JERAHMEËLIETEN

(Jerahmeëli̱e̱ten) [Van (behorend tot) Jerahmeël].

De nakomelingen van Juda via Jerahmeël, de zoon van Hezron (1Kr 2:4, 9, 25-27, 33, 42). De Jerahmeëlieten woonden in het Z van Juda, blijkbaar zo’n beetje in hetzelfde gebied als de Amalekieten, de Gesurieten en de Girzieten, bij wie David invallen deed terwijl hij bij de Filistijnen verbleef in de periode dat hij voor koning Saul op de vlucht was. Na de terugkeer van zulke overvallen luidde Davids dubbelzinnige berichtgeving steeds dat deze invallen „in het zuiden van Juda en in het zuiden van de Jerahmeëlieten en in het zuiden van de Kenieten” waren gedaan. Hieruit concludeerde de Filistijnse koning Achis dat David invallen bij de Israëlieten had gedaan en zich zo bij zijn landgenoten tot een stank had gemaakt, wat David waardevoller voor Achis maakte (1Sa 27:7-12). In werkelijkheid zond David later een deel van de oorlogsbuit aan de oudere mannen „in de steden der Jerahmeëlieten”. — 1Sa 30:26, 29.