Bent u zich bewust van uw geestelijke nooddruft?
ZOU men zich niet van zijn fysieke nooddruft bewust zijn, dan zou men spoedig sterven van honger, dorst, uitputting of blootstelling aan weersgesteldheden, of al gauw in een krankzinnigengesticht komen. Vandaar dat de eenzame reiziger in het hartje van de winter zal doodvriezen omdat de gevoelloos makende macht van de kou hem onbewust zal maken van het gevaar waarin hij verkeert. Er zijn veel mensen die verdovende middelen innemen om hun behoefte aan rust maar niet te voelen. De geleerden hebben ontdekt dat de mens een hongerig gevoel krijgt doordat de maagwanden bij elkaar komen wanneer de maag leeg is, en dat men zich aldus bewust wordt dat men behoefte aan voedsel heeft. Het blijkt dus dat wij ons door onze zintuigen en zenuwen bewust worden van onze fysieke noden, hetgeen ons er toe beweegt die nood te lenigen opdat wij in het leven mogen blijven en de zegeningen van het leven mogen smaken.
Maar hoe staat het met onze geestelijke nooddruft? Zijn wij ons daarvan bewust? Dat de mogelijkheid bestaat dat wij ons niet bewust zijn van onze geestelijke nooddruft, werd duidelijk gemaakt doordat Jezus Christus in zijn Openbaring aan Johannes onder andere het volgende aan de lauwe christenen te Laodicea zegt: „Omdat gij zegt: ’Ik ben rijk en heb rijkdommen verworven en heb niets van node,’ maar gij weet niet dat gij ellendig zijt en beklagenswaardig, arm, blind en naakt, raad ik u aan van mij te kopen door vuur gelouterd goud, opdat gij rijk moogt worden, witte bovenklederen, opdat gij gekleed moogt worden en de schande van uw naaktheid niet zichtbaar worde, en ogenzalf waarmede gij uw ogen kunt inwrijven, opdat gij moogt zien.” — Openb. 3:17, 18, NW.
Het is een feit dat de overgrote meerderheid der mensen zich evenmin van hun geestelijke nooddruft bewust is als de mensen van voor de vloed zich bewust waren van het gevaar waarin zij verkeerden toen Noach tot hen predikte. Juist omdat het zo zelden voorkomt dat iemand zich van zijn geestelijke nooddruft bewust is en dit toch een eerste vereiste is, begon Jezus zijn „bergrede” met de woorden: „Gelukkig zijn zij die zich bewust zijn van hun geestelijke nooddruft.” Terloops zij opgemerkt hoeveel meer betekenis en zin deze vertolking van de New World Translation heeft dan het gebruikelijke „zalig zijn de armen van geest.” — Matth. 5:3, NW.
Waarom zijn zij die zich van hun geestelijke nooddruft bewust zijn, gelukkig? Omdat er alleen maar hoop op verbetering is, wanneer wij de ware situatie kennen waarin wij verkeren. Alleen wanneer wij beseffen hoe bezoedeld wij geestelijk gesproken zijn, dat ’er geen enkel rechtvaardig mens is, zelfs niet één,’ zullen wij zoeken naar de geestelijke zeep en het geestelijke water, de reinigende kracht van Gods Woord en de zoensverdienste van Christus’ offer, om ons te wassen. Alleen wanneer wij inzien dat wij verdoolde en verloren schapen zijn, zullen wij opzien naar de Juiste Herder, Jezus Christus, om ons op het juiste pad te leiden. Alleen wanneer wij ons er van bewust zijn dat ’geen man zijn schreden kan richten,’ zullen wij op Gods Woord vertrouwen. Alleen wanneer wij onze zwakheid beseffen, dat een vleselijke arm ons niet kan redden, zullen wij voor hulp naar Jehovah opzien. — Rom. 3:10, NW; Jer. 10:23, NBG.
Zij die zich van hun geestelijke nooddruft bewust zijn, zijn gelukkig omdat zij nederig zijn. „God wederstaat de hovaardigen, maar hij schenkt de nederigen onverdiende goedgunstigheid.” Omdat zij die zich van hun geestelijke nooddruft bewust zijn, bescheiden en berouwvol van geest zijn, zegt Jehovah dat hij bij hen woont. Waarlijk, gelukkig wie zich van zijn geestelijke nooddruft bewust is. Bent u zich van uw geestelijke nooddruft bewust? Lees dan verder, want dit tijdschrift stelt zich ten doel allen te helpen die deze geestesgesteldheid bezitten. — Jak. 4:6, NW.