Jonge mensen vragen . . .

Wat voor toekomst staat ons allen te wachten?

DE LAATSTE tijd hebben jonge mensen in Europa voor frontpaginanieuws gezorgd. In Nederland hebben jonge relschoppers voor een kleine zeven miljoen gulden schade aangericht tijdens de kroning van koningin Beatrix. In Zürich hebben relschoppers voor bijna 14 miljoen gulden schade aangericht. Verslagen uit Berlijn vertellen hoe de beroemde winkelstraat, de Kurfürstendamm, in een „slagveld” veranderde. In Groot-Brittannië vielen blanke jongeren raciale minderheidsgroepen aan.

Wat was hun motief? „Geweld is de enige manier om mensen de fouten die er gemaakt zijn te laten inzien”, verklaarde een demonstrant tegenover de Londense Financial Times. „Ze hebben ons van alles beloofd en zijn het nooit nagekomen. Wat indruk maakt is geweld tegen bezittingen.” Op wat voor „fouten” doelde hij?

In Nederland is het begonnen met het huisvestingsvraagstuk. Redelijk geprijsde woningen zijn zeer moeilijk te krijgen, en daarom ’kraakte’ een groep dakloze jonge mensen een leegstaand gebouw en richtte zich daar in. Maar dat was pas een begin. „Wij zijn begonnen met de huisvesting. Maar we zagen al gauw dat de hele maatschappij verrot is”, deelde een jonge man het tijdschrift Time mee.

Er zijn nog andere „fouten” — werkloosheid bijvoorbeeld. In de EG is ongeveer 40 procent van de mensen die geen werk hebben, nog geen vijfentwintig jaar oud. De nucleaire dreiging is nog zo’n ’fout’. In Europa nemen jonge mensen in grote aantallen deel aan de massale demonstraties tegen atoomwapens. Soms echter lijkt het geweld voor een buitenstaander zinloos. Een pamflet verkondigde: „Zürich staat in brand. De mensen vragen: ’Waarom Zürich — dat schone, rustige Zürich?’ Wij hebben daar geen antwoord op, behalve dat het hoog tijd werd dat dit gebeurde.” Een demonstrant vertelde een verslaggever in Zürich: „Alles is volmaakt, alles is vredig, iedereen is rijk. Wij kotsen ervan.”

Welke alternatieven stellen de jonge oproermakers voor? Sommigen hebben radicale suggesties. Volgens World Press Review heeft een onlangs in Duitsland gehouden opiniepeiling onthuld dat minstens een miljoen studenten een alternatieve cultuur wensen — mogelijk naar het model van de stammengemeenschappen van de Noordamerikaanse Indianen. „Wij willen onze eigen reservaten”, zei een twintigjarige. „En de cowboys blijven maar een flink eind uit de buurt.”

Maar verontrustender is het, dat vele rebellen geen alternatieven weten te bieden. Zij bestrijden alleen maar de levenswijze die de moderne Europese staten te bieden hebben. Graffiti die op de muren in West-Berlijn staan gekrabbeld, onthullen een op de voorgrond tredend motief: „Ik — niet de maatschappij.” Zij voelen dat de dingen verkeerd zijn, maar hebben geen idee hoe zij de aangelegenheden ten goede kunnen keren.

Waarom zoveel onrust?

Zou het antwoord kunnen liggen in twee beginselen die in de bijbel te vinden zijn? Welke beginselen? Het eerste werd door Jezus zelf geformuleerd: „De mens moet niet van brood alleen leven, doch van elke uitspraak die uit Jehovah’s mond voortkomt” (Matth. 4:4). Het tweede staat in het boek Spreuken: „Waar geen visioen is, wordt het volk bandeloos” (Spr. 29:18). Zie je hoe deze beginselen de sleutel bevatten voor de problemen van jonge mensen van nu?

De woorden van Jezus wijzen erop dat de mens zowel geestelijke als lichamelijke behoeften kent. Sedert de laatste wereldoorlog hebben sommige landen in West-Europa een welvaart opgebouwd waarmee ze tot de rijkste landen in de hele wereldgeschiedenis behoren. De meeste Europeanen hebben echter weinig aandacht besteed aan geestelijke behoeften. Zo komt het dat, nu materiële zekerheid als vanzelfsprekend wordt beschouwd, velen die ervaren als hol en doelloos.

