Oud maar niet in een isolement

ALS de leeftijd zijn tol eist, raken velen gehandicapt en komen daardoor in een isolement terecht. Zo was het niet met Fernand Rivarol, die op 95-jarige leeftijd in Genève (Zwitserland) stierf. Hij woonde alleen, want zijn vrouw was overleden en zijn getrouwde dochter had haar eigen huishouden. Hoewel hij meestal aan huis gebonden was, voelde hij zich niet eenzaam. Hij zat vaak aan de tafel in de huiskamer, met de telefoon in zijn hand, en belde mensen op om met hen over het geloof te spreken.

In zijn veelbewogen leven is er een tijd geweest dat Fernand letterlijk geïsoleerd was. Hoe kwam dat? Net toen Fernand en zijn vrouw in 1939 actieve Getuigen van Jehovah werden, brak in Europa de Tweede Wereldoorlog uit. Fernand bleef bij zijn op de bijbel gebaseerde beslissing om niemand kwaad te doen. Daardoor verloor hij zijn baan en moest hij verschillende keren een gevangenisstraf uitzitten, in totaal vijf en een half jaar, waarin hij van zijn vrouw en dochtertje gescheiden was.

Terugkijkend zei Fernand: „Voor veel mensen leek het of ik een vaste baan opgaf en mijn gezin aan hun lot overliet. De mensen verachtten me en behandelden me als een misdadiger. Maar als ik aan die moeilijke jaren terugdenk, herinner ik me toch vooral hoe Jehovah ons steunde en hielp. Sindsdien zijn er heel wat jaren voorbijgegaan, maar mijn vertrouwen in Jehovah is nog even sterk als toen.”

Dat geloof zette Fernand ertoe aan zijn bijbelse hoop via de telefoon met anderen te delen. Als hij een fijn gesprek met iemand had gehad, stuurde hij hem of haar per post bijbelse lectuur toe. Later belde hij dan weer op om te horen wat die persoon van de publicatie vond. Soms stuurden mensen een brief om hem te bedanken, en dat maakte hem heel gelukkig.

Misschien wordt ook u een keer opgebeld door iemand als Fernand. Waarom zou u niet luisteren naar wat hij te zeggen heeft, om te weten te komen wat hij gelooft? Jehovah’s Getuigen zijn altijd graag bereid u over hun geloof te vertellen.