Hoe verstandig is de geest van wedijver?

WIJ leven thans in een wereld die van concurrentie of wedijver aan elkaar hangt. In een redactioneel artikel in de New York Times van 25 juni 1969 werd opgemerkt: „De concurrentie begint steeds vroeger en neemt voortdurend toe: men tracht op de beste scholen te komen, op de beste universiteiten te studeren en aan de eisen te voldoen van een meedogenloze en alles vergende maatschappij.”

Is deze meedogenloze geest van wedijver echter goed? Is het verstandig wedijver onder elkaar aan te wakkeren? Vindt u het prettig met mensen om te gaan die sterk met elkaar wedijveren?

Wanneer mensen proberen anderen de loef af te steken en te bewijzen dat zij beter zijn, heeft dit gewoonlijk slechte gevolgen. Vriendschappen worden geschaad. Er zijn frustraties en spanningen. De gezinsbetrekkingen worden vaak ten nadele beïnvloed. Vaak eist men veel te veel van zichzelf om maar vooruit te komen. Zulke slechte gevolgen zijn door personen in de zakenwereld opgemerkt.

Zo zei een lid van het kabinet van de regering van de Verenigde Staten: „Ik heb nooit eerder beseft welk een tol de meedogenloze concurrentie in het Amerikaanse zakenleven en in de gelederen van de gestudeerde stand onder velen van onze begaafdste en succesvolste mensen heeft geëist. Velen van hen zijn eenvoudig uitgeput door de strijd. . . . In een groot aantal gevallen zijn zij aan de drank geraakt.”

Deze meedogenloze wedijver is ook verwoestend geweest voor veel mensen die aan sport doen. Het gebeurt maar al te vaak dat zowel trainers als spelers in fysiek en mentaal opzicht van de druk te lijden hebben. Ten gevolge van de heersende houding dat men ’ten koste van alles moet winnen’, worden bovendien ruwe en ethisch onverantwoorde praktijken algemeen door de vingers gezien en zelfs aangemoedigd.

Zo maken atleten thans veelvuldig gebruik van pepmiddelen om hun prestatievermogen te verhogen. Sommige middelen helpen de gebruikers buitengewoon actief te blijven wanneer zij het in normale gevallen als gevolg van vermoeidheid langzamer aan zouden gaan doen. Hoewel het door de Olympische voorschriften wordt verboden, merkte één atleet op: „Verscheidenen van ons hebben een nieuw middel uit West-Duitsland gebruikt. Men heeft het bij de keuringen niet kunnen ontdekken. Als men een methode vindt om dit middel te herkennen, zullen wij iets anders verzinnen.”

Een trainer zei over de situatie in de professionele voetbalwereld: „Sommigen van de gebruikers hebben bijna een volle week nodig om zich voor zondag te laten oppeppen. Naderhand hebben zij òf kalmerende pillen òf whiskey nodig om weer tot rust te komen. Zij doorlopen dus een cyclus: opgepept, dronken, gammel, in de put, dan weer opnieuw opgepept.”

De geest van wedijver heeft ook schadelijke gevolgen voor fans. Af en toe veroorzaken zij opstootjes waarbij zij elkaar verwonden en zelfs doden. In 1967 deed een betwist doelpunt in een voetbalwedstrijd in Turkije een oproer ontstaan waarbij tweeënveertig personen de dood vonden en zeshonderd personen werden gewond. Naar verluidt heeft succes in voetbalwedstrijden bovendien bijgedragen tot „de meest intense golf van nationalisme in de recente geschiedenis van Peru”. En de New York Times merkte op: „Verscheidene internationale lichamen trachten nog steeds de littekens te genezen welke werden achtergelaten door de recente oorlog tussen Honduras en El Salvador, die met een voetbalwedstrijd was begonnen.”

Het is derhalve begrijpelijk waarom Gods Woord christenen ertoe aanspoort de geest van wedijver te vermijden, zeggende: „Laten wij niet egotistisch worden, onderlinge wedijver aanwakkerend, elkaar benijdend.” — Gal. 5:26.

Het Griekse woord dat hier met „wedijver aanwakkerend” is vertaald, wordt vaak met „tergen” of „tarten” vertolkt (NBG, PC, SV, WB). Het betekent echter meer dan dat. Volgens Grieks-Nederlandse woordenboeken betekent het „uitlokken”, „uitdagen tot een gevecht of strijd met iemand”. An American Translation vertolkt de passage als volgt: „Laten wij elkaar niet in onze ijdelheid uitdagen.” En de voetnoot van de in 1950 verschenen uitgave van de New World Translation of the Christian Greek Scriptures geeft als alternatief: „Elkaar tot een krachtmeting dwingend.”

Mensen doen dit vaak. Zij dagen elkaar uit en trachten elkaar tot een krachtmeting te dwingen. De beweegreden is zich de meerdere te tonen en de ander aldus te vernederen. De houding is: „Wij zullen wel eens zien wie de beste is.” Hierdoor wordt wedijver aangewakkerd. Het is eigenlijk dezelfde geest die door de vechtlustige Goliath aan de dag werd gelegd, die uitriep: „Ben ik niet de Filistijn en gij knechten die aan Saul toebehoort? Kiest u een man, en laat die op mij afkomen. . . . Geeft mij een man, en laten wij met elkaar vechten!” — 1 Sam. 17:8-10.

Maar ondanks het feit dat de geest van wedijver thans alom heerst, is het niet verstandig eraan toe te geven. Er worden geen goede betrekkingen door geschapen. Als u bijvoorbeeld tot een krachtmeting wordt gedwongen en wordt verslagen en de overwinnaar slaat zich op de borst, hoe voelt u zich dan? Het kan vernederend zijn, niet waar? Door wedijver aan te wakkeren, toont men geen liefde voor zijn naaste.

Hoe staat het dan met deelnemen aan spelen? In dit geval hangt veel af van de geest die de spelers aan de dag leggen. Trachten zij wedijver aan te wakkeren? Of genieten zij gewoon van het spel? Aangezien in spelen en sport de geest van wedijver zo gemakkelijk wordt aangewakkerd, zullen sommigen misschien proberen aan spelen deel te nemen waarin het element van wedijver is verwijderd of tot een minimum is beperkt.

Veel mensen die christelijke beginselen leren kennen, weigeren bij het zien van de geest van wedijver die in de wereldse georganiseerde sport overheerst, aan welke vorm van sport maar ook deel te nemen. Zij willen niet langer door de onchristelijke geest van wedijver worden beïnvloed.

Het is verstandig wanneer christenen hun houding en beweegreden aan een onderzoek onderwerpen. Bent u beïnvloed door de meedogenloze concurrentiegeest van de wereld? Lokt u mensen uit hun tent of daagt u hen uit? Hebt u het verlangen aan te tonen dat u beter bent en alles beter kunt? Wees eerlijk tegenover uzelf en doe uw uiterste best acht te slaan op de bijbelse aanmoediging: „Laten wij niet egotistisch worden, onderlinge wedijver aanwakkerend, elkaar benijdend.” — Gal. 5:26.