het licht gebracht, waardoor het vertrouwen van het publiek als nooit tevoren is geschokt. Na de dood van twee hemofiliepatiënten verklaarde een zegsman van de Haemophiliac Society dat ’bloedleveranties van de Nationale Gezondheidszorg niet meer als veilig kunnen worden beschouwd’. Wat was er gebeurd?
Hoewel al jaren bekend is dat het onmogelijk is bloed op alle ziekten te onderzoeken en dat ernstige infectieziekten zoals hepatitis of malaria door transfusie kunnen worden overgebracht, werd aan dergelijke gevaren in Engeland weinig ruchtbaarheid gegeven. Er werd altijd stilzwijgend gesuggereerd dat onbetaald donorbloed geen reden tot ongerustheid geeft. Maar een samenspel van twee schokkende factoren gaf The Daily Telegraph aanleiding tot de conclusie: „De strijd om te voorkomen dat het Aids-virus in de bloedvoorraad zou doordringen, is door Engeland verloren.”
De eerste schok kwam toen persberichten onthulden dat Engeland in werkelijkheid al jarenlang bloed uit het buitenland koopt. „Er wordt bloed gekocht van mensen in arme landen waar men met een grote toename van door bloed overgedragen ziekten te kampen heeft”, wist een vakbondsvertegenwoordiger bij een laboratorium voor bloedprodukten te vertellen. Verder worden uit de Verenigde Staten zo’n zeventig miljoen eenheden geconcentreerde bloedstollingsfactor VIII geïmporteerd, die worden gebruikt om Britse hemofiliepatiënten te behandelen. Iedere partij van deze factor VIII wordt vervaardigd uit plasma dat men van maar liefst 2500 donors verzameld heeft. Naar het schijnt werd het AIDS-virus door de invoer van dit bloedprodukt op de Britse voorraad overgedragen.
Er volgde een nieuwe schok toen bevestigd werd dat AIDS in het systeem was doorgedrongen via homoseksuele donors die op de Britse Eilanden zelf woonden. Hoewel homoseksuelen tot degenen behoorden aan wie gevraagd werd wegens hun verhoogde AIDS-risico geen bloed af te staan, was die waarschuwing niet zo krachtig geformuleerd als het geval had moeten zijn, erkende het Departement van Gezondheid. De waarschuwing in hun prospectus over AIDS sprak alleen over „homoseksuele mannen die veel verschillende partners hebben”. In een thans verschenen herdruk van het prospectus wordt specifiek gezegd dat „vooral praktizerende mannelijke homoseksuelen en biseksuelen vatbaar” zijn voor AIDS. Maar de waarschuwing kwam te laat. Begin 1985 waren meer dan veertig personen besmet, onder wie een pasgeboren baby. Bovendien doet zich het verontrustende feit voor dat het AIDS-virus een lange incubatietijd heeft die wel twee jaar kan bedragen. Hoevelen meer zijn er dus al besmet? Het heeft „iets van een tijdbom”, zoals The Sunday Times het uitdrukte. Met het oog daarop heeft de Britse bloedtransfusiedienst onlangs nog een prospectus uitgebracht voor alle potentiële bloeddonors in Groot-Brittannië: Some Reasons Why You Should Not Give Blood (Enkele gevallen waarin u geen bloed mag geven).
Van de meer dan honderd geregistreerde AIDS-gevallen in Groot-Brittannië hebben er reeds zo’n vijftig een dodelijk verloop gehad. Het aantal lijders aan de ziekte verdubbelt op het ogenblik elke acht maanden. Een medisch correspondent voor The Sunday Times schatte dat er binnen vijf jaar meer dan 12.000 gevallen kunnen zijn. Nog verbijsterender is de schatting van het United Kingdom’s Royal College of Nursing, dat tegen 1991 een miljoen personen op de Britse Eilanden besmet kunnen zijn indien er geen maatregelen worden getroffen om de opmars van AIDS te stuiten.
De persoon die de vraag aan het begin van dit artikel stelde, zei: „Het lijkt mij toe dat u als Jehovah’s Getuigen in deze kwestie van bloedtransfusie gelijk krijgt.” Het zou natuurlijk nog juister zijn te zeggen dat hierdoor Jehovah God, door middel van zijn Woord, de bijbel, gerechtvaardigd wordt. Eeuwen geleden gaf hij christenen het gebod ’zich te onthouden van bloed’ (Handelingen 15:29; 21:25). Zijn raad en zijn maatstaven zijn beslist een bescherming voor zijn volk gebleken en zullen dat blijven.
[Kader op blz. 30]
Wat is AIDS?
AIDS is een letterwoord dat is afgeleid van Acquired Immune Deficiency Syndrome. AIDS is op zich niet dodelijk maar bezorgt zijn slachtoffers een gestoord afweersysteem. Zonder de bescherming van dit systeem zal iemand die deze ziekte heeft gewoonlijk sterven aan een infectie, aan een uniek soort longontsteking bijvoorbeeld of een zeldzame vorm van huidkanker, het Kaposi-sarcoom. Het onderzoek naar methoden voor opsporing en diagnosestelling bevindt zich nog in de kinderschoenen en er is op dit ogenblik nog geen remedie bekend tegen AIDS.