SELEUCIË

(Sele̱u̱cië).

Een versterkte stad aan de Middellandse Zee die als haven voor Syrisch-Antiochië diende en ongeveer 20 km ten ZW van die stad lag. De beide steden waren door een weg met elkaar verbonden, en de bevaarbare Orontes, die langs Antiochië stroomde, mondde niet ver ten Z van Seleucië in de Middellandse Zee uit. Vergezeld van Barnabas vertrok Paulus omstreeks 47 G.T. vanuit Seleucië op zijn eerste zendingsreis (Han 13:4). Hoewel Seleucië daarna in het boek Handelingen niet meer met name wordt genoemd, was het waarschijnlijk het toneel van enkele gebeurtenissen die in het verslag worden verhaald (Han 14:26; 15:30-41). Om deze stad te onderscheiden van andere gelijknamige steden in het oude Midden-Oosten wordt ze soms Seleucië in Pieria genoemd. Ze lag pal ten N van het huidige Süveydiye of Samandag in Turkije. Slib van de Orontes heeft de haven van het oude Seleucië in een moeras veranderd.