De tijdschriften met anderen delen
ZIJ DELEN ZE NU MET HUN BUREN
Een vrouwelijke Getuige in de Amerikaanse staat Arkansas schrijft: „Ik werk reeds drie jaar in een bepaald gebied met De Wachttoren en Ontwaakt! Er was één huisbewoner die ongeregeld tijdschriften nam. Gedurende de Ontwaakt!-veldtocht hield ik het toespraakje en bood het jaarabonnement aan. Zowel de man als zijn vrouw luisterden naar het toespraakje. De man zei: ’Wij hebben al zoveel te lezen.’ Ik toonde hoe Ontwaakt! in vele opzichten tijd bespaart. Hij nam een abonnement. Tot op het ogenblik dat de abonnementsexemplaren over de post kwamen, bracht ik steeds nummers van Ontwaakt! en ik liet hierbij ook Wachttorens achter. In december namen zij de New World Translation of the Holy Scriptures van mij. In januari hierop bezocht ik hen weer en hield tegenover de vrouw des huizes het toespraakje: ’Wie zijn Jehovah’s getuigen?’ Zij zei: ’U moet terugkomen.’ Na twee weken ging ik weer, en zij abonneerde zich op De Wachttoren. Ik heb nu het laatste exemplaar van De Wachttoren afgeleverd en leidt nu ook een bijbelstudie bij hen uit de ’Goede nieuws’-brochure. Toen ik kort geleden weer naar hen toe ging, was de man thuis. Hij zei: ’Ik heb deze lectuur toch al jarenlang genomen, maar ik begin nu pas te beseffen hoe interessant elk artikel in deze publikaties is, en het is ook allemaal waar.’ Hij voegde er nog aan toe: ’Ik heb vorige week een paar nummers aan een buurman gegeven die ze ook graag wil lezen.’”
ZE MET COLLEGA’S EN PATIËNTEN DELEN
Een Getuige in Missouri schrijft het volgende: „Toen ik een bezoek bracht bij mijn chiropractor vestigde ik zijn aandacht op Ontwaakt! en het artikel ’De kunst en wetenschap der chiropraxie’. Hij vroeg mij om een exemplaar en ook nog een extra nummer. Ik beloofde hem nog een exemplaar te zullen brengen. Toen ik kort hierna thuis kwam, ging de telefoon; het was de chiropractor. Hij was heel enthousiast over het artikel en wilde zijn bestelling tot twintig exemplaren verhogen. Toen ik deze bij hem afleverde, hoorde ik dat hij ze onder andere chiropractors wilde verspreiden. Mijn dokter bestelde toen nog eens twintig nummers van Ontwaakt! Een paar weken geleden kwam er iemand naar een Getuige toe met de vraag, of deze chiropractor een van Jehovah’s getuigen was. De Getuige antwoordde ontkennend en wilde weten waarom dit hem werd gevraagd, want de dokter was katholiek. De vrouw antwoordde: ’Ik was bij hem in zijn spreekkamer en hij gaf mij een exemplaar van Ontwaakt!’”
ZE DOORSTUREN NAAR VRIENDEN
Een man die niet een van Jehovah’s getuigen is, een adviseur van een openbaar nutsbedrijf in Washington, D.C., schreef het volgende aan de Watchtower Society: „Ik ben geabonneerd op Ontwaakt! en De Wachttoren. Enige tijd geleden nam ik een proef die zo succesvol verliep, dat ik u het resultaat wil meedelen. Na deze publikaties gelezen te hebben, doe ik ze weer in dezelfde omslag en adresseer ze opnieuw aan een van mijn vrienden [en plak de benodigde postzegels erop]. Bij een ander experiment gaf ik een van uw vertegenwoordigsters een lijst met de namen van acht van mijn vrienden, en aan deze personen stuurde zij een bepaald nummer. Binnen twee weken ontving ik antwoord van zes van hen. Zij zijn thans op uw publikaties geabonneerd. In het licht van bovenstaande proefnemingen lijkt het mij een schitterend plan, indien u op de voorpagina van elke publikatie één regel zou laten drukken met het verzoek aan de lezer om de publikatie, na deze zelf gelezen te hebben, aan een vriend of vriendin door te sturen. Ik ben er zeker van dat dit jaarlijks vele duizenden nieuwe leden aan uw Genootschap zou toevoegen. Uw Genootschap doet een schitterend werk in het openbaar belang, en wel in het bijzonder doordat het een tegenwicht vormt tegen het getij van zedelijk verval dat 365 dagen per jaar een zware druk op ons volk uitoefent.”
ZE MET ONDERWIJZERS EN ONDERWIJZERESSEN DELEN
In een stadje in de Amerikaanse staat Ohio nam een jong meisje uit de derde klas geregeld De Wachttoren en Ontwaakt! voor haar onderwijzeres mee. Toen een Getuige hierop deze vrouw tijdens het gewone van-huis-tot-huis-werk ontmoette, wilde zij een exemplaar van de New World Translation of the Holy Scriptures hebben. De onderwijzeres sprak prijzende woorden over de jonge Getuige in haar klas. Het resultaat was, dat de vader van het meisje een afspraak met de onderwijzeres maakte om haar eens te bezoeken, hetgeen hij in gezelschap van zijn dochter deed. Er werd een huisbijbelstudie opgericht. De jonge Getuige, die nu in de vierde klas zit, neemt de tijdschriften nu geregeld voor de onderwijzeres van díe klas mee.