Watchtower ONLINE LIBRARY
Watchtower
ONLINE LIBRARY
Nederlands
  • BIJBEL
  • PUBLICATIES
  • VERGADERINGEN
  • g82 8/2 blz. 29-31
  • Een blik op de wereld

Voor dit gedeelte is geen video beschikbaar.

Helaas was er een fout bij het laden van de video.

  • Een blik op de wereld
  • Ontwaakt! 1982
  • Onderkopjes
  • Vergelijkbare artikelen
  • Hersenletsel als verklaring voor adventistische visioenen?
  • Arme baby’s!
  • Nieuw debat onder evolutionisten
  • Egypte’s nieuwe plaag
  • Laserchirurgie
  • Rozekleurige behandeling
  • ’Verwarde normen en bezorgdheid’
  • Aangeboren verwantschap
  • Uit het oor komend geluid
  • Een blik op de wereld
    Ontwaakt! 1984
  • Een blik op de wereld
    Ontwaakt! 1995
  • Een blik op de wereld
    Ontwaakt! 2000
  • Een blik op de wereld
    Ontwaakt! 1985
Meer weergeven
Ontwaakt! 1982
g82 8/2 blz. 29-31

Een blik op de wereld

Hersenletsel als verklaring voor adventistische visioenen?

◆ Op een in Toronto (Canada) gehouden conferentie van de Amerikaanse Academie voor Neurologie berichtten twee artsen dat „een steen die Ellen Gould White, een grondlegster van de Zevende-Dags-Adventisten, tegen haar voorhoofd kreeg toen zij negen jaar was, bijna zeker verantwoordelijk is voor de visioenen die zij later had en die de basis vormen voor de leer van de kerk”, aldus de Toronto Star. De artsen, Delbert Hodder, een adventist, en Gregory Holmes, baseerden hun diagnose op ooggetuigeverslagen van mevrouw White’s gedrag na het ongeval. Ongeveer 25 procent van dit soort gevallen van hersenletsel zou leiden tot een vorm van epilepsie met als karakteristiek dat „de persoon religieus wordt, het gevoel heeft voorbestemd te zijn, sterk gaat moraliseren, heel veel schrijft en een gedetailleerd dagboek bijhoudt”, zegt het verslag. In die tijd herkenden artsen deze vorm van epilepsie niet, aldus Hodder, en het documenteren van zulke persoonlijkheidsveranderingen door artsen is pas iets van de laatste vijf jaar.

Erkennend dat de kerkelijke autoriteiten zijn onderzoek wellicht bezien als olie op het vuur van de al maanden durende controverse onder de adventisten over de authenticiteit van mevrouw White’s geschriften, zegt Hodder: „Ik zie dit als een verenigend concept. Het verklaart alles over haar. Het is het antwoord.” — Zie Ontwaakt!, 8 oktober 1981, blz. 31.

Arme baby’s!

◆ In 1979 kwamen over de hele wereld 21 miljoen baby’s of 17 procent van het totaal, met een te laag geboortegewicht — nog geen vijf pond — ter wereld. De Wereldgezondheidsorganisatie, die deze cijfers publiceerde, wijst erop dat het geboortegewicht van een kind „de belangrijkste afzonderlijke factor is die de levenskansen van de pasgeborene bepaalt”. Ernstige gevolgen van een laag geboortegewicht kunnen zijn cerebropalsie (spastische verlamming), gehoor- en gezichtsstoornissen en zwakzinnigheid.

Wanvoeding van de moeder, een te hoge bloeddruk, roken, het aantal voorgaande zwangerschappen, een slechte gezondheid of infectieziekten zijn allemaal factoren die van invloed zijn op het geboortegewicht van het kind. Baby’s met een te laag geboortegewicht op een normaal peil te brengen, zo zegt het rapport, „vergt vaak methoden die uitstijgen boven de economische en technologische mogelijkheden van de meeste ontwikkelingslanden”, waar 90 procent van deze baby’s ter wereld komt. Het lijkt een hopeloze situatie.

