Een blik op de wereld

Afrikaanse crisis

Twee decennia van hongersnood, droogte en schulden hebben in Afrika een „buitengewone crisis” veroorzaakt — zo ernstig dat „deze kan worden vergeleken met de uitwerking van een wereldoorlog”, zo meldt een Amerikaans rapport van het Comité voor Afrikaanse Ontwikkelingsstrategieën. Het voegt eraan toe: „De omvang ervan is onvoorstelbaar, de ernst ervan is voor de rest van de wereld bijna onmogelijk te begrijpen of te bevatten.” Zoals bericht in The Express van Easton, Pennsylvanië (VS), werd in de bevindingen van het comité opgemerkt dat het Afrikaanse „continent meer dan 20 van ’s werelds armste landen omvat”, ’s werelds hoogste bevolkingsgroei heeft en te kampen heeft met „een kritiek tekort aan getrainde beroepskrachten”. De landbouwproduktie, die nu reeds niet in Afrika’s behoeften kan voorzien, zal naar wordt verwacht in enkele van de Afrikaanse landen nog afnemen. Het comité deed een aantal aanbevelingen die „offers” zullen vragen, opmerkend dat „Afrika’s situatie niet hopeloos is”.

Jonge rokers

Er zijn meer rokende kinderen dan rokende volwassenen, zo blijkt uit een recente enquête in Zuid-Australië. De enquête onder 3000 schoolkinderen werd gesponsord door de Australische Kankerstichting. The Australian berichtte dat 40 procent van de 16-jarigen op de vraag of zij in de voorgaande week hadden gerookt, toegaf dat zij dat hadden gedaan. Slechts 27 procent van de volwassenen zegt te roken. Een aantal jongere kinderen — 8 procent van de 15-jarigen en 1 procent van de 12-jarigen — beweert zelfs dat zij kettingrokers zijn. Over het geheel genomen roken meer meisjes dan jongens. De meeste leerlingen geloofden elk moment met roken te kunnen ophouden.

Goede voeding op het werk

Zowel grote multinationals als kleine bedrijfjes en fabrieken in de Verenigde Staten propageren goede voeding op het werk, bericht The New York Times. De voorstanders ervan beweren dat bedrijfsprogramma’s voor goede voeding en lichamelijke fitheid de kosten van gezondheidszorg voor werknemers verlagen, de produktie verhogen en zorgen voor een tevreden werkploeg. „De programma’s kunnen uiteenlopen van een simpele verandering in het menu van de kantine zodat er gezonder voedsel verschaft wordt, tot zoiets ingrijpends als . . . een fitnesscentrum van 3500 vierkante meter met een zwembad, oefenapparaten, een gymzaal en een hartrevalidatieprogramma”, zegt het artikel. Veel bedrijfskantines voorzien de maaltijden die ze serveren nu van calorie- en cholesterolaanduidingen. Er zijn vezelrijke menu’s met een laag vet- en zoutgehalte beschikbaar voor werknemers met hartklachten.

Adieu, GMT

In 1884 werden Greenwich Mean Time en de nulmeridiaan over Greenwich (Engeland) de over de hele wereld geldende standaard voor de tijdsbepaling en navigatie. De Royal Greenwich Observatory begon al in 1675 de tijd bij te houden zodat zeelieden een standaard zouden hebben waarop zij hun klokken gelijk konden zetten voordat zij hun reis begonnen. Tegenwoordig kost het ongeveer $100.000 per jaar om de zes atoomklokken van het observatorium in werking te houden, en bedragen de vervangingskosten voor een cesium vacuümbuis $30.000 per stuk. Engeland heeft nu besloten dat het geld beter aan iets anders kan worden besteed, en de buizen zullen niet worden vervangen als ze gebreken gaan vertonen. De tijdstandaard zal echter nog steeds worden bijgehouden door het instituut voor gecoördineerde wereldtijd in Parijs. De tijd is afkomstig van de aflezingen van 150 atoomklokken over de hele wereld — gegevens waaraan het observatorium in Greenwich slechts een deel bijdroeg.

