Zeven doodzonden en hun geneesmiddel

DE VOORZITTER van International Harvester, Brooks McCormick, heeft een rede uitgesproken waarin hij zijn eigen versie heeft gegeven van de zeven doodzonden.

Zakendoen zonder moraal. „Wat ik vandaag de dag zo verontrustend vind, is de grove wijze waarop het doel de middelen heiligt wanneer het op het maken van winst aankomt.” Wanneer verantwoordelijkheid jegens de gemeenschap ter sprake komt, is dat louter lippendienst of het resultaat van een regeringsvoorschrift.

Politiek zonder beginselen. Er is een tijd geweest dat de regering het mikpunt was van grappen, maar hier valt niets meer te lachen. Deze bureaucratische octopus streeft ernaar elk facet van ons bestaan te omstrengelen. Om zijn doeleinden te verwezenlijken verlaagt hij zich tot werkelijk ieder middel, en het gebrek aan vertrouwen heeft inderdaad een brede kloof tussen publiek en politici doen ontstaan.

Wetenschap zonder menselijkheid. Ze is van haar voetstuk gevallen en wordt niet meer aanbeden. Plotseling zijn haar zegeningen in vloeken veranderd, nu haar technologieën het milieu ruïneren waarvan ons leven afhankelijk is.

Plezier zonder geweten. McCormick merkt op: „Onze maatschappij lijkt dronken van de ’nieuwe’ vrijheid waarbij men alle gevestigde gedragsregels vaarwel heeft gezegd. Onderwijl hebben wij het feit verduisterd dat de meeste van die oude regels op hun praktische bruikbaarheid waren beproefd . . . ze functioneerden. Ze dragen ertoe bij dat iemand bij het najagen van genoegens een ander niet schaadt, en zichzelf niet schaadt.”

Rijkdom zonder te werken. Als voorbeelden wijst hij op fraude in verband met sociale uitkeringen, gevallen waar steun trekken in sommige families voor twee of drie opeenvolgende generaties een levenswijze is geworden. „Maar deze hebzucht om ’iets voor niets te krijgen’ verspreidt zich ook buiten de kringen van steuntrekkers . . . Deze houding dringt door onder handwerkslieden en fabrieksarbeiders wier trots in het werk dat zij zouden kunnen afleveren, wordt vervangen door ’klokken bij binnenkomst, de tijd zien door te komen, en klokken bij vertrek’.”

Aanbidding zonder offer. „Bij aanbidding moeten offers betrokken zijn — in de vorm van financiële ondersteuning, kerkbezoek of eenvoudig meer van uzelf te geven dan u voor uw geloof over zou hebben als u alleen uzelf zou behagen.”

Kennis zonder karakter. McCormicks bespreking van dit punt gaat over in de slotconclusie van zijn toespraak, die gepubliceerd staat in Vital Speeches of the Day van mei 1979:

„Wat wij nodig hebben en waarvan wij nooit genoeg zullen hebben, is een goed oordeel dat gebaseerd is op morele maatstaven en slechts gesteund wordt door waar karakter. En dit vormt naar mijn mening het geneesmiddel voor mijn Zeven Doodzonden. Dit zou er dan op duiden dat het overwinnen van de Zeven Doodzonden van de moderne maatschappij en het overbruggen van de kloof tussen onze maatschappelijke mogelijkheden en de gewenste maatschappelijke resultaten meer dan iets anders draait om iemands loyaliteit aan zijn eigen gevoel voor waarde, zijn eigen gevoel voor kwaliteit in alles wat hij of zij doet of denkt. Dat gevoel voor uitnemendheid moet sterk genoeg zijn om weerstand te bieden aan de heen en weer gaande slingerbeweging tussen de uitersten van wat de ene keer als populair wordt beschouwd en van wat de andere keer als zodanig geldt, en het moet zelfs sterk genoeg zijn om de afkeuring van zijn eigen groep te kunnen weerstaan.”

Christus Jezus is loyaal aan zijn eigen gevoel voor waarde, en hij laat zich daar niet van afbrengen door de tekortkomingen van anderen. „Indien wij ontrouw zijn, hij blijft getrouw, want hij kan zichzelf niet verloochenen.” — 2 Tim. 2:13.