Het goede nieuws doeltreffend aanbieden
1 Doeltreffendheid in de christelijke van-huis-tot-huisbediening hangt ervan af hoe nauwgezet wij de methoden van Jezus en de apostelen navolgen. De Schrift laat zien dat zij met de mensen converseerden om te ontdekken wat deze mensen geloofden. Wanneer zij dit wisten, spraken zij vervolgens rechtstreeks, zodat de waarheid tot hun hart doordrong. — Matth. 16:13-16; Hand. 17:2-4, 16-18, 22-24.
2 Het is goed om direct vanaf het begin, voordat wij de bijbel openslaan, met de mensen te converseren en hen uit te nodigen zich te uiten. Toen Paulus in Athene was, leerde hij door met zijn ogen te observeren en door met degene die hij ontmoette te „redeneren” (Hand. 17:16, 17). Dit is nog steeds de beste manier. Wij kunnen niet ten volle weten wat iemand gelooft tenzij hij spreekt. Een huisbewoner kan bijvoorbeeld een kruis dragen. Is hij katholiek of protestant? Is hij het eens met wat hij in zijn kerk ziet gebeuren? Alleen door zijn commentaar kan het antwoord op deze vragen verkregen worden.
3 Na een korte inleiding om duidelijk te maken over welk onderwerp je wilt spreken, zou het daarom goed zijn de huisbewoner direct vanaf het begin te vragen: Waarom is er volgens u zoveel religieuze verwarring? Misschien zul je de vraag in jouw gebied wat anders willen formuleren. Of misschien vind je dat het het beste is een reeks vragen te stellen, zoals: ’Misschien hebt u in de nieuwsberichten gelezen over de onrust die zich in de religieuze wereld ontwikkelt. Is uw kerk er ook door aangetast? Waarom houdt de religieuze verwarring aan? Hoe denkt u erover?’
4 Waar wij vooral aan moeten denken, is onze houding, de reden waarom wij vragen stellen. Wij moeten oprecht zijn (2 Kor. 2:17). Wij willen oprecht weten wat die persoon gelooft. Wij hebben belangstelling voor hem. Hoe wij het vragen is dus net zo belangrijk als wat wij vragen. Stem hem op een beleefde, vriendelijke wijze tot nadenken; moedig hem aan tot een gesprek. Geef hem het gevoel dat hij vrijuit kan spreken.
5 Toon, wanneer hij spreekt, respect voor zijn gezichtspunten. Wij dienen ons niet verplicht te voelen hem op elk puntje dat hij mis heeft recht te zetten. Als hij de waarheid wil horen, zullen de details wel door studie komen. Probeer veeleer iets te ontdekken waarover je het met hem eens kunt zijn. Misschien is het slechts één punt, maar je kunt daar de aandacht op vestigen en hem laten weten dat wat hij zegt redelijk is. Natuurlijk wil dit niet zeggen dat wij tijd zullen verspillen bij mensen die hoofdzakelijk zelf aan het woord willen blijven en niet het verlangen hebben de waarheid te leren kennen.
6 Als het erop aankomt schriftplaatsen te lezen of aan te halen en de lectuur aan te bieden, willen wij de persoon, indien enigszins mogelijk, eveneens bereiken. Hiervoor is rechtstreeksheid nodig. Je weet nu iets over de wijze waarop hij denkt en bent dus beter voorbereid hem de waarheid aan te bieden. Wijs hem op dezelfde conversatietoon op de Schrift, want die oefent kracht uit en kan hem tot nadenken stemmen (Hebr. 4:12). Er is echter meer nodig dan slechts schriftplaatsen lezen. Help de huisbewoner in te zien om welk punt het in het vers gaat. In 2 Timotheüs 4:3 en 4 wordt bijvoorbeeld duidelijk gemaakt dat sommigen ’zich van de waarheid zullen afwenden’. En het is waar dat velen in deze tijd de waarheid niet willen horen, noch wensen dat onwaarheid aan de kaak wordt gesteld. Daarom is er zoveel verwarring in de religie.
7 Maak evenzo bij het bespreken van Johannes 4:23 duidelijk dat de waarheid beschikbaar is. Er bestaat zo iets als ware aanbidding en er zijn ware aanbidders, en de Vader zoekt zulke mensen om hem te aanbidden.
8 Voor sommigen is religie nog steeds een teer onderwerp. Een toenemend aantal mensen hebben er echter een afkeer van. Indien mogelijk willen wij een gesprek met een persoon voeren om te zien hoe hij over dit onderwerp denkt. De schriftuurlijke gedachten die wij daarna beklemtonen, kunnen van persoon tot persoon variëren. Maar wij zullen nooit onvriendelijk of tactloos zijn. Vriendelijkheid is een vrucht van Gods geest en dient altijd ons leven en onze spraak te kenmerken (Gal. 5:22; 2 Kor. 6:3, 4, 6). Tracht mensen dus tot praten te krijgen. Laat de waarheid vervolgens rechtstreeks genoeg zijn zodat de huisbewoner begrijpt waarom het gaat en, indien hij gunstig gezind is, geholpen wordt dienovereenkomstig te handelen. — Hand. 13:48.