Gods Woord is levend

Wie gebruiken van de symbolen?

OP 29 MAART zullen er na zonsondergang over de gehele wereld duizenden vergaderingen zijn van personen die voor de Gedachtenisviering ter herdenking van de dood van Jezus Christus zijn bijeengekomen. U ziet zo’n bijeenkomst hierboven afgebeeld. Let u eens op het brood en de wijn die in de zaal zullen rondgaan. Wie gebruiken van deze symbolen?

Wat Jezus ter gelegenheid van de instelling van deze gedachtenismaaltijd tot zijn elf getrouwe apostelen zei, vormt een hulp om bovenstaande vraag te beantwoorden. Toen hij de beker wijn aan zijn apostelen doorgaf, zei hij: „Deze beker betekent het nieuwe verbond krachtens mijn bloed, dat ten behoeve van u vergoten zal worden” (Luk. 22:20). Met de offerandelijke dood van Jezus Christus werd derhalve een ’nieuw verbond’ van kracht. Welk ’oude’ of „vroegere” verbond werd erdoor vervangen? — Hebr. 8:13.

Dit was het Wetsverbond. Het werd met de natie Israël gesloten kort nadat zij uit gevangenschap in Egypte waren bevrijd. Mozes was de tussenpersoon, of middelaar, van dat verbond dat tussen Jehovah God en de Israëlieten werd gesloten (evenals Jezus de „middelaar van een nieuw verbond” is). Het Wetsverbond was door het offeren van dieren bij de berg Sinaï van kracht geworden (Hebr. 9:15-20). Het is echter opmerkenswaardig dat een groot gemengd gezelschap niet-Israëlieten te zamen met de Israëlieten uit Egypte werd bevrijd. En alhoewel zij als gevolg van dit verbond voordelen genoten, waren zij er niet in opgenomen. — Ex. 12:38, 43-45, 48, 49.

Er bestaat een overeenkomstige situatie in verband met het nieuwe verbond. Alleen christenen die in de bijbel „het Israël Gods” worden genoemd, worden in dit verbond met Jehovah God opgenomen (Gal. 6:16). Jezus sprak over dit beperkte aantal christenen als over een „kleine kudde” (Luk. 12:32). Er is echter een „grote schare” andere christenen, die Jezus zijn „andere schapen” noemde (Openb. 7:9, 10, 14; Joh. 10:16). Hoewel deze schapen zich in voordelen van het nieuwe verbond verheugen, zijn zij er niet in opgenomen.

De apostel Johannes toonde aan dat er een onderscheid bestaat tussen deze twee groepen die voordeel trekken van Jezus’ slachtoffer, toen hij over Christus uitlegde: „Hij is een zoenoffer [een zonden bedekkend offer] voor onze zonden [de zonden van de „kleine kudde”], echter niet alleen voor de onze, maar ook voor die van de gehele wereld.” — 1 Joh. 2:2.

Tijdens de Gedachtenisviering ter herdenking van Christus’ dood gebruiken daarom alleen degenen die tot „het Israël Gods” behoren van de symbolen, het brood en de wijn. Dit lichaam van geestelijke Israëlieten zal uit 144.000 personen bestaan, die te zamen met Christus in zijn hemelse koninkrijk zullen regeren (Openb. 14:1). Het grote internationale gezelschap „andere schapen”, die niet van de symbolen gebruiken zullen zich daarentegen in eeuwig leven op de paradijsaarde verheugen, alwaar zij de voordelen van de Koninkrijksheerschappij zullen ontvangen.

[Illustratie op blz. 24, 25]

„ANDERE SCHAPEN” EN „KLEINE KUDDE”