Werken brengt ook kosten mee!

„IK WAS erop tegen dat mijn vrouw zou gaan werken”, erkende een echtgenoot. „Maar als je de eindjes niet aan elkaar kunt knopen, moet je wel toegeven. En dus is zij gaan werken en daardoor hebben wij het iets makkelijker gekregen.”

Overal ter wereld zeggen echtparen dat het moeilijk is om van één inkomen rond te komen. In Australië, Frankrijk en Zweden zijn de kosten van levensmiddelen en huisvesting tussen 1975 en 1982 vrijwel verdubbeld. In de Verenigde Staten zijn de kosten om een gezin van vier personen te voeden gestegen van ongeveer $67 per week in 1975 tot meer dan $100 in 1983! De kosten van een auto zijn in de Verenigde Staten tussen 1970 en 1981 bijna verdrievoudigd.

Er is nog veel meer van dit sombere cijfermateriaal. En wanneer de lonen geen gelijke tred houden met de inflatie (zoals dikwijls het geval is), kunnen echtparen tot de conclusie komen dat er maar één alternatief voor hen is: De vrouw moet een baan nemen. De veelgelezen schrijver en socioloog John Naisbitt beweert dat als de huidige tendens zich voortzet, omstreeks het jaar 2000 „85 procent van de Amerikaanse vrouwen zal werken”.

Toch is maar al te dikwijls een tweede inkomen niet het financiële wondermiddel waarvoor men het had aangezien. Om te beginnen worden vrouwen over het algemeen veel lager betaald dan mannen.a Zeker, voor sommige echtparen is iedere cent die de vrouw kan verdienen, een welkome aanvulling. Maar de schrijvers van Making It Together as a Two-Career Couple vertellen ons bovendien: „Een van de kille feiten in het leven waar veel echtparen met een dubbele carrière zich geen rekenschap van geven, is dat geld verdienen geld kost. . . . Tenzij zij zich van deze harde werkelijkheid bewust zijn, zijn echtparen geneigd onrealistische verwachtingen te koesteren omtrent het besteedbare inkomen dat zij zullen hebben als beiden werken.”

Na aftrek van loonbelasting, de kosten voor kinderoppas, de stijging van de voedselkosten (echtparen met twee inkomens hebben zelden tijd om te zoeken naar goedkope aanbiedingen en eten dikwijls buitenshuis of kopen kant-en-klare maaltijden), vervoer, kleding en diverse kosten blijft er dikwijls van het salaris van de echtgenote niet zo heel veel over. Daarom heeft Joanne, tweetalig secretaresse en vertaalster, haar baan opgegeven. Zij legt uit: „Mijn man en ik kwamen allebei tot de slotsom . . . dat het nauwelijks loonde.”

Gezinnen komen tot de ontdekking dat het salaris van een echtgenote ook op andere terreinen kosten meebrengt. En sommigen vragen zich af of het die kosten wel waard is.

[Voetnoten]