Vragenbus
● Is het juist om van de bezoekers van een trefpunt voor dienst te verlangen dat zij hun schoenen uitdoen ten einde de vaste vloerbedekking te sparen?
De apostel Paulus moedigt alle christenen ertoe aan de weg van gastvrijheid te bewandelen (Rom. 12:13). Daarom kunnen wij ons allen verheugen dat er zovelen zijn die net als in de eerste christengemeente, hun huis openstellen voor een gemeenteboekstudie (Filemon 1, 2; Kol. 4:15; 1 Kor. 16:19). Jehovah zegent zo’n huis stellig aangezien het een centrum voor ware aanbidding en een vergaderplaats voor zijn volk is geworden. Degenen die de boekstudie bezoeken, of voor een velddienstbijeenkomst in het huis komen, zullen van grote waardering blijk willen geven. Hoe?
Zoals in de Koninkrijksdienst van november 1965 staat beschreven, weten de bezoekers dat het voor de bewoners van het huis krachtsinspanningen vergt alles in gereedheid te brengen voor de vergadering. Graag tonen de bezoekers hun waardering door wellicht wat eerder te komen en wat na te blijven voor het gereed zetten of opruimen van de stoelen. Natuurlijk zullen zij ook zo attent zijn om bij slecht weer hun laarzen en overschoenen in de gang uit te doen. Kinderen zal geleerd worden hun voeten van het meubilair te houden. De gastvrije huisbewoner zal deze consideratie zeer op prijs stellen.
Is het echter juist om onder normale weersomstandigheden te verlangen dat de schoenen worden uitgedaan? In bijbelse tijden zou een gastheer nooit zo’n gebaar van ongastvrijheid willen maken. In Nederland is het uitdoen van de schoenen in feite een plattelandsgewoonte die soms in de steden wordt overgenomen omdat de vloerbedekking in feite te duur is voor normaal gebruik. Het iemand in de kamer laten zitten zonder schoenen geeft hem of haar een gevoel van onbehagen; men voelt zich terecht onverzorgd en niet gekleed. Dan spreken wij er nog niet eens over hoe iemand zich moet voelen met wat misvormde voeten of met transpirerende voeten.
Ook dienen wij in gedachten te houden dat wij belangstellenden naar de gemeenteboekstudie willen meenemen. Hoe zullen zij het bezien als zij bemerken dat de geest van materialisme ook in onze gelederen naar binnen schijnt te sluipen? Een vloerbedekking is toch niet zo belangrijk dat daarvoor de schoenen moeten worden uitgedaan? Indien de huisbewoner het verkiest een kostbaar tapijt neer te leggen laat hij dit dan als een bijdrage beschouwen aan het diepe gevoel van welbehagen dat hij zijn bezoekers wil schenken. Hij wil daarom in alles vermijden dat zij zich niet welkom voelen.
Het juiste christelijke standpunt is dat het een voorrecht is een gemeenteboekstudie in huis te hebben. Indien iemand meent dat er in zijn huiskamer niet met schoenen gelopen mag worden dan is dat natuurlijk zijn eigen zaak, doch iemand die in zijn huis een gemeenteboekstudie wil hebben, zal zich graag naar bovenstaande inlichtingen willen schikken.