De bijbelspreuk laat zien dat wij een„visioen” of een visie nodig hebben — een helder uitzicht op de richting waarin wij ons begeven. Nu zij geconfronteerd worden met werkloosheid, industriële vervuiling, de dreiging van een atoomoorlog, een wankelende economie, enzovoort, ziet de toekomst er in de ogen van veel jongeren somber uit. Een socioloog in Duitsland zei: „De jeugd van vandaag geeft uiting aan een angst en wanhoop die voortkomen uit een gebrek aan vooruitzichten voor de toekomst.” De wereld is eenvoudig niet in staat hun het „visioen” te geven dat zij nodig hebben. Is er iemand die dat wel kan?

Een alternatief voor rebellie

Jazeker. Kijk eens naar de ervaring van één jong echtpaar. Aanvankelijk leidden Buz en Becky een tamelijk conventioneel leven, maar zij gruwden van de misdaad, gewelddadigheid en andere verschrikkelijke dingen waarover zij lazen. Dus „haakten zij af”.

Zij verkochten hun huis en gingen met hun tweejarig dochtertje in een legertent buiten op het land wonen. Zij probeerden zeer eenvoudig te leven, omdat zij op die manier niet het gevoel hadden dat zij tot de verwoesting van de aarde bijdroegen. Maar zij beseften dat het kleine beetje dat zij konden doen een druppel op een gloeiende plaat betekende. Op een dag keken zij elkaar aan en zeiden: „Het kan de mens niets schelen. De aarde zal verwoest worden en voor onze kinderen zal er geen toekomst zijn.” Die nacht in bed voelde Becky zich gespannen en nerveus. Zij wist zeker dat er geen toekomst was. De vervuiling of iets anders zou uiteindelijk iedereen doden.

Zij vonden echter een antwoord. Dat was niet geweld, maar iets veel positievers. Zij vonden hoop. Hoe? Zij kwamen in contact met Jehovah’s Getuigen en ontdekten iets waar zij tevoren geen aandacht aan hadden geschonken. God heeft een voornemen met deze aarde, en dat voornemen zal worden uitgevoerd, wat de mens ook doet. God zal diegenen „verderven die de aarde verderven”, maar hij zal een bevredigende toekomst scheppen voor diegenen die hun leven in overeenstemming brengen met de manier waarop hij de dingen doet (Openb. 11:18). Niet degenen die de beschikking hebben over atoomwapens, noch de grote zakenconcerns zullen blijven bestaan, doch uitsluitend de zachtmoedigen der aarde: „Nog maar een korte tijd, en de goddeloze zal er niet meer zijn; en gij zult stellig acht geven op zijn plaats en hij zal er niet zijn. De zachtmoedigen daarentegen zullen de aarde bezitten, en zij zullen inderdaad hun heerlijke verrukking vinden in de overvloed van vrede.” — Ps. 37:10, 11.

Deze hoop was letterlijk van God afkomstig, want Jehovah’s Getuigen lieten het hun zien in de bijbel, het Woord van God. Het voegde de dimensie toe die aan hun leven ontbrak. Zij ontdekten dat deze hoop niet zomaar een waanidee is — iets om je aan vast te klampen om de werkelijkheid niet te hoeven zien; nee, dit is werkelijkheid. Andere jonge mensen zijn tot dezelfde ontdekking gekomen.

Tony, een tiener uit Oregon in de VS, zei: „De voornaamste verandering in de instelling die ik had, was het besef dat de bijbel waar was, en dat het doen van Jehovah’s wil voor mij de enige hoop was.” Een jonge man in Midden-Amerika, Mario, voelde zich eens door de omstandigheden gedwongen te stelen om in leven te blijven. Hem werd de hoop in de bijbel getoond en nu zegt hij: „Nu ik deze verhouding tot mijn Schepper heb, zie ik dat alles wat de wereld te bieden heeft, een hoop vuil is.”

Er bestaat dus een alternatief voor geweld of „afhaken”. God heeft ons een schitterende hoop aangeboden, die geloofwaardig en logisch is, en die beslist in vervulling zal gaan. Waarom zou je dat zelf niet eens onderzoeken? Misschien is het precies wat je zoekt.