Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Jongeren loven God in de Democratische Republiek Congo

EEUWEN geleden nodigde de psalmist jonge mensen hartelijk uit een aandeel te hebben aan het loven van de Koning der eeuwigheid: „Gij jongelingen en ook gij maagden, gij oude mannen te zamen met knapen . . . [looft] de naam van Jehovah . . ., want zijn naam alleen is onbereikbaar hoog” (Psalm 148:12, 13). De volgende ervaringen uit de Democratische Republiek Congo belichten dit onvergelijkelijke voorrecht.

● De huisbaas van een speciale pionier had een gunstige indruk gekregen van het gedrag van Jehovah’s Getuigen. Daarom stond hij de Getuigen toe de bijbel te bestuderen met zijn vijfjarige dochtertje, Fifi. Nadat Fifi’s vader had waargenomen wat zij allemaal uit Mijn boek met bijbelverhalena had geleerd, vond hij het goed dat zij vergaderingen in de Koninkrijkszaal bezocht. Daar leerde de kleine Fifi Koninkrijksliederen uit de liederenbundel van de Getuigen. Vooral lied 4, getiteld „Gods Paradijsbelofte”, vond zij mooi.

Op een dag besloot Fifi’s vader haar mee te nemen naar zijn kerk. Tot ieders verbazing weigerde Fifi de liederen van de kerk te zingen. Waarom? Omdat zij vond dat de liederen die in haar vaders kerk gezongen werden, niet klopten met wat zij uit haar bijbelstudie had geleerd. Moedig zong zij in plaats daarvan haar favoriete Koninkrijkslied.

Na verscheidene vergeefse pogingen om haar op andere gedachten te brengen, besloten de kerkleiders de vijfjarige Fifi te excommuniceren! Ondanks deze onheuse bejegening bleef haar vader kalm. Hij was er trots op dat Fifi een krachtig standpunt had ingenomen voor hetgeen zij geloofde. Fifi’s vader en moeder willen allebei dat zij met Jehovah’s Getuigen blijft omgaan.

● Toen een tienerjongen, Lukodi genaamd, besloot met Jehovah’s Getuigen de bijbel te bestuderen, was zijn vader daar erg tegen gekant. Op een keer, toen Lukodi zich klaarmaakte om naar een vergadering in de Koninkrijkszaal te gaan, bedreigde zijn vader hem met een kapmes. Bij een andere gelegenheid sloeg Lukodi’s vader hem met een stok een diepe wond in zijn rug. Ondanks de hevige tegenstand hield Lukodi vast aan zijn besluit een van Jehovah’s Getuigen te worden. Hij bleef vorderingen maken en werd gedoopt. Nu dient hij als gewone pionier.

Sona, Lukodi’s jongere zusje, was zo onder de indruk van het standpunt van haar broer dat ook zij de bijbel met Jehovah’s Getuigen ging bestuderen. Maar om haar het studeren te beletten, stuurde hun vader Sona naar school in een ander dorp, waar geen Getuigen waren. Niettemin maakte Sona er een gewoonte van met anderen te spreken over de dingen die zij had geleerd. Het gevolg was dat ook haar nichtje geïnteresseerd raakte.

Toen de Getuigen uit een naburig dorp van Sona’s predikingsactiviteit hoorden, brachten zij haar een bezoek en troffen regelingen voor een geregelde huisbijbelstudie met haar. Zij bleef vorderingen maken en al spoedig was zij evenals haar broer een opgedragen, gedoopte getuige van Jehovah. Bovendien is haar nichtje nu een niet-gedoopte verkondiger en wordt er in dit dorp een boekstudie gehouden.

Wat is het heerlijk en verkwikkend als jonge mensen een aandeel hebben aan het loven van Jehovah’s naam!

[Voetnoot]