„Uren van eenzaamheid” vullen met vreugde
EEN negentienjarige vrouw van een jonge Afrikaanse diplomaat bij de Verenigde Naties sprong op 15 oktober 1966 uit het raam van haar luxueuze flat in de stad New York haar achttien verdiepingen lager gelegen dood tegemoet. De politie zei dat er „geen duidelijke reden voor de tragedie” was. Maar in de gangen van de Verenigde Naties werd gesproken over eenzaamheid.
Eenzaamheid is thans een veel voorkomende kwaal in deze wereld. Ze gaat gepaard met bepaalde fysieke symptomen, zoals gevoelens van zwaarmoedigheid, verbijstering en onzekerheid. Vaak ontstaan deze emoties als men liefdevol menselijk gezelschap kwijtgeraakt is.
Wie zijn de eenzamen? Het zijn personen die het gezelschap van anderen nodig hebben en om de een of andere reden geen contact kunnen krijgen. Het zijn vaak verlegen, in zichzelf gekeerde tieners die van huis weg zijn; de kalende vrijgezellen bij wie de onafhankelijkheid is veranderd in gebondenheid; de weduwen die naar genegenheid verlangen; de ongetrouwde vrouwen die een huwelijk wensen; de vader en moeder op leeftijd die door de kinderen zijn achtergelaten; de zieken die door de gezonden zijn vergeten; gehuwde personen die hebben toegelaten dat drukke bezigheden hen ervan weerhouden degene te bezoeken die zij liefhebben. Dit zijn eenzame mensen die er behoefte aan hebben de warmte van menselijke vriendelijkheid te voelen.
Wat kan er worden gedaan om hen te helpen? Wat kunnen zij doen om zichzelf te helpen?
Doelbewust werk is een bescherming tegen eenzaamheid. Als een vrouw kookt en het huishouden doet voor een gezin dat dit waardeert, blijft zij gewoonlijk creatief bezig en houdt zij zich geestelijk gezond. De grootmoeder die haar schoondochter met de kinderen helpt, en de grootvader die herstelwerk rond het huis verricht, voelen zich nuttig, actief en nodig. De gedachte voor anderen of voor zichzelf te werken, helpt iemand te voorkomen dat zijn geest neerslachtig wordt. Men wordt erdoor weerhouden zich ellendig te voelen.
Voor ongetrouwde mensen is het in het bijzonder noodzakelijk dat zij hun vrije tijd vullen met betekenisvol werk, indien zij willen voorkomen dat zij zich eenzaam voelen. Sommigen hebben nuttige hobby’s ter hand genomen waardoor zij geheel in beslag werden genomen en die later in renderende ondernemingen zijn veranderd, zoals fotografie, het kweken van bloemen, de schilderkunst, het schrijven en andere activiteiten.
BELANGSTELLING VOOR ANDEREN OPVATTEN
Een van de doeltreffendste manieren om eenzaamheid te overwinnen is belangstelling voor anderen op te vatten. Eenzame personen dienen meer liefde voor andere mensen tot uitdrukking te brengen. Er dient niet alleen liefde, maar ook belangstelling voor anderen te zijn. En dit geldt zowel voor man als vrouw, gehuwd of ongehuwd. Om dit punt te beklemtonen, zegt Spreuken 18:24 volgens The Children’s Version of the Holy Bible: „Een man die vrienden heeft, moet zichzelf vriendelijk betonen.” Als men veel vrienden heeft, wordt men ervan weerhouden egocentrisch te worden; tevens draagt het ertoe bij dat men verzekerd is van gelukkige ogenblikken en gelukkige gedachten, die op hun beurt een bescherming tegen eenzaamheid vormen.
Eén manier waarop men belangstelling voor anderen kan tonen is, iets voor hen te doen, zoals buren en vrienden uit te nodigen voor een maaltijd. Het maken van plannen voor deze gelegenheden schept belangstelling, activiteit en genoegen. Ongehuwde meisjes hebben ontdekt dat het maken van snoepgoed voor kinderen een uitingsmogelijkheid is die hen geheel in beslag neemt. Naaien en breien voor anderen is eveneens prettig.
