Hedendaagse tendensen in de muziek — Kunnen ze u beïnvloeden?
HOE staat het nu met moderne muziek — rock, punk, funk, rythm and blues, country and western en alle andere uiteenlopende genres waarmee wij thans overspoeld worden? Kunnen die, met of zonder tekst, uw denkwijze beïnvloeden of uw geestelijke gezindheid ondermijnen?
Bill Mullane, een ex-rockmusicus uit New Jersey (VS), legde het als volgt uit: „Toen ik in een rockgroep op de basgitaar speelde, was het hele effect fysiek. De aanhoudende dolzinnige beat en de agressieve stijl kregen je te pakken. Als musicus ging ik er helemaal in op. Als ik dan zag hoe het publiek reageerde en meegesleept werd door dezelfde primitieve driften, wilde ik hen nog sterker beïnvloeden. Zo’n sound is dat. Het brengt je helemaal in de ban. Natuurlijk was ik in die tijd vaak onder de invloed van drugs, zoals zo velen in het publiek. Daardoor wordt het genotsgevoel nog versterkt. Weet je, het is alsof je alle teugels afwerpt. Je kunt net zo gek doen als je maar wilt en je remmingen vergeten.
Daarom zijn de jonge mensen, denk ik, zo weg van veel van de verschillende sounds die je tegenwoordig hoort. Zij vereenzelvigen zich ermee en met de boodschap ervan. Als ik terugkijk, besef ik dat erin wordt weerspiegeld hoe zij de wereld en het hedendaagse leven bezien. Per slot van rekening hangt er een nucleaire dreiging over de mensheid. Wie weet hoe lang we nog leven? Daarom nemen zij een houding aan van: ’Leef nu het nog kan. Haal uit het leven wat eruit te halen is.’”
Die opmerking over zich ermee vereenzelvigen, voert ons naar de kern van de zaak. (Vergelijk 1 Korinthiërs 15:32.) Is het passend wanneer een ware christen zich wil vereenzelvigen met de meeste tendensen in de hedendaagse muziek? Onlangs berichtte de Toronto Star, een Canadees nieuwsblad: „Seks en sadisme smelten samen in het concert van The Tubes [een rockgroep uit San Francisco].” De schrijver vervolgde zijn commentaar met de woorden: „Wat voor The Tubes een satire op de maatschappij is, kan voor ieder ander wel eens gewoon puur sadomasochisme, seks in knechtschap, godslastering en perversie zijn.” Wat kan het christendom daarmee gemeen hebben?
In de New York Post stond een artikel getiteld „De satanische wereld van de Rolling Stones”. Het besloeg een hele pagina en beschreef hoe sterk die groep bij drugs betrokken is. De houding van de Rolling Stones ten aanzien van drugs, seks en Satan klinkt luid en duidelijk in hun muziek door. Kunt u zich met een dergelijke houding verenigen en u toch met Christus vereenzelvigen? — 2 Kor. 6:14, 15.
Muziek en spiritisme
Helaas zijn dit niet de enige gevaren die in veel hedendaagse muziek schuilen en die een gewetensvol christen in aanmerking moet nemen. De apostel Paulus drong er bij christenen op aan: „Doet de volledige wapenrusting van God aan, opdat gij pal kunt staan tegen de kuiperijen [„listige daden”, The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures] van de Duivel; want wij hebben [een] strijd . . . tegen de wereldheersers van deze duisternis, tegen de goddeloze geestenkrachten in de hemelse gewesten” (Ef. 6:11, 12). Wij mogen deze waarschuwing nooit te licht opvatten. Demonische invloeden vieren hoogtij, en hoe zijn mensen, en vooral de opgroeiende generatie, nu gemakkelijker beet te nemen dan met muziek?
