Help „schapen” die in gevaar verkeren
1 Kun je je, wanneer je in de Koninkrijkszaal rondkijkt, enkele broeders en zusters te binnen brengen die je een tijdlang niet gezien hebt? Weet je waarom zij de vergaderingen niet bezoeken of niet aan de velddienst deelnemen? Misschien gaan zij gebukt onder ernstige gezins- of gezondheidsproblemen, of zijn zij in hun gevoelens gekwetst ten gevolge van enige verschillen in persoonlijkheid, of zijn zij om een andere reden terneergeslagen en ontmoedigd. Of het kan zijn dat iemand naar jullie gebied verhuisd is die eens met Jehovah’s christelijke getuigen verbonden was maar in zijn nieuwe woonplaats de vergaderingen niet meer bezocht heeft.
2 Hoe dient onze houding jegens deze broeders en zusters te zijn? Wij dienen dezelfde houding te bezitten als Jezus Christus in zijn illustratie in Matthéüs 18:12, 13 onder woorden bracht. De herder liet bereidwillig de kudde achter om ijverig te zoeken naar het schaap dat verdwaald was. Jehovah’s zienswijze met betrekking tot afgedwaalde „schapen” weergevend, zei Jezus: „Mijn Vader, die in de hemel is, [vindt] het niet wenselijk dat een van deze kleinen vergaat” (Matth. 18:14). Wij zullen derhalve beslist in eendracht met Jehovah willen zijn door te doen wat wij kunnen om afgedwaalde „schapen” te helpen zich weer met de gemeente, de kudde, te verbinden.
3 In hun verzwakte toestand hebben afgedwaalde „schapen” bemoedigingen nodig van de kant van ons broeders en zusters die hen liefhebben. Een telefoontje of een bezoekje, niet louter omdat wij ons daartoe verplicht voelen, maar omdat wij ons werkelijk om hen bekommeren, kan er veel toe bijdragen dat zij opgebeurd worden. Hun eenvoudigweg te vertellen dat zij de vergaderingen dienen te bezoeken en aan de velddienst moeten deelnemen, zou niet bepaald aanmoedigend zijn. Het zou in feite de oorzaak van verdere ontmoediging kunnen zijn. Als je met hen spreekt, wees dan warm en vriendelijk, net zoals je dit zou zijn in de omgang met je vleselijke familieleden voor wie je diepe liefde koestert. Streef er boven alles naar een goede luisteraar te zijn en begrip te tonen. Je zou een opbouwende ervaring met hen kunnen delen of hen voor een maaltijd en voor een middag of avond van opbouwende omgang bij je thuis kunnen uitnodigen. Als je hen ertoe kunt brengen met je mee te gaan naar een vergadering of je in een of andere velddienstactiviteit te vergezellen, kan dit veel tot hun opbouw bijdragen. Breng op een of andere manier wat tijd met hen door. Door vriendelijk te zijn en vanuit je hart te spreken, zul je er blijk van geven dat je je om hen als geliefde broeders of zusters bekommert. — 1 Thess. 5:14, 15.
4 In deze tijd van het einde hebben wij degenen die aan ons verwant zijn in het geloof werkelijk nodig. Mogen wij er derhalve aan blijven denken wat wij kunnen doen om onze broeders en zusters aan te moedigen, voor hen te bidden en oprechte belangstelling te hebben voor diegenen die misschien de zo nodige omgang met de kudde missen.