Zij „vreesden de ware God”

TERWIJL de Israëlieten in Egypte in slavernij verkeerden, werden de Hebreeuwse vroedvrouwen Sifra en Pua in een moeilijk parket gebracht. In een poging de snelgroeiende buitenlandse bevolking in te dammen, gebood Farao deze vrouwen: „Wanneer gij de Hebreeuwse vrouwen bij het baren helpt . . .: indien het een zoon is, dan moet gij hem ter dood brengen.” — Exodus 1:15, 16.

Sifra en Pua „vreesden de ware God”, dus vatten zij moed en „deden niet zoals de koning van Egypte tot hen gesproken had”. In plaats daarvan hielden zij alle mannelijke zuigelingen in het leven, hoewel dit moedige standpunt hen in gevaar kon hebben gebracht. Jehovah ’zorgde dat het de vroedvrouwen goed ging’, en hij beloonde hen voor hun levensreddende daden. — Exodus 1:17-21.

Dit verslag onderstreept Jehovah’s waardering voor degenen die hem dienen. Hij had datgene wat Sifra en Pua deden, al was het moedig, als louter humanitair kunnen bezien. Per slot van rekening zou geen vrouw die gezond van verstand was, zuigelingen vermoorden! Toch nam Jehovah ongetwijfeld in aanmerking dat sommige personen, uit mensenvrees, gruwelijke daden hebben bedreven. Hij wist dat deze vroedvrouwen niet alleen uit menslievendheid handelden, maar ook door godvruchtige vrees en toewijding gemotiveerd werden.

Wat kunnen wij dankbaar zijn een God te dienen die nota neemt van onze getrouwe daden! Het is waar dat misschien niemand van ons het hoofd heeft geboden aan de geloofsbeproeving waar Sifra en Pua voor kwamen te staan. Maar wanneer wij pal staan voor wat juist is — hetzij op school, op ons werk of in een andere situatie — beschouwt Jehovah onze loyale liefde niet als iets vanzelfsprekends. Integendeel, hij ’wordt de beloner van wie hem ernstig zoeken’ (Hebreeën 11:6). Ja, „God is niet onrechtvaardig, zodat hij uw werk en de liefde die gij voor zijn naam hebt getoond doordat gij de heiligen hebt gediend en blijft dienen, zou vergeten”. — Hebreeën 6:10.