Was u er ook?
NIET ver van het toneel van de beruchte massale zelfmoord in Jonestown in Guyana is een plaats die Matthew’s Ridge heet. Vorig jaar maakte een groep van zeven christenen daar plannen om het „Koninkrijkswaarheid”-districtscongres van Jehovah’s Getuigen in de hoofdstad van het land, Georgetown, bij te wonen. Matthew’s Ridge is maar drie kwartier vliegen van Georgetown, maar het groepje kon zich de kosten van de vliegreis niet veroorloven. Daarom reisden ze per boot. De tocht kostte hun zeven dagen.
Bent u op een van de honderden „Koninkrijkswaarheid”-districtscongressen geweest, die vorig jaar overal in de wereld zijn gehouden? Zo ja, dan was u één van de meer dan 4 miljoen aanwezigen, van wie er velen heel wat moeite hebben moeten doen om erbij te kunnen zijn.
Er was vastberadenheid voor nodig
Sommigen hadden vastberadenheid nodig om aanwezig te kunnen zijn. En een van die vastberaden mensen is Al, uit Maceió in Brazilië. Al is verlamd, en hij kon zijn rolstoel niet meenemen in de bus naar het congres. Daarom moest hij zich over de grond voortslepen, en op het congres moest hij zich aan de tribunebanken optrekken om bij zijn zitplaats te komen. Maar hij was vastbesloten het niet te missen.
Voor sommigen was er teamwork nodig. Een Japanse Getuige was van plan naar het congres te gaan, toen in de boomgaard van het gezin alle peren van de bomen werden gerukt door een tyfoon. Getuigen van de plaatselijke gemeente samen met hun kinderen hielpen de peren te rapen en vervolgens te verkopen. Alles was op tijd klaar, zodat haar ongelovige echtgenoot haar graag toestond naar het congres te gaan.
En voor sommigen die het congres bezochten, vormde hun geweldige waardering de drijfveer om aanwezig te zijn. Een christelijke man in Brazilië verloor slechts vijf dagen voor het congres zijn vrouw. Ondanks het verschrikkelijke verlies was hij met zijn drie kleine kinderen aanwezig. De omgang die zij daar genoten en de fijne raad die zij ontvingen, hielpen hem en zijn gezin de zware emotionele schok te boven te komen.
Waarom waren deze mensen, en miljoenen anderen, vastbesloten zich er door niets van te laten weerhouden vorig jaar het „Koninkrijkswaarheid”-districtscongres bij te wonen? Als u ooit een van de congressen van Jehovah’s Getuigen hebt bijgewoond, weet u het al. Om te beginnen verschaffen ze een unieke gelegenheid voor christelijke omgang op grote schaal (Ps. 133:1). Een afgevaardigde op een congres in Nieuw-Caledonië in de Stille Zuidzee merkte op: „De eenheid van Gods volk is in de bijbel voorzegd, en dat besef je vooral tijdens congressen.” Bovendien zit het programma altijd boordevol dingen die werkelijk de moeite waard zijn om te horen.
’Ze bereikten het hart’
Vanaf het welkom op de eerste dag door de voorzitter tot en met de slotlezing op zondag was het programma vol hartverwarmende ervaringen, geloofversterkende besprekingen en praktische raad.
Op vrijdagochtend genoten de afgevaardigden van de kennismaking met enkele oudgedienden. De congresgangers in Sydney, Australië, luisterden naar de 85-jarige Geordie Gibb, die in 1927 werd gedoopt en sinds 1929 dienst heeft verricht op het Australische bijkantoor. Overal ter wereld zijn mensen als Geordie, met een heel leven van getrouwe dienst achter zich. De districtscongressen van 1982 verschaften een mooie gelegenheid om enkelen van hen te ontmoeten.
De lezingen werden zeer op prijs gesteld, vooral die waarin de schijnwerper werd gericht op enkele verborgen valstrikken. Na te hebben geluisterd naar de bespreking: „Hoed je voor verderfelijke muziek” zei Ana uit Brazilië: „Ik had verscheidene platen met liederen die allesbehalve opbouwend waren. Maar we hielden ze, omdat we de muziek mooi vonden. Nadat we naar die lezing hadden geluisterd, besloten we ze allemaal weg te doen.”