Japanse werknemers

„Een van de basisredenen voor Japans stijgende industriële succes ligt in het werkoholisme van zijn volk”, verklaart Parade Magazine. „Van kindsbeen af [wordt] Japanners . . . hun beroemde ethiek bijgebracht, senjoe korakoe — ’span je eerst in, geniet later.’” Dit heeft tot resultaat dat de meeste Japanners werk boven vrije tijd verkiezen, en velen niet eens al hun vakantiedagen op willen nemen. Deze toewijding aan werk en werkgevers is niet zonder problemen. „Bijna de helft van de Japanse werknemers die vrij nemen van hun werk doen dat ten gevolge van stress”, zei de Mainitji Sjimboen, „terwijl wel één op de twintig . . . leidt aan kwalen die met stress in verband staan zoals maagzweren en hartbeklemming.” Een of andere vorm van stress werd gemeld door 72,5 procent van de vrouwen en 62,9 procent van de mannen onder de 60.000 werknemers die werden geënquêteerd. De meeste stress kwam voor onder degenen met administratieve banen die per maand meer dan dertig uur overwerk verrichten.

Militaire bestedingen

Wat kost de voortdurende ophoping van wapens de mensheid? In World Military and Social Expenditures 1985 geeft de schrijfster Ruth Leger Sivard deze cijfers: De militaire uitgaven sinds de Tweede Wereldoorlog bedragen bij elkaar genomen $17 biljoen (tegen de prijzen en wisselkoersen van 1982) — zesmaal zoveel als het jaarinkomen van de 3,6 miljard mensen in de Derde Wereld. Ongeveer $3 tot $4 biljoen is besteed aan het opbouwen van nucleaire wapenarsenalen, die vandaag zo krachtig zijn dat ieder nu levend persoon twaalf keer zou kunnen worden gedood. Militaire bestedingen bedragen nu $800 miljard per jaar. Alleen al de Sovjet-Unie besteedt per jaar meer aan militaire defensie dan wordt besteed aan onderwijs en gezondheidszorg in alle ontwikkelingslanden, terwijl het budget van de Amerikaanse Luchtmacht het totale onderwijsbudget overschrijdt van de 1,2 miljard kinderen in Latijns-Amerika, Afrika en Azië (met uitzondering van Japan). Het kost $590.000 per dag om slechts één vliegdekschip in de vaart te houden. Momenteel is er één soldaat voor elke 43 personen over de hele wereld, maar slechts één arts per 1030 personen.

Cocktail voor varkens

Wat voorkomt dat biggetjes diarree krijgen? Zoete, alcoholhoudende drankjes — tenminste, dat is de conclusie van een Westaustralische varkenshouder. Sinds hij dat gezoete alcoholische drankje aan het drinkwater van de biggetjes toevoegde als ze werden gespeend, is er niet één biggetje aan diarree gestorven. De ziekte vangt meestal aan als de biggetjes van de moeder worden weggenomen en vast voedsel beginnen te eten. Een onderzoeksteam bericht dat frambozenlikeur het meest geschikt lijkt om de bacteriën te doden die in het drinkwater van de biggetjes worden aangetroffen.

Piraterij wordt erger

„Piraterij en gewapende overvallen op zee zijn verergerd” gedurende 1985, bericht de Londense Guardian. Het Internationale Bureau voor de Zeevaart wijst drie bijzonder gevaarlijke streken aan: de Westafrikaanse kustwateren, de Zuid-Chinese Zee en het Caribische gebied. Enkele van de ergste aanvallen vonden plaats in de Golf van Thailand, waar vluchtelingen in kleine boten werden verkracht en vermoord. Tijdens een barbaarse aanval medio december 1985 vonden vijftig Vietnamese bootvluchtelingen die naar Maleisië vluchtten, de dood in een dolzinnige uitbarsting van roof en verkrachting. Voor de kust van West-Afrika hebben georganiseerde benden van wel 30 gewapende mannen ’s nachts voor anker liggende containerschepen geënterd, de bemanning vastgebonden en de lading geplunderd. Jachten in het Caribische gebied zijn gekaapt door drughandelaars. Het bureau dringt er bij regeringen op aan om op te treden tegen de piraten en hun bases aan de kust te vernietigen.

