TABEËRA

(Tabeë̱ra) [Verbranding (d.w.z. een vertering; brand)].

Een legerplaats van de Israëlieten in de Wildernis van Sinaï; de precieze ligging ervan is niet bekend. Omdat de Israëlieten daar klaagden, zond God een vuur, dat enigen in het uiterste gedeelte van de legerplaats verteerde. Toen Mozes echter smeekbeden tot Jehovah opzond, doofde het vuur uit. Wegens deze gebeurtenis werd de plaats „Tabeëra” genoemd. — Nu 11:1-3; De 9:22.