Nieuw debat onder evolutionisten

◆ Tientallen jaren hebben evolutionisten hun theorie verklaard met het proces van natuurlijke selectie. Nu zegt een nieuwe generatie evolutionisten dat dit helemaal fout is. Door natuurlijke selectie kunnen slechts veranderingen bínnen een afzonderlijke soort worden verklaard, geven zij toe, maar om dit proces dan ook te gebruiken als verklaring voor het ontstaan van nieuwe soorten „is een gedachtensprong die niet experimenteel geverifieerd kan worden”, meldt de Londense Sunday Times.

De nieuwe theoretici geven de voorkeur van „sprongsgewijze” evolutie als de verklaring. Zij hebben echter „niet verklaard hoe ze [de sprongen] plaatsvinden — hoewel er genoeg bespiegelingen zijn”, aldus het verslag. Betreffende het debat zegt het verslag verder: „Er is een enorm terrein voor onenigheid en slechts weinig hoop op overeenstemming in de naaste toekomst.” Klinkt bekend, nietwaar?

Egypte’s nieuwe plaag

◆ „’Superratten’ met een gewicht van wel twee kilo hebben graanschuren leeggeplunderd en hele velden met tomaten en andere groenten kaalgevreten. Golven van in bomen klimmende ratten hebben sinaasappelboomgaarden bestormd en de vruchten verslonden. Dakratten . . . komen na het invallen van de duisternis naar beneden en bijten slapende kinderen.”

Dit is geen scenario van een griezelfilm, maar een verslag over een ratteninvasie die Egypte teistert. De oorzaak? „Na de oorlog van 1967 [met Israël]”, zegt Mohammed Helmi, een functionaris op het Egyptische Ministerie van Landbouw, „werden de boerderijen en dorpen langs het Suezkanaal verlaten en vermenigvuldigden de ratten zich in de ruïnes. Toen wij het kanaal in de oorlog van 1973 herwonnen, keerden de mensen terug en werden de ratten verdreven, zodat ze naar de delta en stroomopwaarts het Nijldal in trokken.”

Het aantal ratten wordt geschat op 200 tot 400 miljoen en groeit nog steeds. In sommige gebieden was 80 procent van de oogst verwoest, en in ongeveer de helft van Egypte’s landbouwgebieden zijn noodmaatregelen voor rattenbestrijding afgekondigd.

Laserchirurgie

◆ „Aan de medische faculteit van de Tôhokoe Universiteit is men erin geslaagd bij vijf patiënten blaasstenen te verbrijzelen door gebruik te maken van laserstralen, waarna de brokstukken pijnloos en zonder nadelige gevolgen konden worden verwijderd”, meldt het Japanse dagblad Jomioeri Sjimboen. De behandelde blaasstenen waren ongeveer twee centimeter in doorsnede, maar volgens de faculteit kunnen ook twee- tot driemaal zo grote stenen met behulp van deze nieuwe techniek worden verwijderd. Nadat de stenen door de laserstralen zijn verbrijzeld, worden de fragmenten door een pomp opgezogen en verwijderd. Dit alles wordt gedaan zonder dat er conventionele chirurgische technieken aan te pas komen. Het verslag noemt de nieuwe methode „een zegen voor de patiënten”.

Rozekleurige behandeling

◆ In plaats van een gewelddadige zenuwpatiënt in een dwangbuis te sluiten, experimenteren sommige instellingen met roze kamers. „Het is verbazingwekkend” zegt de directeur van de klinische dienst van de reclassering van San Bernardino (Californië, VS). „We zetten een gewelddadig persoon gewoon in de roze kamer en na drie minuten stopt het schreeuwen en het beuken op de muren. Drie minuten later zit hij stil op de grond, en dan kruipt hij in elkaar en barst in snikken uit.” Wanneer de patiënt ongeveer vijftien minuten in de roze kamer wordt gehouden, krijgt hij last van duizeligheid en hoofdpijn en begint hij problemen met bewegen te krijgen.