Nu blijkt dat veel moderne groepen diep in spiritisme en occulte praktijken verwikkeld zijn. Anderen proberen oosterse godsdiensten en filosofie via hun muziek te bevorderen. Bijvoorbeeld:
Robert Palmer, een jazzcriticus die voor The New York Times schreef onder de kop „Jazzalbum doordrenkt van hekserij”, gaf onder meer het volgende commentaar op de zwarte jazzgroep The Art Ensemble of Chicago: „De leus van The Art Ensemble of Chicago is ’Geweldige zwarte muziek — Van oertijd tot toekomst’ . . . Maar er is hier sprake van meer dan één soort zwartheid. Er is . . . de zwartheid van vodou-bezweringen, uitgesproken in het holst van de nacht. Het is niet zozeer een boosaardige zwartheid, maar dit is niet de soort plaat die je zelfs op het wildste feestje op zou zetten. . . . Het is een schimmige expeditie naar het hartje van de duisternis.” Zou u als discipel van Christus dat soort muziek in uw collectie willen hebben?
Zou het, met het oog op wat Paulus tegen de christenen in Efeze over goddeloze geestenkrachten zei, redelijk zijn dat een hedendaagse christen platen in zijn persoonlijke collectie heeft waarin demonisme en spiritisme worden verheerlijkt? Als hij weet dat sommige groepen diep verwikkeld zijn in occulte studies en praktijken, zou hij dan veilig kunnen aannemen dat niets van die invloed doorsijpelt in de tekst, in de beat of zelfs op de hoes van de grammofoonplaat?
Er is bijvoorbeeld een groep die een nummer speelt dat „Mr. Crowley” heet. Wie is Mr. Crowley? Een twintigste-eeuwse satanaanbidder en bevorderaar van moderne hekserij! In veel gevallen moet één blik op de hoes voldoende zijn voor een christelijke getuige van Jehovah om te beslissen of hij de plaat al dan niet zal kopen, vooral wanneer er hekserij en demonisme op staan afgebeeld, of symbolen van heidendom en het occulte.
Gordon Grant, die vroeger in nachtclubs optrad en eens de kost verdiende door in Los Angeles (VS) jazz en daarna rock te spelen, verklaarde: „Alle groepen waarmee ik te maken had, waren enigermate in spiritisme verwikkeld. De begroetingswoorden als je een nieuweling ontmoette, waren: ’Wat is je sterrenbeeld?’ Zij namen astrologie serieus en je teken van de dierenriem was belangrijk.” Wilt u vereenzelvigd worden met astrologie en andere demonische praktijken? — Deut. 18:10-13.
Muziek en immoraliteit
De apostel Paulus gaf nog meer rechtstreekse raad in zijn brief aan de Efeziërs, die thans evenzeer van toepassing is, ook op het gebied van muziek. Hij vermaande: „Laat hoererij en allerlei onreinheid of hebzucht [waaronder seksuele hebzucht of begeerte] onder u zelfs niet ter sprake komen, zoals het heiligen past; ook geen schandelijk gedrag . . . noch ontuchtig gescherts.” — Ef. 5:3-5.
Ouders en jongeren: Hebben jullie de tekst van sommige van de platen die te koop zijn — of die misschien al bij jullie thuis liggen — gecontroleerd? Misschien vinden jullie de muziek pakkend, of misschien houden jullie van de beat. In het begin bekommer je je niet om de woorden en al gauw neurie je mee met de melodie. Zelfs op sommige ijsbanen wordt dit soort muziek gedraaid. Zou het voor Jehovah’s Getuigen juist zijn daar te schaatsen op de klanken van die muziek? ’Maar waarin schuilt het gevaar dan?’ vraag je je misschien af.
In hun muziek presenteren populaire groepen hoererij en drugs als een levenswijze. Ja, hun muziek draagt hun levensstijl over. „Ik wil zien hoe je in bed bent” en „Ze is vurig, ze is sexy”, zijn de teksten op een nieuwe plaat. Een beroemde zanger brengt zijn standpunt al op de hoes onder woorden: „Ik kan niets verkeerds zien in seks tussen mensen die er onderling in toestemmen. . . . Ik geloof niet in al te moralistische filosofieën.” Bestaat er ook maar enige geestelijke overeenstemming tussen ware christenen en de zienswijzen die uit zulke teksten en een dergelijke filosofie spreken? Mogen Christus’ volgelingen zich met deze van God ’vervreemde denkwijze’ vereenzelvigen? — Ef. 4:18; vergelijk Genesis 39:7-12.
