Een blik op de wereld
„Stille holocaust”
Voor Oxfam, een belangrijke voedselhulp-organisatie, is het lijden van de armen in de wereld ernstig genoeg om een „stille holocaust” genoemd te worden, zo schrijft de Britse krant Guardian Weekly. Bij de introductie van een vijfjarige campagne om de armen te helpen presenteerde Oxfam cijfermateriaal waaruit blijkt dat in de 50 armste landen een vijfde van de wereldbevolking woont. Diezelfde landen hebben hun aandeel in het wereldinkomen zien dalen tot slechts 2 procent. De kloof tussen rijk en arm binnen een en hetzelfde land wordt ook wijder. Mexico bijvoorbeeld heeft te lijden gehad van een ernstige financiële crisis en wijdverbreide armoede maar heeft terzelfder tijd de snelste groei in het aantal miljardairs beleefd. Een woordvoerster van Oxfam zegt: „De indruk bestaat dat de wereldleiders en de VN . . . het spoor bijster zijn. Wij hebben behoefte aan een nieuwe visie voor een nieuw millennium.”
Schadelijker nog dan sigaretten
Deze conclusie van een parlementaire commissie in India betrof de bidi, ook bekend als de sigaret van de arme. Men schat dat ruim vier miljoen mannen, vrouwen en kinderen iedere dag meer dan 300 miljoen bidi’s maken door tabaksstof in een tendublad te rollen en er een draadje omheen te binden. Volgens The Times of India blijkt uit een recent rapport dat de bidi twee en een half maal het kankerverwekkend vermogen heeft van een sigaret, silicose en tuberculose kan veroorzaken en 47 procent teer en 3,7 procent nicotine bevat tegenover de 36 procent teer en 1,9 procent nicotine van de gewone Indiase sigaret. Niet alleen de rokers lopen gevaar. De miljoenen mensen die de bidi’s maken, blijken gewoonlijk lange dagen te maken onder onhygiënische omstandigheden waarbij zij in slechtgeventileerde hutten het tabaksstof inademen. Vooral de kinderen die dit werk doen, hebben te lijden.
Moeders die kunnen lezen en schrijven
Deskundigen op het gebied van de volksgezondheid zijn al lange tijd de overtuiging toegedaan dat kinderen in ontwikkelingslanden een betere overlevingskans hebben als hun moeders kunnen lezen en schrijven — maar zij hebben dit nog nooit als een beslissende factor kunnen isoleren. Volgens het tijdschrift New Scientist is een onderzoek dat in Nicaragua is uitgevoerd, „het eerste dat aantoont dat onderwijs voor vrouwen een direct effect heeft op de gezondheid van hun kinderen”. Het onderzoek betrof vrouwen die analfabeet waren geweest maar als volwassenen hadden deelgenomen aan Nicaragua’s grootschalige alfabetiseringsprogramma tussen 1979 en 1985. Aan het einde van de jaren ’70 was het sterftecijfer voor kinderen van moeders die analfabeet waren, ongeveer 110 sterfgevallen op de 1000 levendgeborenen. In 1985 was het sterftecijfer voor moeders die in het programma hadden leren lezen, gedaald tot 84 per 1000. Hun kinderen waren ook beter gevoed. De deskundigen zijn nog in het ongewisse over de vraag waarom nu precies kinderen van moeders die kunnen lezen zoveel beter af zijn.
Verwoest vertrouwen
Het stadje Chesterfield Inlet aan de Hudsonbaai in Canada’s Northwest Territories is geschokt door beschuldigingen van wijdverbreide mishandeling van schoolkinderen. Volgens het tijdschrift Maclean’s wordt in een onafhankelijk rapport dat onlangs door de overheid is vrijgegeven, geconcludeerd dat zich in een periode van 17 jaar in de jaren ’50 en ’60 gevallen van seksueel misbruik en mishandeling van inheemse Inuit-kinderen hebben voorgedaan op de Sir Joseph Bernier Federal Day School en in een naburig woongebouw onder beheer van de Katholieke Kerk. De politie heeft een 21 maanden durend onderzoek afgesloten dat 236 beweringen van misbruik betrof en er is besloten niet tot strafvervolging over te gaan — in sommige gevallen vanwege de verjaringstermijn, in andere omdat de vermeende schuldigen bejaard of zelfs al dood zijn en in nog andere omdat sommige voormalige leerlingen de overtreders niet met zekerheid weten te identificeren. Maclean’s merkte op: „Hoewel het verstrijken van de tijd het straffen van de vermeende daders duidelijk heeft bemoeilijkt, is de pijn van de slachtoffers er niet door verdwenen.”
