ABISAÏ

(Abi̱saï) [mijn vader is Isaï, vader van een geschenk, d.w.z. waarschijnlijk: edelmoedig].

De zoon van Davids zuster Zeruja en broer van Joab en Asaël (2 Sam. 2:18; 1 Kron. 2:15, 16). Abisaï genoot door zijn dapperheid meer onderscheiding dan de 30 sterke krijgslieden over wie hij als hoofd was aangesteld, en zijn reputatie evenaarde zelfs die van de drie sterkste mannen van David, want hij sloeg eens helemaal alleen 300 vijanden neer, maar „hij [reikte] niet tot het peil van de eerste drie”. — 2 Sam. 23:18, 19.

Abisaï ondersteunde zijn oom David loyaal in al diens militaire veldtochten, maar hij had de neiging impulsief en meedogenloos te zijn en moest soms ingetoomd worden. Toen hij bijvoorbeeld ’s nachts met David de legerplaats van Saul was binnengeslopen, zou hij, als David hem er niet van had weerhouden, de slapende Saul, de „gezalfde van Jehovah”, met diens eigen speer aan de grond hebben gespietst (1 Sam. 26:6-9). Tijdens de opstand van Absalom moest Abisaï er tweemaal van worden weerhouden Simeï, die de koning vervloekte, te onthoofden. David was echter niet in staat Abisaï ervan te weerhouden aan de dood van Abner mee te werken. — 2 Sam. 3:30; 16:9-11; 19:21-23.

Abisaï had bekendheid gekregen doordat hij de leiding had genomen bij het verslaan van 18.000 Edomieten en ook doordat hij de leiding nam in het op de vlucht drijven van de Ammonieten. Ook werkte hij mee aan het onderdrukken van de opstand van Seba, een nietswaardige Benjaminiet. Als Abisaï er niet geweest was, zou David in het laatste gevecht dat over hem opgetekend staat, door een Filistijnse reus zijn gedood. — 1 Kron. 18:12; 19:11-15; 2 Sam. 20:1, 6; 21:15-17.