Het is thans hard nodig dat mensen worden opgemonterd. Een waarnemer merkte op dat bijna iedereen die hij kende „hetzij eenzaam of bang” was. Waarom zou u niet een lijst maken van de bejaarden, de zieken, de weduwen en weduwnaars die u kent en die aanmoediging nodig zouden kunnen hebben? Breng hun een bezoek en verspreid onder hen het zonnetje van hoop. Bel hen op via de telefoon of stuur hun een kaart of een brief. Bemoedig terneergeslagen zielen en u zult worden aangemoedigd. — Spr. 11:25.
Nog groter geluk wordt verworven wanneer wij mensen in geestelijk opzicht helpen. Ten aanzien hiervan bevinden Jehovah’s getuigen zich in een bijzonder gunstige positie, omdat juist de aard van hun bediening hen in contact brengt met mensen die troost en hoop nodig hebben. Wanneer wij de hoop van anderen vergroten, wanneer wij hun geloof in een gelukkiger toekomst versterken en hun pad in de richting van eeuwig leven leiden, maken wij niet alleen hen, maar ook onszelf gelukkig. Jezus Christus zei dan ook: „Het is gelukkiger te geven dan te ontvangen” (Hand. 20:35). Geven in geestelijk opzicht is een bescherming tegen eenzaamheid. Immers gelukkige mensen zijn zelden of nooit eenzaam.
Zelfs de zieken, die bijzonder gemakkelijk het slachtoffer van vlagen van eenzaamheid zijn, kunnen zichzelf helpen door anderen in geestelijk opzicht te helpen. Zo schreef bijvoorbeeld een dame die zich slechts in een rolstoel kon voortbewegen, brieven over Gods koninkrijk aan bewoners van flatgebouwen waar men geen vrije toegang had. Ook de telefoon gebruikte zij doeltreffend. Zij leidde bijbelstudies en maakte anderen gelukkig.
Een twintigjarig slachtoffer van hersenverlamming moest zich eveneens in een rolstoel voortbewegen, maar bovendien was zijn spraak niet erg begrijpelijk. Wat kon hij doen om te voorkomen dat hij eenzaam werd? Hij leerde typen en spoedig begon zijn schrijfmachine voor hem te spreken. Hij tikte brieven aan familieleden en vrienden, terwijl hij tevens gebruik maakte van de plaatselijke krant en de telefoonboeken om aan namen te komen. Is hij eenzaam? Dat had heel gemakkelijk gekund als hij daar was blijven zitten zonder iets te doen. Maar nu heeft hij het veel te druk om eenzaam te zijn.
Het lezen van de bijbel verrijkt altijd de geest. Het is prettig en verheffend. Wanneer wij Gods Woord echter lezen met het doel anderen te helpen en wanneer wij het lezen met de gedachte anderen te vertellen wat wij lezen, dan wordt de ervaring extra lonend. Indien men op deze wijze leest, gaat de tijd snel voorbij en dan is er geen plaats voor eenzaamheid.
Wanneer men alleen is, is er altijd nog het gebed tot God. Omgang met God door gebed kent geen muren of grenzen. Het is inderdaad vertroostend te weten dat ’God voor ons zorgt’! (1 Petr. 5:7) Ongeacht in welke situatie wij ons bevinden, God is er altijd, zoals Jezus Christus ons liefdevol liet weten: „Ziet! Het uur komt, ja, is gekomen, dat gij verstrooid zult worden, een ieder naar zijn eigen huis, en mij alleen zult laten; en toch ben ik niet alleen, omdat de Vader met mij is” (Joh. 16:32). Denk hieraan in uw eenzame uren, en „de vrede van God, die alle gedachte te boven gaat, zal uw hart en uw geestelijke vermogens behoeden door bemiddeling van Christus Jezus”. — Fil. 4:7.