Gezinsleven verslechtert
Hoe staat het gezinsleven er tegenwoordig voor? Volgens de Afdeling Voorlichting van de VN brengen vaders over de hele wereld gemiddeld minder dan een uur per dag alleen met hun kinderen door — in Hong Kong is het gemiddelde slechts zes minuten. Eenoudergezinnen nemen in aantal toe. In het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld werd de helft van alle baby’s in 1990 geboren aan ongehuwde moeders. Geweld in het gezin neemt ook toe. Men schat dat van de kinderen in de Verenigde Staten en West-Europa 4 procent ieder jaar ernstig geweld in het gezin meemaakt. Ook de bejaarden hebben problemen. Het VN-rapport verklaart: „Zelfs in de zogenoemde ’ontwikkelde’ landen van de Europese Unie leeft een vijfde van de bejaarden in relatieve armoede, vaak geïsoleerd in stedelijke getto’s zonder de steun van familieleden.”
Gevaren van internationale koppelarij
Met de toegenomen reisvrijheid tussen Oost- en West-Europa heeft zich een onverkwikkelijk bijverschijnsel aangediend: internationale koppelarij. Sinds 1990 zijn naar schatting 15.000 vrouwen als postorder-bruiden van Oost-Europa naar West-Europa gegaan. Veel vrouwen leven in armoede en dromen van een beter leven en reageren dus op een advertentie van een huwelijksbureau. Maar al te vaak wordt de droom een nachtmerrie wanneer een vrouw zich uiteindelijk geïsoleerd en overgeleverd aan een brute echtgenoot in een vreemd land bevindt. Eén Poolse bruid werd zo door haar man in Duitsland afgetuigd dat zij het bos in vluchtte en zich daar bij temperaturen onder het vriespunt twee dagen verborgen hield. Tengevolge van bevriezing moesten haar linkervoet en rechterbeen geamputeerd worden. De Engelse krant Guardian Weekly merkte op: „Veel huwelijksbureaus zijn tegelijkertijd ook prostitutie-organisaties. Ze lokken vrouwen naar het buitenland en dwingen hen dan in een bordeel te gaan werken. De vrouwen die weigeren worden eenvoudig gedood.”
Reisziekte
Hebt u last van reisziekte? Zo ja, dan staat u daarin niet alleen. Negen van de tien personen zijn in verschillende mate vatbaar voor reisziekte, meldt de International Herald Tribune. Honden, vooral puppy’s, zijn er ook gevoelig voor. Zelfs vissen kunnen wanneer ze per boot vervoerd worden bij een ruwe zee zeeziek worden! Wat is de remedie? Veel mensen nemen hun toevlucht tot medicijnen, die in de meeste apotheken te koop zijn. Hier zijn nog wat suggesties die nuttig kunnen zijn: Ga niet in een bewegend voertuig zitten lezen. Kies uw zitplaats waar de minste beweging is — voor in een auto bijvoorbeeld, of boven de vleugel in een vliegtuig. Stel uw ogen in op ververwijderde objecten, zoals de horizon. Als u daar geen zin in hebt, sluit dan uw ogen.
Luchtvervuiling in Frankrijk wordt erger
Ondanks verwoede pogingen om het tij te keren, wordt de luchtvervuiling erger en vormt ze een ernstige bedreiging voor de gezondheid van miljoenen in Parijs en andere Franse steden. Terwijl in het verleden de voornaamste schuldige de zware industrie was, is nu de auto verantwoordelijk voor 80 procent van de luchtvervuiling in de steden. Het aantal voertuigen in Frankrijk is sinds 1970 verdubbeld, van 12 miljoen tot 24 miljoen, met alleen al in de regio Parijs 3,2 miljoen. De Parijse krant Le Monde zegt dat een recente regeringsstudie heeft getoond dat er bij iedere stijging in de concentratie toxische gassen in de regio Parijs een corresponderende stijging optrad in het aantal sterfgevallen en ziekenhuisopnamen tengevolge van ademhalingsaandoeningen. Er zijn nog weinig concrete maatregelen genomen. Kennelijk zijn politici bang dat de maatregelen die stringent genoeg zijn om effect te boeken, niet in de smaak zullen vallen bij de automobilisten onder hun kiezers.
Spraakstoornissen bij kinderen
Onderzoekers aan de Universiteitskliniek voor Communicatiestoornissen in Mainz (Duitsland) hebben ontdekt dat een op de vier kinderen beneden de schoolgaande leeftijd een spraakstoornis heeft. „Ik kon de getallen eerst niet geloven”, bekende professor Manfred Heinemann, het hoofd van de kliniek. Medisch personeel voerde tests uit bij kinderen van drie en vier jaar en ontdekte dat tussen de 18 en 34 procent een spraakstoornis had. Het overeenkomstige cijfer was in 1982 slechts vier procent. Waaraan is de toename te wijten? „Gezinnen kijken te veel tv en praten te weinig”, bericht de Duitse krant Der Steigerwald-Bote. Het schijnt dat video’s, tv en computerspelletjes in veel gezinnen de rol van de ouders overnemen. Onderzoekers namen waar dat sommige kinderen die ternauwernood konden praten, niettemin „heel vlot” waren als het op computerspelletjes aankwam.