De oorzaak van dit alles wordt nog niet ten volle begrepen. Maar de directeur gelooft dat de kleur de endocriene klieren van het lichaam er wellicht toe aanzet minder hormonen, zoals adrenaline, te produceren. Dit heeft op zijn beurt een kalmerende uitwerking op de persoon. „Is het aanvankelijke gevaar voor personeel en patiënt eenmaal geweken, dan kunnen wij gaan beginnen met het eigenlijke werk, namelijk analyseren wat er in zijn hoofd omgaat”, voegt de directeur eraan toe. Hij waarschuwt echter dat nog meer onderzoek en observatie vereist zijn voordat de roze kamer veilig voor gebruik kan worden aanbevolen.

’Verwarde normen en bezorgdheid’

◆ Naarmate de petroleumdollars Saoedi-Arabië binnenstromen, wordt de uitwerking op de bevolking — vooral die van de steden — steeds duidelijker, aldus The Wall Street Journal, die schrijft dat hebzucht en vrees steeds meer de plaats innemen van de traditionele gastvrijheid en edelmoedigheid. Het verslag in de Journal zegt verder: „Misdaad en corruptie nemen toe. Maagzweren, hier tien jaar geleden nog onbekend, vormen nu het op één na belangrijkste gezondheidsprobleem — na auto-ongelukken. . . . Kort gezegd, geld heeft geleid tot verwarde normen, huichelarij en bezorgdheid. . . . Het geld wordt besteed aan gewone dingen, zoals wegen, scholen en ziekenhuizen. En het wordt uitgegeven aan enkele van de meest buitensporige projecten in de wereld: overdadige regeringskantoren, enorme industriële complexen, het grootste vliegveld ter wereld (in Jeddah) en elegante, hoog oprijzende woontorens die twee jaar na de oplevering nog steeds leeg staan omdat er niemand in wil wonen.” Bezorgdheid over de toekomst wordt duidelijk weerspiegeld in de woorden van een Saoedische vrouw: „Iedereen werkt dag en nacht om zo veel mogelijk geld te bemachtigen en een deel ervan het land uit te krijgen.” De mensen, zei de Journal, schijnen „bezeten van het verlangen steeds rijker te worden”.

Aangeboren verwantschap

◆ Een onderzoekteam van de Universiteit van Tokio heeft met behulp van computers gedemonstreerd dat „een kind onmiddellijk na de geboorte al kan reageren als de moeder het roept”, bericht de Mainitji Sjimboen. Twee tot vier dagen oude baby’s werden in een couveuse gelegd en kregen menselijke stemmen, waaronder die van hun moeder, en andere geluiden te horen. Vijf van de zestien geteste baby’s reageerden op menselijke stemmen, maar hun reacties op het roepen van hun moeder waren veel sterker. Niet één van de baby’s reageerde op een van de mechanische geluiden. Toen zij aan de Japanse Sociëteit voor Kindergeneeskunde verslag uitbrachten van hun bevindingen, merkten de onderzoekers op dat hun experiment de belangrijkheid van bloedverwantschap heeft aangetoond en een aanwijzing vormt dat er een „aangeboren” relatie tussen een kind en zijn moeder bestaat.

Uit het oor komend geluid

◆ De oren van sommige mensen kunnen niet alleen geluid ontvangen, maar ook geluid produceren. Door een microfoon in de gehoorgang van 32 vrijwilligers te plaatsen, ontdekte een wetenschapsman van het Centraal Doveninstituut in St. Louis (Missouri, VS) bij de helft van zijn proefpersonen in ten minste één oor een hoogtonig signaal. Geen van deze personen wist echter dat zijn oren zulke signalen voortbrachten. Het geluid uit het rechteroor van een jonge vrouw was zelfs zo luid dat het haar zuster stoorde wanneer ze samen piano speelden. Toch was zij zelf zich hiervan niet bewust.

Het geluid schijnt uit het slakkehuis in het binnenoor te komen, waar trillingen normaliter worden omgezet in zenuwimpulsen. Schijnbaar kan het mechanisme ook in omgekeerde zin functioneren, waarbij het zichzelf in trilling brengt en aldus een akoestisch signaal uitzendt.

    Nederlandse publicaties (1950-2026)
    Afmelden
    Inloggen
    • Nederlands
    • Delen
    • Instellingen
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Gebruiksvoorwaarden
    • Privacybeleid
    • Privacyinstellingen
    • JW.ORG
    • Inloggen
    Delen