De speurtocht naar zekerheid in het tijdperk van de bom

IN DE nacht van 27 juli 1943 werd de Duitse stad Hamburg bestookt met duizenden brandbommen. Het resultaat was iets nieuws in de oorlogvoering: een kolossaal, verterend inferno, een vuurstorm. Opstijgende luchtstromen zorgden ervoor dat winden met orkaankracht het vuur van alle zijden aanwakkerden. Mensen werden gewoon de vlammen in gezogen. De hitte was intens. Schuilkelders veranderden in letterlijke ovens waarin later de verschrompelde lijken werden aangetroffen van degenen die erin waren weggekropen. Anderen kwamen vast te zitten in het gesmolten asfalt. Meer dan 40.000 lieten het leven, meer dan twintigmaal het gebruikelijke aantal slachtoffers van een gewone luchtaanval.

Twee jaar later verteerde aan de andere kant van de aardbol een andere vuurstorm de Japanse stad Hirosjima. Deze keer was de vuurzee ontketend door één enkel vliegtuig dat slechts één bom had afgeworpen.

De bom, een atoombom, had men Little Boy (Kleine jongen) genoemd. De uitwerking ervan was echter allesbehalve gering. Ze was afschuwelijk. De bom verblindde door zijn fel schitterend licht. Hij doodde en verminkte door vuur en hitte en schokgolf. Hij vergiftigde door dodelijke straling.

Drie dagen later vaagde een andere bom die men Fat Man (Dikke man) had genoemd, de helft van Nagasaki weg. Een heuvelrug die midden door deze heuvelachtige stad loopt, beschermde de andere helft.

Het hedendaagse nucleaire arsenaal

Thans zijn er zo’n 50.000 van deze massavernietigingswapens. Overdenk het volgende eens:

◻ Als de twee supermachten nog maar 5 procent van hun strategische kernwapens tegen elkaars steden zouden gebruiken, zouden binnen een paar minuten 200 miljoen mensen sterven, viermaal het aantal dat in de Tweede Wereldoorlog is omgekomen. Het enorme aantal gewonde overlevenden zou weinig of geen hulp van overbelaste medische centra kunnen verwachten.

◻ Alleen al één Amerikaanse Tridentonderzeeër is uitgerust met genoeg kernraketten om 192 afzonderlijke doelen weg te vagen. Elk van deze explosies zou achtmaal krachtiger zijn dan de bom op Hirosjima.a

◻ De kernwapenvoorraad van de wereld heeft een 2600 maal zo grote explosieve kracht als alle in de Tweede Wereldoorlog gebruikte munitie.

Zulk cijfermateriaal is gewoon verbijsterend, en het onderstreept de omvang van het probleem.

Een Westafrikaans spreekwoord zegt: „Wanneer olifanten vechten, zal ook het gras eronder lijden.” Evenzo zouden de gevolgen van een kernoorlog niet louter de strijdende partijen treffen. In een recent essay in het tijdschrift Foreign Affairs zei de geleerde Carl Sagan dat een kernoorlog „het leven in gevaar zou brengen van elke overlevende op de planeet. Er bestaat een reëel gevaar voor uitroeiing van het mensengeslacht”.

[Voetnoten]

[Diagram op blz. 3]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

De explosieve kracht van de huidige kernwapenvoorraad is 2600 maal zo groot als die welke in de Tweede Wereldoorlog is gebruikt

16.000 miljoen ton

6 miljoen ton