BAËSA

(Baë̱sa).

Derde koning van het tienstammenrijk Israël; zoon van Ahia uit de stam Issaschar en van onbeduidende afkomst. Hij maakte zich meester van de troon door zijn voorganger Nadab te doden, waarna hij — zoals was geprofeteerd — het gehele huis van Jerobeam neersloeg (1Kon 15:27-30; 14:10). Baësa zette echter de door Jerobeam ingevoerde kalveraanbidding voort, en daarom zou ook zijn huis uitgeroeid worden (1Kon 16:1-4). Toen hij oorlog voerde tegen Juda, haalde Asa de koning van Syrië ertoe over Baësa vanuit het N te bestoken. Daarna maakte Asa de versterkte stad Rama, die Baësa aan het bouwen was, met de grond gelijk (1Kon 15:16-22; 2Kr 16:1-6; zie ASA nr. 1 [Intriges en oorlog tegen Baësa]). Na van omstreeks 975 tot 953 v.G.T. geregeerd te hebben, stierf Baësa en werd in zijn hoofdstad Tirza begraven. Zijn zoon Ela werd koning in het 26ste jaar van Asa, de koning van Juda (1Kon 16:8), maar in het 27ste jaar van Asa (1Kon 16:15) kwam Zimri in opstand en verdelgde Baësa’s huis, waardoor hij Jehovah’s vonnis ten uitvoer bracht.