GEVOLMACHTIGDE

[Hebreeuws: netsivʹ, pilaar, prefect of gevolmachtigde; van na·tsavʹ, oprichten of plaatsen].

Tijdens de regering van Salomo (1037–997 v.G.T.) werden 12 gevolmachtigden in hoge bestuursfuncties aangesteld. Elk van hen had bij toerbeurt de verantwoordelijkheid om één maand in het jaar de koninklijke huishouding van voedsel en andere voorraden te voorzien. — 1 Kon. 4:7.

In plaats van een algemene belasting ter ondersteuning van de regering werden voedingsmiddelen van de opbrengst van het land genomen. De gevolmachtigden waren derhalve opzichters over de produktie, de oogst, de opslag en de aflevering van de maandelijks vastgestelde hoeveelheden, die een aanzienlijk aantal tonnen bedroegen (1 Kon. 4:22, 23). Behalve het toezicht dat deze gevolmachtigden op de voedselvoorraden uitoefenden, dienden zij in hun respectieve districten mogelijk ook als civiele bestuurders.

„Vorstelijke gevolmachtigden” dienden ook als voormannen en opzichters van de arbeiders die tijdens Salomo’s regering aan bouwwerkzaamheden deelnamen. Blijkbaar verschillen de twee verslagen over deze gevolmachtigden in Eén Koningen en Twee Kronieken alleen op het punt van de indeling. In Eén Koningen wordt het aantal van 3300 plus 550 genoemd, dus in totaal 3850 (1 Kon. 5:16; 9:23), terwijl in Kronieken sprake is van 3600 plus 250, dus eveneens in totaal 3850 (2 Kron. 2:17, 18; 8:10). Geleerden (Ewald, Keil, Michaelis) vermoeden dat in Kronieken een onderscheid wordt gemaakt tussen de 3600 niet-Israëlitische en de 250 Israëlitische gevolmachtigden, maar in Koningen tussen 3300 ondergeschikte voormannen en 550 hoofdopzichters, en dat bij het laatste cijfer 300 nietIsraëlieten zijn inbegrepen.