Kindermishandeling in Engeland

Het aantal gevallen van kindermishandeling in Engeland is enorm gestegen, aldus het nieuwste jaarrapport van het Nationale Genootschap ter Preventie van Wreedheid tegen Kinderen. Tussen 1979 en 1984 is de mishandeling van kinderen in Engeland en Wales met 70 procent toegenomen. De grootste stijging betrof het aantal kinderen dat seksueel werd misbruikt. Het genootschap schat dat in 1984 7038 kinderen onder de vijftien jaar werden mishandeld en dat ouders verantwoordelijk waren voor de dood van op zijn minst één kind per week. „Er worden meer kinderen door hun ouders vermoord dan door psychopaten”, bericht de Londense Guardian. Werkloosheid, huwelijksproblemen en schulden werden genoemd als factoren die de aanzet gaven tot de mishandeling van kinderen.

Zoekactie vanuit de lucht

Zes supermarkten in Melbourne (Australië) hebben het letterlijk hogerop gezocht in verband met hun problemen van vermiste winkelwagentjes — de naar schatting 35.000 winkelwagentjes die jaarlijks niet naar de winkels worden teruggebracht. Aangezien het 150 (Australische) dollars kost om een winkelwagentje te vervangen, zijn de verliezen van de supermarkten vrij hoog. Daarom huurden zij een helicopter om over de stad te vliegen en de zoekgeraakte wagentjes op te sporen. In een slechts vier uur durende zoekactie in de westelijke voorsteden werden 110 winkelwagentjes teruggevonden op braakliggende terreinen, in achtertuintjes en zelfs in riviertjes. De supermarktketens verwachten er op zijn minst 500 terug te vinden in de één week durende zoekactie waarmee het grootste deel van de stad zal worden afgezocht.

Onbetrouwbare ingreep

Ongeveer 11 miljoen Amerikanen lijden aan bijziendheid. Zo’n 150.000 van hen hebben hun toevlucht genomen tot radiale keratotomie om dit te verhelpen. In deze procedure, die in 1978 in de VS werd geïntroduceerd, wordt de bolling van het hoornvlies wat afgevlakt door een aantal minuscule sneetjes rondom het hoornvlies. Uit recente bevindingen blijkt echter dat de operatie enkele ernstige gevolgen kan hebben. Er kan bijvoorbeeld niet worden voorspeld hoeveel het gezichtsvermogen zal verbeteren. Ook verandert het hoornvlies tijdens het genezingsproces van vorm. Behandelde ogen zouden daardoor uiteindelijk te sterk of te weinig gecorrigeerd kunnen blijken. En aangezien het soms jaren duurt eer een hoornvlies geheeld is, kan het gezichtsvermogen nog maanden na de operatie variëren en loopt het er vaak op uit dat beide ogen verschillen. Bovendien kunnen er zich op de lange duur problemen voordoen doordat het hoornvlies is verzwakt. De operatie „bevindt zich beslist nog in een ontwikkelingsstadium en moet worden verfijnd zodat het uiteindelijke resultaat voorspelbaarder en veiliger zal zijn”, zegt George Waring, een hoogleraar in de oogheelkunde.

Werkethiek

Het gemiddelde werkloosheidspercentage in Zwitserland bedraagt sinds 1960 0,14 procent. Tussen 1968 en 1975 bedroeg het volgens officiële cijfers nul. Het hoogste percentage sinds de Tweede Wereldoorlog was 1,1 procent in 1984 — bijna een crisis in de ogen van vele Zwitsers. Waardoor komt het dat zo’n hoog percentage werk heeft? Zoals bericht in The New York Times werd in een onderzoek van drie economen aan de Universiteit van Genève gewezen op factoren zoals de geringe omvang van het land, de door het hele land verspreide kleinere industrieën, een op de handel gerichte economie en een overeenkomst uit 1937 die arbitrage vereist bij geschillen en die stakingen beperkt. „Er zijn echter vele redenen die zich gewoon niet laten meten”, zegt Alain Schoenenberger, een van de onderzoekers. „Mijn indruk is dat werk in Zwitserland iets betekent.”