Barbara, een congresbezoekster op Hawaii, was het hartgrondig eens met de waarschuwingen die zij hoorde in de lezing: „De subtiele bedoelingen van de Duivel ontmaskeren”. De lezing waarschuwde onder andere tegen bepaalde soorten van televisieprogramma’s. Barbara was verslaafd aan populaire tv-series en bemerkte dat haar gevoel voor goed en kwaad erdoor werd afgestompt. „Zelfs de ’goede jongens’ logen en bedreven immoraliteit”, zei ze, „en ik begon hun kijk op het leven over te nemen” (1 Kor. 15:33). Een gezin in Korea had geld gespaard om een kleurentelevisie te kopen. Toen zij deze en andere lezingen op het congres hadden gehoord, veranderden zij van gedachten. Zij wilden hun geld niet uitgeven aan iets dat satanische invloeden in hun huis zou kunnen binnenbrengen.
Hoogtepunten op alle congressen van Jehovah’s Getuigen vormen de aangrijpende drama-opvoeringen, waarin vroegere of hedendaagse situaties worden uitgebeeld die een reële betekenis hebben voor de christenen in deze tijd. De congresgangers leefden mee met Jeremia in het drama „Onbevreesde bekendmaker van een impopulaire boodschap”. En vele harten werden geraakt door de opvoering van „Hoe zullen zij . . . horen zonder dat iemand predikt?” Dit was de geschiedenis, op verscheidene ervaringen uit het werkelijke leven gebaseerd, van Walter Goedhart. In het drama was Walter ertegen gekant dat zijn zoon het goede nieuws predikte en zette hij hem het huis uit. Vervolgens werd hij, jaren later, geholpen een verandering van hart te ondergaan toen zijn jonge kleinkinderen zijn aandacht vestigden op Gods naam, Jehovah, in Psalm 83:18.
„Wij hebben een Walter Goedhart in ons gezin”, zei Lois, die op de Bahama’s woont, toen zij vol vreugde de veranderingen in de houding van haar man beschreef. Het drama was vooral aanmoedigend in Korea, waar verschillende christelijke vrouwen een echtgenoot hebben die hun tegenstand biedt.
Nog een hoogtepunt op alle congressen van Jehovah’s Getuigen is de doop. Op de „Koninkrijkswaarheid”-congressen hebben tienduizenden personen hun opdracht aan Jehovah God gesymboliseerd door de openbare onderdompeling in water. Voor velen heeft die stap heel wat moeite vereist. Een 23-jarige vrouw bijvoorbeeld, die in Japan werd gedoopt, was eens een ongehuwde aanstaande moeder, en rookte 40 tot 50 sigaretten per dag. Zij moest heel wat veranderingen aanbrengen eer ze gedoopt werd, maar met Jehovah’s hulp bracht ze die aan. Nu is zij gehuwd met de vader van haar kind en leidt een rein, gezond leven.
Er waren nog andere hoogtepunten. Herinnert u zich nog de opwindende vrijgave van het prachtige nieuwe boek U kunt voor eeuwig in een paradijs op aarde leven, de brochure Geniet voor eeuwig van het leven op aarde! of het pakkende traktaat Naderen wij Armageddon?
Misschien behoorde u tot de grote menigte congresbezoekers die op vrijdagavond uittrokken om exemplaren van het traktaat aan de huisbewoners in de congresstad uit te delen. Veel huisbewoners reageerden zoals de jongeman in Kalgoorlie in West-Australië, die zo ingenomen was met het gesprek dat hij met twee congresafgevaardigden had, dat hij besloot zelf het congres bij te wonen.
In sommige landen ontvingen de afgevaardigden extra zegeningen toen er publikaties werden vrijgegeven die in hun bijzondere behoeften voorzagen. De Japanse congresgangers waren overgelukkig toen zij de complete Nieuwe-Wereldvertaling van de Heilige Schrift in hun eigen taal ontvingen. „Ik heb de hele nacht niet kunnen slapen”, zei een opgetogen congresbezoeker die een exemplaar kreeg.
„De lezingen op dit congres hebben werkelijk het hart bereikt”, zei een Hawaiiaanse afgevaardigde. Zelfs niet-Getuigen stemden daarmee in. „Dit was voor het eerst in mijn leven dat ik lezingen heb gehoord waarin werkelijk iets werd gezegd”, was het commentaar van een lid van een politieke groepering, die een Braziliaans congres had bijgewoond.
Als u het congres van 1982 hebt bijgewoond, zijn wij ervan overtuigd dat u hebt genoten en dat dit ertoe geleid heeft dat u ook het „Koninkrijkseenheid”-districtscongres van 1983 hebt bijgewoond. Wij hopen dat dit voor u het hoogtepunt van het jaar is geweest.
[Illustratie op blz. 28]
Op het congres in São Paulo, Brazilië, werden 626 nieuwe Getuigen gedoopt