Muziek en de oudere generatie
De oudere generatie kan gemakkelijk denken dat dit alles alleen voor de jongeren en hun muziek geldt. Maar wat te denken van de hits van twintig en dertig jaar geleden, waar nog steeds nostalgisch naar geluisterd wordt? In „Big Spender” werd een prostituée uitgebeeld die haar best deed een klant te „strikken”. „Fever” was een maar dunnetjes verholen beschrijving van intense seksuele begeerte. „Never on Sunday” was ook een liedje van een prostituée. Hoevelen zullen in die tijd van zulke melodieën genoten hebben, zonder ook maar één moment stil te staan bij datgene waarover gezongen werd?
Zo zouden wij nog heel wat voorbeelden kunnen geven waaruit blijkt hoe geraffineerd Satans listige plannen zijn om ons er — door middel van muziek — toe te brengen onze geest te vullen met ontaarde gedachten en filosofieën die wij normaal onmiddellijk zouden verwerpen. Wat wordt daardoor geïllustreerd? Dat wij allemaal, jong en oud, eens ernstig moeten beschouwen naar wat voor muziek wij luisteren. Het kan zijn dat wij ons, zonder het te beseffen, hebben vereenzelvigd met de „lage poel van liederlijkheid” van deze wereld. — 1 Petr. 4:4.
Voor elke christen is dit stof tot nadenken — voor een ouderling in een gemeente, een ouder, een jongere of een kind. Gebrek aan ruimte belet ons alle beschikbare bewijzen op te sommen voor het omlaaghalende effect van sommige „ernstige” en moderne muziek. Maar elke gewetensvolle christen zou er goed aan doen zijn smaak op muziekgebied en ook de platencollectie die hij heeft, eens aan een onderzoek te onderwerpen en in harmonie met een gezonde schriftuurlijke redenatie te handelen.
Wat kan een christen doen?
Toen Paulus in Efeze predikte, was zijn bediening zo succesvol dat veel beoefenaars van het occulte het christendom aanvaardden en stappen deden om hun toekomstige geestelijke gezindheid te behoeden. Het verslag zegt: „Ja, vrij velen van hen die magische kunsten hadden beoefend, brachten hun [spiritistische] boeken bijeen en verbrandden ze ten aanschouwen van iedereen. En men berekende de gezamenlijke prijs ervan, die een waarde van vijftigduizend zilverstukken bleek te vertegenwoordigen. Aldus bleef het woord van Jehovah op machtige wijze groeien en de overhand nemen.” — Hand. 19:18-20.
Zal Jehovah’s Woord ook in uw geval blijven groeien en de overhand nemen? Zult u, indien dat nodig is, stappen doen om als een waardig lid van Jehovah’s heilige volk beschouwd te kunnen worden? (Ef. 5:3) Toen dit punt onlangs ronduit werd voorgelegd aan een grote groep volle-tijddienaren van Jehovah, werden verscheidene vuilnisemmers vol platen ingeleverd en vernietigd, eenvoudig wegens de immorele inhoud, de demonische tendens of het bevorderen van de ontaarde levensstijl van deze wereld. De belangrijke factor daarbij was niet de waarde in termen van geld maar de mogelijke nadelige uitwerking op geestelijke waarden.
Sommigen vinden misschien dat wij specifieker moeten zijn over bepaalde moderne groepen of soorten muziek. De apostel Paulus zegt echter: „Vast voedsel behoort . . . bij rijpe mensen, bij hen die door gebruik hun waarnemingsvermogen hebben geoefend om zowel goed als kwaad te onderscheiden” (Hebr. 5:14). Een rijpe christen zal er, als hij zijn door de bijbel geoefende geweten laat spreken, geen moeite mee hebben te onderscheiden welke soorten muziek aanvaardbaar zijn. Jehovah’s Getuigen hebben geen talmoedische lijst van verboden nodig om hun gedrag te bepalen, noch een „Index” van verboden muziek. Laat een ieder onderscheidingsvermogen gebruiken bij zijn streven zijn hemelse Vader in alle dingen te behagen, met inbegrip van zijn keuze van muziek. — Ef. 5:18-20; Fil. 1:9-11.
[Illustratie op blz. 9]
Propageren uw grammofoonplaten spiritisme, drugs of immoraliteit?