Van onze lezers — Reacties op het onderwerp seksueel misbruik van kinderen

IN DE Ontwaakt! van 22 januari 1985 [Nederlandse uitgave 8 mei] stond een serie van drie artikelen, „Seksueel misbruik van kinderen — U kunt uw kind beschermen”. In de huidige wereld moeten ouders zich rekenschap geven van dit onaangename onderwerp, en vele van onze lezers hebben geschreven om hun dankbaarheid voor de verschafte inlichtingen tot uitdrukking te brengen. Graag geven wij daarvan het een en ander weer.

„Uw suggesties waren bijzonder nuttig”

Hier volgt een gedeelte van een brief uit de Verenigde Staten: „Heel hartelijk dank voor de informatie over het seksueel misbruiken van kinderen. Zowel mijn zuster als ik zijn in onze kinderjaren door een neef misbruikt. Wij hebben nu allebei een gezin en wij willen doen wat wij kunnen om onze kinderen te beschermen. Wij zullen beslist de gezonde raad uit dit artikel toepassen.”

Uit de Verenigde Staten: „Ik heb werkelijk waardering voor uw artikelen ’Seksueel misbruik van kinderen — U kunt uw kind beschermen’. Uw suggesties waren bijzonder nuttig en eenvoudig. Ik heb er ook een paar, die ik u graag doorgeef: Het kan gevaarlijk zijn als kinderen hun naam op hun bloesje hebben staan. Zij gaan veel gemakkelijker met een vreemde mee als die weet hoe zij heten. Ook dreigen ouders hun kinderen als ze stout zijn vaak met de woorden: ’De politie komt je halen!’ Dit maakt kinderen bang voor de politie en daardoor zullen zij zich misschien niet tot de politie durven wenden als zij ooit hulp nodig hebben.”

Uit de Verenigde Saten: „Na de uitgave van 22 januari van Ontwaakt! over seksueel misbruik van kinderen te hebben herlezen, wil ik u laten weten dat het een van de beste is die ik gelezen heb. Natuurlijk wou ik dat wij deze inlichtingen ettelijke jaren geleden hadden gehad, voordat mijn twee mooie kleindochtertjes zo gruwelijk en meedogenloos waren misbruikt. Maar als ermee voorkomen wordt dat een ander kind moet lijden zoals zij, ben ik er gelukkig mee.”

„Ik was een slachtoffer”

Veel brieven bevestigen hoe verschrikkelijk de emotionele schade is die door seksueel misbruik van kinderen wordt aangericht. Hier volgt bijvoorbeeld een brief uit Engeland: „Dank voor de onlangs verschenen artikelen over het onderwerp seksueel misbruik van kinderen. Ik was zelf een slachtoffer en heb soortgelijke gevoelens ondergaan als in uw artikel beschreven worden. Zelfs nu, na zoveel jaren, moet ik mijzelf in toom houden, want ik word heel geëmotioneerd als ik lees of hoor dat kinderen dit soort dingen overkomen.”

Een andere brief uit Engeland zegt: „Ik ben een aantal jaren het slachtoffer geweest van incest, ongeveer vanaf mijn vijfde jaar. De aanrander was mijn stiefvader. Wat hij met mij heeft gedaan, was voor mijn prille geest zo traumatisch dat veel ervan tot enkele maanden geleden in mijn onderbewustzijn verscholen lag. Toen de herinneringen eenmaal op gang gebracht waren, kwamen ze als een soort nachtmerrie aan de oppervlakte.

Sommige mensen zullen uw artikelen misschien beschouwen als een overdreven reactie en geschokt zijn bij de gedachte hun kinderen te moeten vertellen wat zij moeten doen als iemand — zelfs een nauwe bloedverwant — hun intieme lichaamsdelen zou aanraken of hun zou vragen naar die van hen te kijken of ze aan te raken. Voor die mensen heb ik een boodschap: ’De raad in het artikel is uitmuntend.’”

„Wie zou jouw verhaal geloven?”

Sommige brieven werpen licht op de tactieken van de aanranders. Een lezeres in Engeland schrijft: „Als klein kind werd ik misbruikt door een al wat oudere man voor wie ik groot respect had. Zoals in uw artikel naar voren werd gebracht, vond het onbetamelijk betasten (want daar bleef het bij) plaats onder het mom van stoeien en kietelen. Ik hield er een overweldigend gevoel van schuld en schaamte aan over.”

