Artsen, rechters en Jehovah’s Getuigen

IN MAART 1995 organiseerden Jehovah’s Getuigen twee seminars in Brazilië. Het doel? Zich van de hulp van medisch personeel en juristen te verzekeren wanneer een ziekenhuispatiënt een van Jehovah’s Getuigen is en geen bloedtransfusie kan aanvaarden. — Handelingen 15:29.

Jammer genoeg hebben artsen in sommige gevallen de wensen van Getuige-patiënten genegeerd en getracht een rechterlijk bevel te verkrijgen voor een gedwongen bloedtransfusie. In zulke situaties hebben de Getuigen alle beschikbare wettige middelen aangewend om zich te beschermen. Toch hebben zij samenwerking verkozen boven confrontatie. Daarom werd op de seminars beklemtoond dat er veel alternatieven voor het toedienen van homoloog bloed zijn en dat Jehovah’s Getuigen die graag aanvaarden.a

Op een vergadering van de Regionale Medische Raad van São Paulo had het standpunt van de Getuigen al eerder steun gevonden. In januari 1995 was er beslist dat als er bezwaar bestaat tegen een door een arts aanbevolen behandeling, de patiënt het recht heeft die te weigeren en een andere arts te kiezen.

Het is prijzenswaardig dat er nu honderden personen in de Braziliaanse medische wereld bereid zijn hun patiënten die daar om vragen, een bloedvrije behandeling te geven. Sinds de seminars van maart 1995 is de samenwerking tussen artsen, rechters en Jehovah’s Getuigen in Brazilië opmerkelijk verbeterd. In 1997 publiceerde het Braziliaanse medische tijdschrift Âmbito Hospitalar een artikel waarin werd beklemtoond dat Jehovah’s Getuigen er recht op hebben dat hun standpunt inzake de bloedkwestie gerespecteerd wordt. Er wordt nu algemeen erkend dat, zoals door de Regionale Medische Raad voor de staat Rio de Janeiro en die voor de staat São Paulo werd gesteld, „de plicht van de arts om het leven van zijn patiënt te beschermen niet zwaarder mag wegen dan zijn plicht tot verdediging van het recht van de patiënt om [een behandeling] te kiezen”.

[Voetnoot]