Wanneer wij ’tegenwind hebben’

In zijn beschrijving van de waar gebeurde belevenis van Jezus’ discipelen toen zij met de grootst mogelijke moeite in een boot de Zee van Galilea overstaken, zegt de evangelieschrijver Markus dat „zij zich met het roeien vreselijk aftobden — zij hadden namelijk tegenwind”. Terwijl Jezus zich nog op de oever bevond, zag hij dat zij in een benarde situatie verkeerden en kwam hij door een wonder over de zee naar hen toe gelopen. Toen hij bij hen in de boot klom, ging de wind liggen. — Markus 6:48-51.

Dezelfde bijbelschrijver berichtte dat er bij een eerdere gelegenheid een „zeer zware storm op[stak]”. Daarop „bestrafte [Jezus] de wind . . ., en de wind ging liggen en er ontstond een grote kalmte”. — Markus 4:37-39.

Hoewel wij in deze tijd niet het voorrecht genieten getuige te zijn van zulke wonderbare gebeurtenissen, kunnen wij er veel uit leren. Als onvolmaakte mensen die in gevaarvolle tijden leven, zijn wij niet immuun voor winden van tegenspoed (2 Timotheüs 3:1-5). Nu en dan kunnen wij zelfs het gevoel hebben dat de stress die met persoonlijke beproevingen gepaard gaat, qua intensiteit stormkracht bereikt. Maar er is verlichting beschikbaar! Jezus doet de uitnodiging: „Komt tot mij, allen die zwoegt en zwaar beladen zijt, en ik zal u verkwikken.” — Mattheüs 11:28.

Wanneer het lijkt dat wij ’tegenwind hebben’, kunnen wij „een grote kalmte” van hart ervaren. Hoe? Door vertrouwen te stellen in de onfeilbare beloften van Jehovah God. — Vergelijk Jesaja 55:9-11; Filippenzen 4:5-7.