Hebt u zich ooit afgevraagd —

Is het juist om met anderen over religie te praten?

RELIGIE is in deze tijd voorpagina-nieuws. De reizen van paus Johannes Paulus, de theologische verdeeldheid in Europa, de opkomst van de islam, en de ayatolla’s van Iran die dagelijks in de schijnwerpers staan — ze halen allemaal regelmatig de koppen van de krant. Daardoor komt het dat veel mensen — ook zij die het onderwerp vroeger liever meden — nu over religie praten.

MOET PRATEN OVER RELIGIE ALTIJD IN EEN TWISTGESPREK ONTAARDEN?

Dat hoeft niet zo te zijn. Het zou ertoe moeten bijdragen dat mensen begrijpen waarom anderen een bepaalde denk- en handelwijze volgen. Dat geldt vooral wanneer de bijbel wordt besproken, want die moedigt ons ertoe aan onze naaste lief de hebben.

Vindt u ook niet dat een beter onderling begrip hard nodig is? Om elkaar te leren kennen, is het logisch dat men persoonlijke gesprekken met elkaar voert. Maar dat is niet altijd gemakkelijk, vooral niet als het om religie gaat.

Zo zijn in recente tijd veel Aziaten uit India, Pakistan en Oostafrikaanse landen naar Groot-Brittannië geëmigreerd. Natuurlijk hebben zij hun kleurrijke cultuur meegebracht, als ook hun religie. Het is voor de christen geen eenvoudige opgave contact te leggen met deze Gujarati-sprekende bevolking van bijna een half miljoen! De gemakkelijkste weg is dan ook zich er eenvoudig niet om te bekommeren. De meeste kerken in Groot-Brittannië doen dat ook niet. Zij zijn er volkomen tevreden mee simpelweg naast elkaar te bestaan.

Vele getuigen van Jehovah daarentegen hebben de moeite genomen de taal van hun nieuwe landgenoten te leren om met hen over het geloof in God te kunnen spreken. Interessant is dat de krant „Garavi Gujarat” onlangs opmerkte dat er nu door Jehovah’s Getuigen op geregelde basis bijbellezingen in het Gujarati gehouden worden. Hierdoor zijn veel vriendschappen ontstaan, omdat er meer genegenheid wordt betoond en er van een groter begrip blijk wordt gegeven. Zijn er, naast een beter begrijpen van uw naaste, andere voordelen verbonden aan deze gedachtenwisselingen? Met andere woorden . . .

ZIJN DERGELIJKE GESPREKKEN WERKELIJK NUTTIG?

Ja, want alle betrokkenen kunnen hun kennis van religie en de rol die ze in het hedendaagse leven speelt, verruimen. Alhoewel religie een persoonlijke zaak is, schuilt er waarheid in de wijze bijbels spreuk: „Mensen leren van elkaar, net zoals ijzer ijzer scherpt.” — Spr. 27:17, „Good News Bible”.

Niemand bezit volledige geestelijke kennis. Wij kunnen allemaal ’van elkaar leren’, precies zoals de spreuk dat zegt. Vriendelijke gesprekken over religie kunnen verheffend zijn, maar ook een zinvol antwoord op essentiële vragen verschaffen. „Tegenwoordig kampt iedereen innerlijk met diepgaande vragen”, verklaart een jong meisje, dat klaagt: „Je vindt de antwoorden niet in religie, in de kerk. Hoewel ik geloof heb, ontbreekt er iets in de kerk.”

Velen zijn het daarmee eens. Zij hebben nog wel geloof in God, maar zijn teleurgesteld in hun pogingen in de kerk het antwoord te vinden op diepgaande vragen. Om enkele voorbeelden te noemen: Wat gebeurt er na de dood? Waarom heeft God het kwaad toegelaten? Zal hij er ooit iets aan doen? Wat is de zin van het leven? Hoe kan ik mijn gezin bijeenhouden? De meeste kerken hebben mensen geen bevredigende antwoorden gegeven, met als gevolg dat velen langzaamaan opgehouden zijn naar de kerk te gaan. Dit brengt ons echter op een andere tot nadenken stemmende vraag:

MOET MEN VOOR EEN GESPREK OVER RELIGIE NAAR DE KERK GAAN?

Het voorbeeld van de Stichter van het christendom wijst erop dat dit niet zo is. Een ongewoon aspect van Jezus’ predikingsactiviteit was dat hij geen speciaal gebouw nodig had om met mensen over religie te spreken. Hij was gelukkig als hij waar en wanneer maar ook over God sprak. Op een berghelling, op een marktplein, aan de zeeoever, of gewoon als hij over een stoffige weg liep. Het was een natuurlijke omgeving en de mensen waren daarom op hun gemak als zij met hem spraken.

Jezus bezocht mensen thuis om over religie te praten. De bijbel onthult in feite dat enkele van zijn diepgaandste onderwijzingen in particuliere woningen werden uiteengezet. Tegen zijn discipelen zei hij uitdrukkelijk: „Welke stad of welk dorp gij ook binnengaat, onderzoekt wie daarin het waard is, en blijft daar totdat gij vertrekt. Wanneer gij het huis binnengaat, groet dan het huisgezin; en indien het huis het waard is, zo kome de vrede die gij het toewenst daarover.” Het is overduidelijk dat zij mensen thuis moesten bezoeken en hen moesten laten delen in wat zij van Jezus hadden geleerd. — Matth. 10:11-13; 13:36.

Naarmate het christelijke geloof zich verbreidde, werd de woning het centrum voor bijeenkomsten. Alhoewel zij uiteindelijk vergaderplaatsen hadden waar de gehele gemeente bijeenkwam voor bijbelstudie, vonden veel van hun feitelijke gesprekken over God in woningen plaats. Juist deze bereidheid om bij elke gelegenheid met anderen te praten, droeg tot de snelle uitbreiding van het christendom bij. De ijverige discipelen gaven een voortreffelijk voorbeeld voor hedendaagse christenen.

In deze tijd zijn Jehovah’s Getuigen bereid hetzelfde te doen. Zij weten dat de bijbel een bevredigend antwoord bevat op de diepgaande vragen die eerder werden gesteld en nog vele meer. Zij zullen die inlichtingen graag met u delen. Elke week bezoeken zij over de hele wereld ruim een miljoen woningen om geregelde gesprekken over de bijbel te voeren. U hoeft slechts te laten weten dat u ook van deze kosteloze openbare dienst gebruik wilt maken. Ontdek zelf hoe nuttig het kan zijn met Jehovah’s Getuigen te praten over de antwoorden die de bijbel geeft in verband met de problemen van het leven.