Een lezeres uit de Verenigde Staten wijst ons erop dat niet alleen volwassenen seksueel misbruik van kinderen maken. Zij schrijft: „Ik had mijn kinderen voor volwassenen gewaarschuwd, en nooit was het in mij opgekomen dat een meisje van negen en een half jaar mijn vierjarig dochtertje onbetamelijk zou betasten.”

Een andere lezeres uit Engeland vertelt ons: „Mijn pleegvader was rechter; toen hij mij seksueel begon te gebruiken, zag ik daar dan ook eerst niets verkeerds in. Toen ik twaalf geworden was, wist ik dat het verkeerd was, maar ik kon het tegen niemand zeggen, want hij had mij ingehamerd: ’Wie zou jouw verhaal geloven? En wees niet ondankbaar. Kijk eens naar alle dingen die je hebt.’ In mijn vroege tienerjaren hebben zowel mijn broers als een oom mij misbruikt. Tegen mijn veertiende was ik dan ook aan de drugs, denkend dat dit mijn enige manier was waarop ik gelukkig kon zijn. Ik had in mijn tienerjaren zeer veel seksuele omgang omdat dit voor mij de enige manier was om mijn drugs te bekostigen. Ik wil u nogmaals bedanken voor het artikel. Nu kan ik ervoor zorgen dat mijn zoon nooit de pijn hoeft te lijden die ik heb gehad.”

Een lezeres in de Verenigde Staten schrijft: „Ik heb zojuist het artikel over ’Seksueel misbruik van kinderen’ in de Ontwaakt! van 22 januari gelezen. Ik kon mijn tranen niet bedwingen, want ook ik ben seksueel misbruikt. Het gebeurde toen ik vijf was. De aanrander was een man met wie mijn moeder omging. Als mijn moeder niet thuis was en mijn broers buiten aan het spelen waren, veroorloofde die man zich seksuele vrijheden met mij. Ik heb steeds geprobeerd het te vergeten, de herinnering uit mijn geest te wissen, net te doen alsof het een boze droom was, maar het was geen droom. Het is werkelijk gebeurd en al die jaren (ik ben nu 27) heb ik het nooit tegen iemand gezegd. Dank u voor het artikel over seksueel misbruik van kinderen. Het heeft mij de moed gegeven deze brief te schrijven.”

Dit zijn slechts enkele van de binnengekomen brieven die tonen hoe angstwekkend wijdverbreid het probleem is. Wij leven werkelijk in een decadente tijd (2 Timótheüs 3:1, 3). Er zijn zelfs gevallen geweest waarbij christelijke gezinnen betrokken waren, zodat de gemeentelijke ouderlingen zich ermee bezig hebben moeten houden! Vergeet nooit dat het seksueel misbruiken van kinderen weliswaar een zonde is die gewoonlijk door volwassenen wordt begaan, maar dat kinderen er de last van dragen. Het is tragisch dat zoveel kinderen van hun jeugd beroofd worden door volwassenen die geen zelfbeheersing hebben. De emotionele wonden die deze kinderen worden toegebracht, kunnen hen levenslang kwellen!

[Kader op blz. 27]

Alert gebruik van Ontwaakt! in Oregon

Toen de Ontwaakt!-uitgave van 22 januari 1985 in Oregon (VS) aankwam, ging Joy, een getuige van Jehovah, samen met een vriendin de artikelen over misbruik van kinderen tonen aan de plaatselijke brigadier van politie die belast was met misdaadpreventie. Hij verklaarde net op weg te zijn naar de Volksuniversiteit om regelingen te treffen voor een voordracht over seksueel misbruik van kinderen, dus nam hij een exemplaar van het tijdschrift mee. Die middag nam hij contact op met Joy en zei dat hij het tijdschrift graag in zijn bespreking wilde gebruiken. Alert vertelde Joy hem over de Ontwaakt!-uitgave [van 22 augustus 1984 in het Nederlands] die een artikelenserie bevatte over vermiste kinderen. De brigadier bestelde 200 exemplaren van de beide tijdschriften om er een te kunnen geven aan een ieder die de voordracht bijwoonde.

Later verhoogde de brigadier zijn bestelling tot 250 exemplaren van elke uitgave zodat er enkele beschikbaar zouden zijn voor gebruik in de hulpprogramma’s van de plaatselijke politie. Hij gaf Joy ook de raad contact op te nemen met de plaatselijke afdeling van de Kinderbescherming. Zij volgde het advies op en kreeg de gelegenheid gedurende een voorlichtingscollege een uiteenzetting te geven voor een groep van 20 raadgevers. Deze groep nam de resterende exemplaren van de beide uitgaven van de tijdschriften af.