Van onze lezers

Adventisten en homoseksuelen

In uw artikel „Een veelheid van religies — wat zijn hun vruchten?” [8 mei 1984] citeert u uit het tijdschrift Newsweek dat „in de laatste tien jaar homoseksuele comités . . . ontstaan zijn in de belangrijkste stromingen van de protestantse denominaties en de aanzet hebben gegeven tot soortgelijke organisaties onder . . . Zevendedagsadventisten . . . ” Hieruit zou men afleiden dat adventisten als geheel homoseksualiteit oogluikend zouden toelaten. Maar personen die homoseksualiteit beoefenen, kunnen niet door de doop in de kerk worden opgenomen. Deze zonde wordt niet getolereerd.

R. & J. I., New York (VS)

In de aanhaling die wij gebruikten stond niet dat de Zevendedagsadventisten als georganiseerd geheel homoseksualiteit oogluikend toelaten, maar slechts dat sommige groepen die streven naar erkenning van homoseksualiteit, onder Zevendedagsadventisten zijn verschenen. In een rondschrijven van 23 april 1981 van het Bureau van de President van de Algemene Vergadering van Zevendedagsadventisten wordt erkend dat er activiteit wordt ontplooid door homoseksuelen met adventistische connecties. Predikanten, onderwijzers en andere werkers kregen de raad niet met zulke groepen samen te komen of samen te werken, ofschoon zij wel werden aangemoedigd om individuele homoseksuelen de helpende hand te bieden. Dat bij adventisten aangesloten beoefenaars van homoseksualiteit voor deze praktijk zouden worden geëxcommuniceerd, staat er niet in te lezen. — Red.

Onze bossen redden

In de bosbouw is men niet zo gelukkig met uw artikel „Kunnen onze bossen gered worden?” [22 mei 1984] U bevordert daarin de algemeen heersende misvatting dat de buitensporige vernietiging van het regenwoud van de Amazone „tot de onherroepelijke vernietiging . . . van een enorme bron van zuurstof . . . ” zou leiden. Het gezonde verstand zegt ons echter dat in elk volgroeid bos (met inbegrip van het regenwoud van de Amazone) het rottingsproces een hoeveelheid zuurstof verbruikt die gelijk is aan wat er wordt geproduceerd.

C. E. M., Oregon (VS)

Het commentaar, dat het regenwoud van de Amazone een waardevolle bron van zuurstof zou zijn, was afkomstig van Daniel Vidart, een Canadese hoogleraar en adviseur van de UNESCO. Ofschoon dit misschien een betwistbaar punt is, en wellicht het planteleven in zee de voornaamste rol speelt in de zuurstofvoorziening van de atmosfeer, lijken er niettemin zeer goede redenen aanwezig om deze zaak grondig te onderzoeken voordat de grote wouden van de wereld worden vernietigd. Ons artikel liet zien dat er enkele voortreffelijke milieubeschermende maatregelen ondernomen worden om de vernietiging van de bossen in de wereld een halt toe te roepen, met vele goede voorbeelden uit Noord-Amerika. Maar het voornaamste gevaar schijnt te worden gevormd door de verwoesting die men in tropische regenwouden aanricht om aan de vraag van de geïndustrialiseerde landen tegemoet te komen. — Red.

Cocaïne

Dank u wel voor uw artikel over cocaïne [Nederlandse uitgave van 8 december 1983]. Wat u over de drug schreef, was niet alleen volledig waar, maar u vertelde de mensen ook hoe zij ermee konden breken. Het merendeel van de artikelen over cocaïne vermeldt alleen de schadelijke effecten, en verder moet je het zelf maar uitzoeken. De meeste mensen weten welke uitwerking het gebruik van cocaïne heeft, maar willen weten hoe ze met de gewoonte kunnen breken. Het is aanmoedigend te zien dat die vraag naar waarheid beantwoord wordt, en dat mensen niet het gevoel wordt gegeven dat zij alleen maar een zwakke wil hebben.

V. C., Illinois (VS)